{{ message.message }}
{{ button.text }}

Daar ben je dan, kleine man

Na even aan het idee te hebben gewend dat er echt een baby uitkwam, begon ik te persen.

Afbeelding blog 'Daar ben je dan, kleine man'

Het was inderdaad een verlichting om te persen. Johan was een topper en stond aan mijn zijde.

Even tussendoor mocht hij nog even kijken, omdat het hoofdje te zien was. "oh"zei hij "je hebt geluk, geen donker kroeshaar". Zijn humor....

Ondanks dat het een klein humpie was (de couveuse, kinderarts etc stonden al klaar) kostte het nog best wat moeite en moest de verpleegkundige meeduwen op mijn buik.

Maar na drie kwartier was hij er dan: Onze kersverse nieuwe kerel: Stein: Johan mocht zijn navelstreng doorknippen.

Een mooi roze mannetje, 2600 gram schoon aan de haak. de dag ervoor hadden ze hem nog op 2300 gram geschat. Alles was goed en hij mocht lekker ingepakt bij me komen liggen. Hij keek met grote ogen de wereld rond. Ik belde mijn ouders en Johan zijn ouders. Eerst kwamen mijn ouders en broertje binnen. Mijn moeder was in tranen en gaf ons een dikke knuffel. Ze was zooo blij. Ze vertelde dat ze pas geloofde dat ze toch echt oma zou worden toen Johan haar die ochtend smste dat we in het ziekenhuis waren.

Even later kwamen ook mijn schoonouders binnen, minstens zo blij en trots.

Johan overhandigde Stein als eerste aan mijn moeder en zo ging hij van hand tot hand. Zelfs mijn broertje durfde het aan om hem (zittend) vast te houden. Wat een heerlijk moment! Ik krijg nog tranen in mijn ogen en kippenvel als ik er aan terugdenk. De familie ging weer weg en kon ik rustig gaan douchen waarna ik naar zaal werd gebracht. We moesten namelijk nog een nachtje blijven.

Ik kwam weer op een  4 persoonskamer. Tegenover me een vrouw van waarschijnlijk Syrische afkomst. De hele kamer stond vol met familie. Toen ik eraan kwam stuurde ze (bijna) alle familie naar huis en bleven alleen haar man en kinderen. Heel netjes dus. Later kwamen er nog 2 vrouwen bij. We kletsten over de bevalling maar al snel werd het toch stil. Waar ik 1,5 maand geleden me prima vermaakte, vond ik dit verschrikkelijk: Ik wilde het liefst naar huis en bij mijn man zijn. En na een nacht vol met huilende baby's was ik er helemaal klaar mee. De volgende ochtend zou de kinderarts Stein nog even checken. Alles zag er goed uit en we mochten naar huis. Johan kwam ons uiteraard ophalen.

Thuis was alles mooi versierd. We woonden op een flat en ik wilde graag een ooievaar tegen het raam. Onze onderbuurman had een werkbus (riolering enzo) en heeft speciaal voor mij op zijn ladder gestaan om op de tweede etage een ooievaar tegen het raam te plakken.

Binnen maakte onze kat kennis met Stein en even later stond de kraamverzorgster voor de deur. Een super leuke enthousiaste meid!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je