{{ message.message }}
{{ button.text }}

De laatste loodjes....

De andere kant van de Roze Wolk... Mijn belevenis van mijn tweede zwangerschap

Afbeelding blog 'De laatste loodjes....'

Nog 2 weken te gaan... nog 2 weken van labiele gedrag, janken om de raarste dingen, heel snel prikkelbaar zijn, een verzwakte blaas,een gezicht die een tiener de nachtmerrie is en moeite met bewegen.   Ooit was ik naief en dacht dat alle zwangere vrouwen prachtige huid en haar kreeg, dat ze straalde en dat het bevalling een picknick zouden zijn want ja.. je lichaam is tenslotten ervoor gemaakt..... Ik ben wel gruwelijk ontwaakt uit dat illusie, tijdens de zwangerschap van mijn zoontje en de traumatische bevalling.

Nou zou je zeggen dat na zo een ervaring je dus echt nooit maar nooit meer zwanger worden... en ja het was ook niet de bedoeling ooit weer zwanger te worden. Ik kreeg een man in mijn leven die van het eerste ontmoeting het duidelijk maakte dat hij geen kinderen kon krijgen en eerlijk gezegd was ik er wel blij mee. Ik meen ik had al een zoontje(die ze vader er vandoor is toen de zwangerschapstest positief blijkt) en ik was super content met mijn leven met alleen mijn zoontje verder, had al eigenlijk niet gerekend op een man in ons leven erbij.

Ik heb hem dus ook heel duidelijk gemaakt van het begin af dat ik een LAT relatie ziet zitten en aan een kindje meer dan genoeg had.

Groot was mijn schock toen ik na 6 maanden toch blijkt zwanger te zijn, voorbehoedsmiddel en al..... Hoe kan het nou???!!! De ongeloof was groot en de angst nog groter. Hier gaan we weer!!! Maar ik had er stiekem de hoop in dat deze keer de zwangerschap mee zouden vallen....

Ik kan eerlijk zeggen dat ik na deze zwangerschap mijnzelf laten steriliseren, desnoods ruk ik zelf mijn eierstokken eruit. Ik had gewoon weer pech en elke kwaal die jullie al ooit van had gelezen tijdens de zwangerschap, die heb ik zo onderhand gehad.

Ik was misselijk tot 8,1 maanden, ben al incontinent vanaf mijn eerste zwangerschap maar nu is het weer NOG erger. Nooit geweten dat een mens zoveel jeuk kunnen hebben over je lichaam en zoals ik al zei... ik ben helemaal getekend onder de pukkels en rodebruin vlekken op mijn gezicht. Tot overmaat van ramp heb ik er ook nog een navelbreuk en een paar bloedende aambeien bij gekregen, mijn haar is bros en brokkel af, mijn nagels breuk als je er net na kijkt en de hormonale ups en downs is erger als een achtbaan.

Ook dan te begrijpen als je 1000 keer te horen krijgen dat jij wel er iets moois voor terug krijgt en dat dan vooral van stralende mammas in spe...... in mijn gedachtes geef ik ze maar al te graag een mep, want voel dus helemaal niet op mijn best.

Jankend keek ik met me zoontje na de teletubbies.... niet dat ze nou echt iets emotioneels deed ofzo ik meen het is de teletubbies in hemelsnaam! Is gewoon de hormonen en mijn huisarts gaf mijn een bemoedigende schouderklopje... "kop op meid, het is de laatste loodjes en die wegen het zwaarst" Halleluja zei ze niet dat ik er iets moois voor terug krijgen want dat heb ik al tot vervelens toe gehoord. En geloof mij nou door alle hormonen kan jij geen roze wolk zien alleen een grote donderwolk.

Wel weet ik een ding zekers... de einde is in zicht! Ook weet ik zeker dat als ik in dat grote onschuldige oogjes kijken dan weet ik dat het elke ongemak van elke seconde van de 40 weken waard was(al wil ik het NOOOOIT meer over doen)

Dus voor alle andere mammas zoals ik die niet echt het textboek zwangerschap achter de rug hebt, hou moed! Voor ons is er ook een gouden medaille aan het eind.

De laatste loodjes, wegen het zwaarst...

Tags: #Mom to be

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je