{{ message.message }}
{{ button.text }}

De hoe-snel-en-vlug wil je het hebben bevalling

Hallo mama's en papa's niet te vergeten. ik heb net besloten om het verhaal van mijn bevalling maar op dit forum te zetten. Lastige keus.

Afbeelding blog 'De hoe-snel-en-vlug wil je het hebben bevalling' Achtergrond blur afbeelding

Een lastige keus? Waarom zou je denken. De bevalling heeft voor mij aardig wat impact gehad. Meer als gedacht als ik eerlijk ben. Ik ben 19 jaar en heb een zoontje van momenteel 5 maand. Samen met mijn vriend ben ik gepland zwanger geworden. Wat waren we blij. De zwangerschap verliep goed (op wat misselijkheid in en het begin en wat rugklachten later na). Op 25 februari 2016 voelde ik 's ochtends mijn zoontje niet zoveel meer bewegen als dat hij normaal deed. Dus gingen ik en mijn vriend (inmiddels terug gekomen van het werk) naar het ziekenhuis. Een uurtje gelegen, niks aan de hand. Meneer begon weer normaal te bewegen en hij zat er prima. Mijn broertje is op 25 februari jarig. Ik zou worden opgehaald, om dan naar zijn verjaardag te gaan. 14:00 uur hadden we afgesproken. Ik zat thuis te wachten op de bank, wou opstaan en toen braken mijn vliezen. Maar ja, hoelang kan zoiets wel niet duren? Sommige vrouwen worden zelfs na 24 uur nog ingeleid. Dus hop, ik in de auto naar de verjaardag. Daar aangekomen bleef ik maar heen en weer lopen om nieuwe luiers (ja luiers maat 4) in mijn broek te doen. Broertje inmiddels naar de winkel geweest om nieuwe onderbroeken te halen omdat alles zo langzamerhand al doorweekt was. Tegen kwart voor 5 mijn stiefvader gevraagd of hij me toch maar naar huis kon brengen omdat het toch wat begon te borrelen.. thuis aangekomen nog even snel een douche nemen om fris de bevalling in te gaan. Mijn vriend kwam om 10 over 5 thuis, we moesten er wel om lachen, want ik had inmiddels zo'n hevige pijn, als dat het begin zou zijn, hadden we nog heel wat te gaan. Om 18:00 weeën zonder pauzes, dus vriendlief de verloskundige gebeld die er zo snel mogelijk aan kwam. Ik moest van haar op bed gaan liggen, zodat zij zou kijken hoeveel ontsluiting ik al had. 9 CM!!! Het hartje van de kleine beluisteren, maar die kon ze niet meer goed in kaart brengen. Met spoed naar het ziekenhuis gebracht en eenmaal aangekomen heb ik 4 minuten later ons mooie wonder op de wereld gezet. Het was heel wat, maar wat hebben we er een pracht kind voor terug!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je