{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een dagje met een post natale depressie

Die postnatale depressie zit er nu eenmaal maar hoe ziet mijn dag er nu vaak ui?

Afbeelding blog 'Een dagje met een post natale depressie' Achtergrond blur afbeelding

Nou de diagnose is er en het herstel in werking gezet, maar ja voorlopig zal het nog niet verdwijnen. Dus hier een dagje uit mijn leven om een beter beeld te geven wat de depressie met mij doet. 

Ik wordt wakker van één van de kinderen, eigenlijk zou ik het liefst nog in bed blijven liggen want ik ben zo ongelooflijk moe. Maar ik sleep mezelf uit bed en kleed mezelf aan om vervolgens eerst de jongste uit bed te gaan halen. Gelukkig kan ik dan altijd rekenen op een hele vrolijke lach dus ook deze ochtend. Nadat de kleinste is aangekleed loop ik naar de slaapkamer van de oudste, leg mijn jongste meisje op het kleed in haar slaapkamer en ga de oudste aankleden. Nu vindt de oudste het nog al leuk om een beetje te klieren tijdens het aankleden, iets waar ik normaal geen probleem mee zou hebben maar nu merk ik dat het me irriteert.. Als we allemaal aangekleed zijn gaan we naar beneden, daar begint de irritatie omdat mijn oudste boven blijft hangen, ze kan zelf naar beneden lopen maar blijft op de bovenste tree staan omdat de kat boven aan de trap staat. Grrr stomme kat ook waarom moet ze nou net daar gaan staan. Uiteindelijk met een beetje dwingen komen we beneden met kat. 

Beneden is het tijd om wat te gaan eten, beide meiden krijgen een bordje pap, de oudste eet het zelf de jongste moet ik het nog geven. Omdat onze nieuwe stoel er nog niet is, zit ze nog even in de wipstoel, dit vindt ze niet echt fijn maar voor dit moment is het even niet anders. Het pap eten is één grote strijd, ze houd haar mond dicht, slaat tegen de lepel en pakt een volle lepel pap uit mijn handen. Al met al gaat er een half bordje in want dan is ook mijn geduld op. Al die tijd merk ik dat ik meer en meer in de stress schiet en ik eigenlijk een beetje klaar ben met de strijd. Na het pap eten wil mijn oudste dochter graag even een filmpje kijken, wat ik wel fijn vind want dan kan ik zelf ook even wat eten. Gelukkig verloopt het verder rustig, tot het moment dat de jongste fruit krijgt. De oudste krijgt dit al niet meer want die weigert het in alle talen te eten en dat roept op dit moment veel te veel frustratie op. De jongste gaat in onze enige kinderstoel en besluit ook hier weer één groot feest van te maken, met als gevolg dat het fruit overal ligt. 

Even tijd voor de kleine om in de box te spelen en tijd voor mijn oudste dochter. Die is ondertussen lekker aan het kleuren en vraagt of ik mee wil doen. Samen kleuren we wat, tot de jongste het gezien heeft in de box en begint te jengelen. Gelukkig is het tijd voor het flesje, nieuwsgierig als mijn jongste is draait ze met haar hoofd alle kanten op en is het een hele gebeurtenis om haar de fles te geven. Na de fles is het voor haar tijd om even te gaan slapen. Eventjes iets van rust voor mij, denk ik want dan beslist mijn oudste dat dit het uitstekende moment is voor een chocolaatje en probeert de snoeplade open te maken. Maarja daar zit een kinderslotje op, dus het gevolg is dat haar vingers ertussen zitten en ze natuurlijk begint te huilen. Ze laat zich gelukkig wel snel troosten maar is nog steeds boos dat ze geen chocolade krijgt. Gelukkig is ze ook tevreden met een boterham, al gaat die niet opgegeten worden. Nee het beleg wordt eraf gehaald met de vinger en daar blijft het bij. ( Mijn oudste is een heeeeeele slechte eter ) Na de lunch is het ook voor haar tijd om nog even naar bed te gaan en heb ik even een uurtje voor mezelf. In dat uurtje doe ik al lang het huishouden niet meer als ik dat ga doen blijf ik gestrest. 

Na dat uurtje is de jongste weer wakker, kijken of ze een boterhammetje wil, maar nee dat weigert ze nog. Prima ze is pas 7 maanden en ik ga haar niet dwingen. Omdat ik even een uurtje heb gezeten heb ik daar ook weer prima het geduld voor. We knuffelen en spelen wat en daarna laat ik haar ook nog even zelf op het kleed spelen en rollen en ga ik erbij zitten met een boek. Als het tijd is voor haar flesje begint deze uitdaging want ja alles is spannend om zich heen. Na het flesje begint de vermoeidheid weer bij haar dus gaat zij weer naar bed en de oudste er uit. Die krijgt dan eindelijk haar chocolaatje ( eigenlijk het enige wat ze ooit snoept ) en een beetje drinken. We spelen wat en dan komt mijn vader binnen want mijn ouders eten elke dag gezellig bij ons en mijn vader kookt. Heel even kan ik de kindjes loslaten, hij let wel even op ze en laat mij even op de bank zitten, of soms de was even doen. Het eten is bij ons echt een strijd met de oudste die gunt zichzelf de tijd niet om te eten. Niet aan tafel, we hebben het zelfs voor de tv geprobeerd in de hoop dat dit haar af zou leiden en zou laten eten. Maar nee ze weigert in alle talen en klemt haar lippen stijf op elkaar. Met moeite krijgen we er één of twee hapjes in met als gevolg een schreeuwende peuter puber en ik ben eigenlijk op mijn einde. Maarja de jongste telg moet ook nog, gelukkig kan ik dit overdragen aan mijn man, maar ondertussen is de peuterpuber ook moe en begint de drama queen uit te hangen. En dan bedoel ik dan ook letterlijk, ze wil iets hebben ze vindt het niet meteen en stort zich dramatisch krijsend op de grond. Pfff daar gaan we weer, gelukkig is het bijna bed tijd. Om er een beetje rust in te krijgen gaan we in bad en daarna naar bed. Ik ben blij dat de kinderen op bed liggen en ik eindelijk tijd heb om even bij te tanken. 

Het lijkt nu of ik het helemaal niet leuk vind om mama te zijn maar dat is niet waar. Ik vind het de meest geweldige baan ter wereld. Alleen heb ik er soms even behoefte aan om geen mama te zijn, me eventjes over te kunnen geven aan de depressie en niet mama te zijn. Helaas gaat dat dus niet, want ik heb twee schatten van kinderen en ik heb het gevoel dat ik hierdoor zoveel van ze mis. Want op een dag als deze kan ik niet genieten, niet van de lachjes, niet van de knuffels. Ik wil eigenlijk alleen maar op de bank zitten of op bed liggen en even helemaal de wereld om me heen vergeten.....

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je