{{ message.message }}
{{ button.text }}

een begin van een lang traject

een begin van een lang traject ivm klompvoetjes van de kleine ukkepuk...

Afbeelding blog 'een begin van een lang traject '

goedemorgen bloggers en lezers 

Ik had een heel blog geschreven over de 20 weken en de ontdekking van de schreefgroei in zowiezo 1 van de voetjes .De afspraak hieropvolgend moesten we vol spanning naar prenataal diagnostiek te voorburg .  Het was een lange autorit erheen voor mn gevoel ,  het was ook een geruststelling dat de looproute vanuit de auto naar het ziekenhuis de papa van de kleine man mn hand vastpakte. En grapjes maakte in de wachtkamer , ookal kon ik aan hem merken dat hij net zo nerveus was .  Gelukkig was de algehele sfeer op deze afdeling veel gezelliger dat in het standaard ziekenhuis waar wij vandaan komen . overal hingen geboortekaartjes kan me nog heel goed herinneren dat het veel tweeling geboorte kaartjes waren . 

Toen werden we de ruimte in  geroepen door een vrouw die een beetje leek op een lerares uit een harry potter film , Wat een lief en grappige vrouw was dat ze kwam verstrooid over in een positieve manier en dat brak meteen het ijs  , zelfs het bed lag meteen stukken comfortabeler , voor me 1 heel groot scherm en daarbij nog kleine schermen op de muur , Het zou betekenen dat ik eindelijk eens goed naar de kleine ukkepuk kon kijken en dat maakte een hoop goed . 

Er zou vandaag in ieder geval gekeken worden of het ook werkelijk klompvoetjes zouden zijn en of het in beide beentjes zou betreffen . De mevrouw deed in ieder geval alle andere dingen bekijken op een leuke manier voordat de gyneacoloog erbij zou komen . het zag er prima uit , de kleine man was zoals gewoonlijk heerlijk aan het rondzwemmen .

uiteindelijk was het moment daar toen de andere dokter arriveerde , en al snel kwam de conclusie dat het in beide voetjes niet goed was . Mede doordat ik zo last had van hormonen schoot ik zonder het tegen te kunnen houden meteen vol . en heb een minuut lang als een kleuter liggen huilen . of het logisch is of niet 

dit kleine mannetje groeide in mijn buik, en ik voelde me zonder er iets aan te kunnen doen erg schuldig . en dan worden de opties bekeken , of we maar even konden beslissen voor vrijdag (2 dagen later) of ik een vruchtwaterpunctie wilde laten afnemen. om uit te sluiten dat ons kindje syndroom van down zou kunnen hebben . Alle informatie over het traject is toen langs me heengegaan en bedeest liepen we terug naar de auto . 

toen vroeg mn vriend wil jij het doen ?  en we zeiden allebei daarop nee , ik zou geen risico nemen omdat het weleens wat anders zou kunnen zijn . wat dan nog...... we zullen net zoveel van het kindje houden. en dan onnodig risico nemen . nooit niet . we zijn naar huis gereden om alles te laten bezinken . we zouden in ieder geval positief een lang traject in gaan . 

liefs 

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je