{{ message.message }}
{{ button.text }}

DE NIET ZO GEPLANDE BEVALLING DEEL 2

Goedemorgen, is er plek? Nee niet het Hilton, het ziekenhuis! De verloskamers!

Afbeelding blog 'DE NIET ZO GEPLANDE BEVALLING DEEL 2'

Vrijdag ochtend, 27 februari 2015 om 6:30. De wekker gaat. Niet dat ik die nodig had, ik had sowieso niet veel geslapen.
We moesten bellen naar het ziekenhuis of er plek was voor ons, nou ja mij, om ingeleid te worden vandaag. 
Terwijl ik belde, zat mijn man al op het toilet met de zenuwen. Ja hoor mevrouw, er is plek komt u maar. 

Dus wij alles mee, gisteravond natuurlijk nog 3 keer gecontroleerd en opnieuw ingepakt. Vluchttas met veel te veel spullen er in en lege maxicosi. Wij gaan even een kind ophalen!
Ik ben zelf nog naar het ziekenhuis gereden met de auto, mijn man heeft geen rijbewijs en ik had nog geen weeën dus kon prima zelf rijden. Terug zouden we wel zien, er is vast wel iemand die ons naar huis wil rijden.

Om 7:00 gemeld bij de balie van de verloskamers, naar onze kamer gebracht en geïnstalleerd op de kamer. Dat moment dat je met je pyamashirt en zonder broek aan in bed mag gaan liggen, beetje raar!
Maar het wel nog ongemakkelijker, de verpleegkundige die binnenkwam. Die kende ik! Mee in de klas gezeten lang geleden, een hele andere opleiding. En zij herkende mij ook. Jij hier!  Gelukkig was het voor haar niet ongemakkelijk en kon ik me ook een beetje ontspannen. 

Om 8:00 kwam de verloskundige. Controle van de ontsluiting, jeeh al 3 cm! Dat is alvast mooi mee genomen! En meteen ook de vliezen gebroken en zo'n hartslagmeter op het hoofd van de baby. Maar ja onze kleine stuiterbal was daar niet van gediend. De verloskundige was de kamer nog niet uit of dat ding lag er al weer af! Dus toch maar aan de monitor.  
Voor nu eerst afwachten wat er zou gebeuren, of de bevalling uit zichzelf opgang zou komen nu de vliezen gebroken waren. 
Er rommelde van alles in mijn buik, maar zette niet echt door. Dus om 9:30 werden de weeënopwekkers aangesloten, op de laagste stand. En die zette wel door! 

Meteen om de minuut serieuze weeën. Liggen op bed was al geen optie meer, staan ging ook niet. Dus om de rand van het bed zittend de ene na de andere wee weg puffen zonder pauze's. "Oei dat was een beste wee zij mijn man die naar de monitor keek. Ja vriend dat kon ik je ook wel vertellen!!

Om 10:30 weer controle op ontsluiting, nu al 6 cm. Weeeën pomp werd weer uit gezet, want het ging hard genoeg nu. 
En weg was de verloskundige weer, als er iets was of als het niet meer ging moesten we de bel gebruiken die aan het bed zat. Er zat inmiddels al bijna geen tijd meer tussen de weeën en ze werden steeds moeilijker weg te puffen. Gelukkig kon mijn man mijn goed helpen hier mee, wat een held!

Om 12:30 hield ik het niet meer. Er moest iets gebeuren want voor mijn gevoel ging ik echt dood. Er moest iets uit!
We moesten bellen als er iets was of als het niet meer ging. Dus dat moment was nu, het ging echt niet meer! Manlief op de bel gedrukt en afwachtten. Ondertussen de meeste dikke weeën nog weg puffen. Toen er na 10 minuten nog niemand was, nog maar een keer op de bel drukken. En na 5 minuten weer.  Bellen en wachten tot er iemand kwam. Maar die kwam niet...

Daarover meer in deel 3!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je