{{ message.message }}
{{ button.text }}

Dat hebben we maar mooi samen gedaan!!

Iedere bevalling is bijzonder maar als ik terug denk aan de bevalling van ons derden kindje voelt het toch wel extra bijzonder.

Afbeelding blog 'Dat hebben we maar mooi samen gedaan!!' Achtergrond blur afbeelding

Ik ben zwanger van ons derde kindje. We hebben 2 jongens en verwachten nu een meisje. Mijn zwangerschap verloopt, net zoals de vorige zwangerschappen, erg soepel. Ik geniet met volle teugen van de zwangerschap en mijn mooie dikke buik. Als ik ongeveer 35 weken zwanger ben, begin ik het wel iets zwaarder te vinden. Ik ben nog aan het werk en heb thuis twee mannetjes rondlopen, Jens van 3 en Senn van 1 jaar. Als ik 36 weken zwanger ben stop ik met werken, hier was ik wel aan toe. Heerlijk genieten van mijn verlof. Lekker rustig aan en alle tijd voor mijn drie mannen thuis.

Bij de laatste controles bij de verloskundige wordt mij iedere keer op het hart gedrukt om direct te bellen zodra ik iets voel. Mijn vorige twee bevallingen zijn erg snel gegaan. Mijn eerste bevalling duurde 3 uur en de tweede maar 1 uur. Ook wordt voor de zekerheid besproken, wat te doen als de verloskundige niet op tijd is. Maar ach, dit zal wel los lopen. Meestal is een derde bevalling te vergelijken met de tweede maar dan net iets langer, verteld de verloskundige nog.

Als ik nog net geen 37 weken zwanger ben word ik snachts wakker met krampen. Ieder half uur ongeveer een kramp. Niet heel pijnlijk, maar ik word er wel steeds wakker van. Shit, schiet er als eerste door mijn hoofd. Ik wil graag thuis bevallen maar dit is net een dag te vroeg. BiMoet ik de verloskundige al bellen? Ik besluit nog even af te wachten. Dit omdat het snachts is en ik de verloskundige niet voor niks wakker wil bellen. Bij de zwangerschap van Senn heb ik last van voor weeëngehad. Het lijkt er op dat dit ook voor weeën zijn. En inderdaad na een paar uur zakt het af. In de week die volgt heb ik nog twee keer last van voor weeën. Zo ook op de ochtend als ik precies 38 weken zwanger ben. De hele ochtend rommelt het wat. Ieder uur een kramp. Maar smiddags zakt het weer af. De rest van de dag voel ik niks. Als John savonds uit zijn werk komt, eten we met zijn vieren lekker buiten en gaat John met de oudste nog even op pad. Ik veeg buiten de tuin aan, ga even stofzuigen en leg Senn op bed. Ik besluit zelf even lekker in bad te gaan. Na een uur badderen, om 20.30 komt John thuis. Hij legt Jens op bed en ik besluit om ook uit bad te gaan. Ik stap nog even onder de douche om mijn haar te wassen. Tijdens het haren wassen wordt ik overspoeld door een stroom van weeën. Ik ga naar beneden en zeg tegen John dat hij de verloskundige maar moet bellen. Jens slaapt nog niet en tijd om iemand te bellen om hem op te laten halen is er niet. We besluiten dat hij op zijn kamer een filmpje mag kijken op de Ipad.

De verloskundige verteld ons dat ze nog even bij een andere zwangere is maar dat ze daarna direct naar ons toe komt. Ik ga alvast naar boven en vraag John of hij 2 emmers en 2 vuilniszakken mee wil nemen. Als John boven komt met de emmers en vuilniszakken vraag ik hem of hij nog een keer de verloskundige wil bellen. Ik heb persweeën. De verloskundige verteld dat ze onderweg is. Ondertussen vraag ik John of hij uit het kraampakket nog een zeil en een kraammatras wil pakken en op het bed wil leggen waarna ik hem weer naar beneden stuur voor het Fototoestel. Ik installeer me inmiddels op het kraammatras als ik de perswee die komt echt niet meer tegen kan houden. Op dat moment breken mijn vliezen en komt John weer boven. Ik zeg hem dat ze er aan komt en vraag of hij wil kijken. Het hoofdje komt er inderdaad al uit. John vangt onze dochter op. De navelstreng zit twee keer om haar nek gewikkeld en ze ziet wat blauw. Ook huilt ze niet. John wikkelt de navelstreng van haar nekje en legt onze prachtige dochter op mijn buik. Ik maak me nog een klein beetje zorgen omdat ze niet huilt maar als ik zie dat ze me heel alert aan kijkt en goed ademt zijn de zorgen verdwenen. Onze prachtige dochter Sam is om 21.21 uur geboren. Super snel, 40 minuten na de eerste wee en wij hebben het maar mooi gedaan met zijn tweeën. Wat ben ik trots. Als na 10 minuten de verloskundige aan komt blijkt alles goed te zijn, onze dochter is kern gezond. Jens is nog wakker en mag meteen bij zijn kleine zusje kijken! Wat is hij trots! ‘De baby is klaar, gaan we nu beschuit met muisjes eten?!’ De volgende ochtend mag ook Senn kijken. Hij snapt er nog weinig van maar hij vindt het maar al te interessant.

Wat zijn we trots op onze drie prachtige kinderen en wat zijn de mannen trots op hun kleine zusje. Ons gezin is compleet!

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je