{{ message.message }}
{{ button.text }}

De zoektocht naar een beetje hoop en zelfvertrouwen

Vandaag 25 weken zwanger van "Woutertje" en is het alweer 8 maanden en 1 dag geleden dat jij geboren bent. Even een blog vanuit een dip...

Afbeelding blog 'De zoektocht naar een beetje hoop en zelfvertrouwen'

Lieve Fynn,

Zo goed als het ging tijdens het schrijven van mijn vorige blog zo angstig voelt mama zich nu.. Vandaar deze blog even alles van mezelf afschrijven.

Het begon allemaal op zondagavond 30 oktober. Na een week vol rust waarin ik alle energie had gespaard voor helloween op vrijdagavond en de housewarming/verjaardag van jouw oom en tante op zaterdagmiddag. Die zondag hadden we eigenlijk een hele rustige dag met geen bijzonderheden. Even ons TV programma afkijken op bed en lekker slapen. Eenmaal op bed ineens een drukkend gevoel op mijn borst (links) en steken. Het deed echt vreselijk veel pijn en na ruim een uur maakte papa zich zorgen en belde hij de HAP. De huisarts kwam langs en wilde mij toch insturen naar het ziekenhuis dus daar kwam de ambulance met eenigzins spoed naar ons toe. We gingen voor controle mee naar het UMC want ja met jou verhaal in de voorgeschiedenis waren ze bang dat de baby misschien wel te vroeg geboren zou gaan worden. En ja hoor daar kwam de stress! Want ik had me nog geen seconde zorgen gemaakt om de baby. Gelukkig konden ze niks geks vinden en konden we weer naar huis. Wel was mama haar bloeddruk wat hoger. Opgelucht maar ook ergens bang voor een vroeg geboorte. Want ja ze hebben niet meer naar de baby gekeken terwijl ze dat in de ambulance wel tegen mama hadden gezegd.

Na een korte nacht gingen papa en mama toch even langs de gynaecoloog en zag het er allemaal prima uit.

Donderdag stond er een controle bij de verloskundige en daar het verhaal gedaan en ook daar bloeddruk wat hoger maar geen reden tot paniek en het hartje horen klonk weer zo fijn en stelt mama keer op keer gerust. Jouw broertje is een echte bokser want schopt steeds tegen de doptone zodra de verloskundige gaat luisteren! 

Vrijdag nog steeds pijn op mijn borst en om iedereen gerust te stellen toch even langs de huisarts. Daar was mama haar bloeddruk nog hoger! De huisarts vond het wel zorgwekkend en stuurde mama met de medeling dat het wel eens zwangerschapsvergiftiging kon zijn naar de gyneacoloog. Mama was zo bang! Gelukkig ging oma met mama mee en het ctg was prima en ook zagen we de baby goed bewegen op de echo. Daar was de bloeddruk alweer wat beter en ook het bloed en urine onderzoek waren goed dus weer gerustgesteld en op naar huis. 

Papa en mama zijn het weekend lekker even in Middelburg geweest, een cadeautje van mama haar ex-werkgeefster en we hebben er heerlijk van genoten. Maar ondanks een ontspannen weekend bleven de klachten. 

Maandag en dinsdag weer rustig aan gedaan en dinsdagavond merkte mama steeds vaker een harde buik te krijgen. Die waren er de afgelopen week wel meer maar dit was anders, deze deden best zeer en ook kan mama steeds niet lang op haar benen staan, snel duizelig en de angst groeit ook.

Vandaag toch even bij de verloskundige geweest. De pijn op mijn borst is er nog steeds en ook die harde buiken zijn niet fijn. De harde buiken zorgen ervoor dat ik de baby niet goed kan voelen en hem daardoor rustiger vindt. Dat zorgt voor spanning en die zorgen natuurlijk weer voor harde buiken... Door alles van vorige week merk ik dat ik steeds banger wordt en niet weet hoe ik dit nog 11/12 weken vol moet houden. Ook bloeddruk nog steeds iets hoger. Ook het feit dat ze niks kunnen verklaren stelt mij niet gerust want ja Fynn had ook niks en is toch dood.

Gelukkig begrijpt de verloskundige mij en hartje klinkt prima en natuurlijk bewoog hij ook gelijk weer flink.

Volgende week donderdag een afspraak bij de gynaecoloog om een plan te maken. Voor het combi spreekuur met de gynaecoloog, psycholoog en kinderarts is pas over 3 weken plek en dat vindt de gynaecoloog te ver weg en wil mij dus volgende week donderdag zien. We gaan dab kijken wat de mogelijkheden zijn dat het voor mij weer iets makkelijker gaat worden en kijken of ik weer iets meer vertrouwen kan gaan krijgen.

Het komt wel weer goed lieve Fynn! Mama is zo blij dat iedereen haar zo goed steunt, luisterd en ook met papa die zo lief en zorgzaam is. Maar hoeveel mensen er ook zijn dit moet mama zelf doen, maar geloven dat het goed komt kan ik pas als jouw broertje, onze "woutertje" want ja zo heet hij tegenwoordig in onze armen ligt.

Lieve Fynn mama houdt van jou! 

Xxxx mama

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je