{{ message.message }}
{{ button.text }}

De miskraam dat geen kindje was

Daar waar ik dacht bijna 11 weken te zijn en bijna over de kritieke weken heen te zijn.

Afbeelding blog 'De miskraam dat geen kindje was'

Wat een ellende.. wat een puinhoop, de vertrekhal in Brussel was er niks bij. 

Ik bloed al vanaf het begin van de zwangerschap en dit werd weg gecijfert aangezien mn darmen goed van slag waren. Ik snap het niet. Ik kan niet bevatten wat er gister is gebeurt. Ik ben kapot, ik ben gebroken en eigenlijk wens ik mezelf gewoon dood. Wat een emoties.. Mijn kleine kindje, wat geen kindje is geworden lag plots in de wc. Hij had nog geen doorsnee van anderhalve centimeter.

Gister middag begon de ellende, na een intensieve wandeling voelde ik het broeien beneden, ik stond op het schoolplein en krampte ineen van iets wat leek dat even aan mn eierstokken trok. En weg was het. Inmiddels thuis met mn gastkindjes gekomen ben ik naar de wc gegaan. Ik belde mijn vriend op de wc en stortte compleet in, samen mijn broek uitgedaan en samen gaan plassen. Wat zal ik hem hebben aangedaan... Hij kon niks doen aan de telefoon maar ik was te laf om het alleen te doen. Helderrood bloed liep daar.. heb ik te hard gelopen?! De verloskundige gebelt en die maakte tijd voor mij dus ze kon mij om 6uur ontvangen. Mijn vriend haalde mij op uit mijn werk.

Dat laatste uur op mn werk, ik heb alles krampachtig staan doen. Ik probeerde de peuter kusjes te geven op zijn bulten van het stoeien en ik probeerde de baby haar potje te geven maar ik kon mij niet bedwingen. "Michelle waarom ben je verdrietig". Arm kind dat hij al mijn emoties zag ookal wist hij helemaal niet wat er aan de hand was. "Michelle voelt zich niet zo lekker dus mama komt eerder naar huis zodat ik weg kan". Daarmee alles ook afgedaan.

We stapten in de auto, ik kon alleen niet zitten.. Uit angst op mn babytje te gaan zitten.. en is het zover dan ben je toch al te laat. Maar ik kon ook niet recht zitten het was net of ik weer 13 was en voor het eerst menstrueerde. Mijn rug leek te worden gebroken en er zat iemand met messen en naalden en ijzeren handen te trekken aan mn eierstokken en baarmoeder. Eenmaal bij de echopraktijk mijn broek niet meer uit gedaan, ik kon het echt niet. De echo bevestigde alles wat er afgelopen 2 uur had afgespeeld. "Ja meis,  het is mis". Onze wereld stortte daar in. Ik viel bij mn vriend op z'n buik en van het huilen en stress moest ik zelfs braken. De tranen stoomden over mijn wangen en daar is nu nog niks in veranderd. Mijn voorgevoel van 3 weken klopte gewoon! En iedereen zei maar het komt wel goed en heb vertrouwen. Ik heb mijn lichaam bedrogen! Mijn borsten namen af en mijn vermoeidheid was weg, de agressie was weg en zelfs mijn gewicht was weer aan het kelderen. Ik wist het verdomme.

De baby die we hadden moeten zien zou 5 cm zijn en hij was maar 1.1cm. Het is dus vlak na mijn echo misgegaan. Terwijl mijn baarmoeder wel 11 weken zwanger was, ik snap nier Hoe dat kan. Zal ik zo hard geprobeert hebben de baby vast te houden dat hij gewoon 3 weken dood in mijn baarmoeder lag? Zonder extreme krampen, tot op gister. We hadden wel besloten het af te wachten, ik wil dat de natuur zijn werk doet. Daar was niets teveel over gezegd want een uur lager ging ik plassen bij mn schoonouders en ik voelde hem zo uit mij glippen. HIJ ONTGLIPTE MIJ! Het was een hij. Ik weet het zeker. En we hadden ook al wat namen voor hem. Mijn vriend was bij mij op de wc, de pijn kon ik niet onderdrukken dus het hele huis kon mee genieten van onze "bevalling". Het was niks. Het was geen kindje. Het was gewoon een bloedprop. Maar wij dachten 11 weken zwanger te zijn hoor! 

Ik ben ons kindje verloren en ik weet niet wat ik moet. Ik ben leeg, mijn lichamelijke pijn is verdwenen en ik heb vannacht na weken ook fatsoenlijk geslapen. Tot ik wakker werd. De tranen rolden over mijn wangen, de kraan wil niet dicht. En soms barst ik als een klein kind schreeuwend in huilen uit. Mijn hart lijkt te stoppen. Mijn vriend heeft pijn. Opa's en oma's ze hebben allemaal pijn.

Ik ben ons kindje verloren en hij was pas 7 weken en 3 dagen.

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je