{{ message.message }}
{{ button.text }}

De nicu, kleintje is opeens zo groot. Maar toch ziek

De nicu, een plaats die geen enkele moeder ooit moet zien. Je wordt onderzocht en behandeld. Zo veel lijntjes en snoertjes..

Afbeelding blog 'De nicu, kleintje is opeens zo groot. Maar toch ziek'

Je bent 3 dagen oud. We komen aan bij de nicu. En opeens zie ik staan intensive care. Zo ziek is hij toch niet? Hij drinkt niet en hij poept niet en hij wordt heel erg stil maar.. hij gaat toch niet dood? Toch?

Ik zie verschillende couveuses staan, veel belletjes en piepjes. De wereld hier is opeens zo druk, vol lijden en zorg en verdriet en heel veel kleine handjes. Bijna doorzichtig. Onder de doeken zie je soms hele kleine handjes voorbij komen. Inmiddels weet ik dat de allerkleinste een deken over de couveuse krijgen zodat ze minder prikkels binnen krijgen. En ze zijn klein verschrikkelijk klein. Hier zou geen enkele moeder moeten hoeven komen. Wat je daar ziet.. dat breekt je hart.

Ik schaam me bijna, mijn grote vent ligt hier ook tussen. Groot bijna volwassen. Helemaal uitgedragen. Maar je hebt de zorg wel nodig. Je hebt geen voedingstoffen binnen gekregen sinds je geboorte, je poept niet. Daar lig je dan in een warmtebedje een soort open couveuse. Er worden gelijk allerlei onderzoeken gedaan, infusen aangesloten, uitstrijkjes genomen. Ik sta er naast en kijk toe, ergens in een hoekje, zodat ik niemand in de weg sta. Iemand brengt een krukje als ze horen dat ik een keizersnede had.

Er worden vragen gesteld over de zwangerschap en de geboorte. Waren er bijzonderheden? JA!! maar niks is relevant op wat er nu met je gebeurt. Je was gezond, tot je geboren werd dan toch. Papa is er inmiddels ook. Er worden nog meer vragen gesteld, over erfelijke aandoeningen in de familie, ziektes van onszelf. Weer doe ik mijn verhaal, spreek ik mijn vermoeden uit. Maar dat was niet erfelijk. Er wordt niet op gereageerd. Eerst gaan ze je darmspoelen. Wij kijken toe. Verbazen ons wat er nog uit jou buikje komt. Het kost veel moeite. Er zit nog zo veel meconium in je. Je krijgt een infuuszak met gele vloeistof. Ons wordt uitgelegd dat dit volledige voeding is. Hierop leven sommige kindjes zelfs maanden. Eindelijk krijg je wat echte voeding binnen. Via je bloed dan, niet je maag. Je maag moet rust krijgen. Er wordt een mobiele röntgenfoto gemaakt. Het is inmiddels bijna 7 uur en er is eindelijk weer wat rust gekomen in jou hoekje. Dan wordt er gevraagd waar mama vannacht naar toe gaat?

Hoezo ik was hier nu toch patient??? Na veel gebel is er niemand die op de hoogte is. Mama zou opgenomen kunnen worden op de kraamafdeling, maar dit kan maar tot 7 uur want daarna zit de 3 dagen na keizersnede erop. Meer kan er niet. Zonder pardon wordt ik het ziekenhuis uitgezet. De zuster die vandaag voor jou zorgt doet hard haar best maar kan niets anders regelen. Uiteindelijk reserveert ze een kamertje in het Ronald McDonald voor me. Ze zegt dat we eerst moeten gaan eten, daarna de sleutel afhalen en dan pas terug komen. We moeten eerst voor onszelf zorgen. Mama gaat eerst maar kolven, mijn productie was al op gang en ik sta op knappen.

Aangekomen in het RMCD krijgen we de sleutel en worden we rondgeleid. Het is net een hotel, prachtige kamers veel faciliteiten (koelkast, diepvries, wasmachine, droger) met een gemeenschappelijke huiskamer en keuken. Er ontbreekt niets, iedereen is heel vriendelijk. Helaas ligt mijn kamer op de tweede etage en hobbel ik dus maar braaf de trappen op. Spullen neergezet en snel weer naar ons mannetje.

De foto heeft laten zien dat je erg opgezette darmlissen hebt (verbreedde darm) omdat je helemaal vol ontlasting zit. Ze gaan nu eerst zorgen dat je weer leger wordt en dat je vocht binnen krijgt. Morgen weer een foto en na het weekend gaan de onderzoeken starten. Nu slaap je gelukkig, je bent zo lief!

Nog een rondje kolven (die hebben ze helaas in het huis van Ronald McDonald niet) en dan naar Het Huis.

Dankbaar stap ik onder de douche, mijn lijf doet zo ontzettend pijn. Al mijn spieren zijn tot het uiterste gespannen. Over mijn buik ga ik het niet eens hebben. Het litteken voelde zo dik en opgezet. De douche deed goed, de handdoeken hingen al klaar. Net of iemand een  arm om je heen slaat, ze hebben echt aan alles gedacht om ontheemde ouders op te vangen. Hoeveel een klaar hangende handdoek en een warme douche al voor je kan betekenen..

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je