{{ message.message }}
{{ button.text }}

Echo baarmoeder leeg, 2e BBZ

Buitenbaarmoederlijke zwangerschap verdriet, miskraam, verlies, operatie

Afbeelding blog 'Echo baarmoeder leeg, 2e BBZ '

Na nog een week lang in spanning gezeten te hebben met kramp, buikpijn en slecht slapen (onderbuikgevoel?) breekt dan eindelijk de dag van de echo aan. Voor mijn gevoel een week te laat... 

Zodra het echoapparaat wordt ingebracht (inwendig) zie ik het meteen, mijn baarmoeder is leeg, dit is Niet goed. Mijn moed zinkt me meteen in de schoenen.. Ik laat het verhaal en gewroet met zoeken naar een vruchtje gelaten over me heen komen, tot ze links in mij baarmoeder duwt.. Ik vlieg op van de pijn... Moet dit!?!?

Geen goed teken, ze zegt nog niks omdat we eerst naar de gyneacoloog moeten strakjes maar ik weet al hoe laat het is.. Weer een buitenbaarmoederlijke zwangerschap...

Na nog 10 minuten zwijgend en balend in de wachtkamer gezeten te hebben worden we binnen groepen. Ik ken de gyneacocoloog inmiddels vrij goed en hij legt het vriendelijk en duidelijk uit dat het slecht nieuws is, het is nu een kwestie van bloedprikken hoe slecht het is. 

Aangezien ik al krampen en buikpijn heb bestaat de kans dat er een miskraam op gang komt. Eerst moet mijn hcg geprikt worden en dat moet dan over 2 dagen weer bekeken worden om te zien of het gestegen of gedaald is.. Dan sla ik helemaal dicht en ga huilen... 6 jaar eerder heeft die ellende van om de dag prikken 10 dagen geduurd doordat ik uiteindelijk met spoed geopereerd werd... En dat komt meteen weer terug.. Die stress die onzekerheid, de pijn... Niet weer :(

Ook vertel ik meteen pissig dat ik een week daarvoor al aan d bel had getrokken en toen werd weggestuurd door de assistente.. Als er toen al hcg was geprikt hadden we nu een vergelijkingsmaatstaf.. Maar dat is achteraf geleuter natuurlijk... Inwendig vervloek ik die eigenwijze doos.. Ik zit er nu mee en eigenlijk kanaliseer ik al mijn boosheid en frustratie nu even op haar.. Maar goed dat ik dat niet hardop eruit gooi...en dat ze nu niet achter de balie zit.

De volgende ochtend doet iedere stap die ik zet pijn. Ik breng noentje even naar de psz om de hoek en bel meteen de gyneacoloog. Ik wordt na 5 minuten door de arts teruggebeld en moet komen..

Ik mag meteen doorlopen. Op de inwendige echo kunnen ze nu mijn eileider in beeld brengen, daar wordt de BBZ nogmaals bevestigd. Gezien mijn voorgeschiedenis en het feit dat ik nog maar 1 eileider heb n de vorige BBZ, stelt de gyn voor om vanmiddag nog te opereren zodat mijn eileider bespaard kan blijven en niet knapt..

Ze zagen ook dat de cyste die ze gisteren zagen ruim een centimeter was gegroeid in 1 dag..

Nog even hcg prikken (spoed) om te vergelijken en ze gaat de ok boeken..

2 uur later heb ik manlief terug laten komen van werk en mijn moeder gebeld...  Ik ben al bijna klaar om opgenomen te worden als de gyn belt dat mijn hcg niet gestegen maar gestabiliseerd is.. Het lijkt erop dat ik een miskraam krijg en dat heeft de voorkeur, maakt zo minder schade en is veiliger... Wel moet ik aan de bel trekken als de pijn heviger wordt. 

Terug naar huis... Wordt vervolgd...

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je