{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 69: Bijeenkomst 'Jong geleerd'

Op 22 februari 2016 kreeg ik een brief thuis. Hierin werd ik van harte uitgenodigd voor een bijeenkomst genaamd 'Jong geleerd'.

Afbeelding blog 'Blog 69: Bijeenkomst 'Jong geleerd''

Deze bijeenkomst werd speciaal georganiseerd voor ouders van kinderen die dit jaar 2 worden of zijn geworden. De organisatoren van deze bijeenkomst: Centrum Jeugd en Gezin, onze plaatselijke kinderopvangcentra en de scholengemeenschap. 

De bijeenkomst zou op dinsdag 15 maart 2016 plaatsvinden om 20.00 uur en één uur lang duren. In eerste instantie had ik hier helemaal geen zin in! De dinsdag is één van mijn werkdagen. Nu ik zwanger ben, merk ik dat mijn werkdagen me toch meer uitputten dan anders. Daarnaast besteed ik mijn tijd 's avonds liever thuis, samen met mijn man en kleine man. 

Een vriendin van mij, wiens zoon 2 weken ouder is dan die van ons, haalde me min of meer over om toch heen te gaan. Het kon wel eens interessant zijn en zij zou ook heen gaan. Samen is toch gezelliger dan alleen. 

Dus oké, daar ging ik gisteravond dan: helemaal niet lekker, want ik ben al dagen grieperig en ik was doodmoe van een lange werkdag. Maar toch vol goede moed. Ik haalde die vriendin van mij op en samen reden we naar de plaatselijke middelbare school waar deze bijeenkomst gehouden werd. 

Het was grappig om te zien hoeveel van mijn leeftijdsgenoten (en daarmee vaak ook oud-klasgenoten) kinderen hebben van dezelfde leeftijd als onze zoon. Daar had ik eigenlijk nooit zo bij stil gestaan, maar als je eenmaal een zaal vol ziet met allemaal bekende gezichten dan realiseer je het je wel ineens. 

We zochten een plaatsje en de spreker begon stipt om 20.00 uur. Hij stelde zichzelf voor en begon zijn praatje door te zeggen dat we het niet eens hoefden te zijn met wat hij te vertellen had. Als we na afloop van de bijeenkomst ons alleen maar zouden realiseren waar we mee bezig zijn, dan had hij zijn doel bereikt. 
De hele bijeenkomst was er min of meer op gericht ouders in te laten zien hoeveel en in hoeverre zij invloed hebben op hun kind. Iets wat je als ouder natuurlijk wel weet, maar niet altijd beseft in welke mate deze invloed doorgaat. Ook gaf deze man enkele (bruikbare) tips. 

Een aantal onderwerpen die tijdens de bijeenkomst aan bod kwamen:

* Vroeger waren moeders fulltime thuis en vaders fulltime aan het werk. Tegenwoordig hebben veel gezinnen die luxe niet meer. Dit houdt in dat waar moeder vroeger een hele dag de tijd had om de kinderen iets te leren of mee te geven, ouders dat nu meestal in 2 à 3 uurtjes (tussen thuiskomst en naar bed gaan) moeten doen. 
Tja, zo had ik daar eigenlijk nog nooit over nagedacht...

* We leven in een digitaal tijdperk. Onze kinderen kunnen zich vaak niet eens voorstellen hoe het vroeger was, toen de mobiele telefoon er bijvoorbeeld nog niet was. Dit digitale tijdperk komt met voordelen, maar ook met nadelen. Veel van ons beseffen niet hoeveel tijd we eigenlijk per dag besteden op onze laptop, pc, tablet of gsm. Twee tips van onze spreker waren dan ook:
1) Zet je telefoon bij thuiskomst uit, besteed de tijd die je hebt echt optimaal met je kind. Nadat je kind naar bed is gegaan, ben je weer bereikbaar voor de buitenwereld. 
2) Kinderen moeten tegenwoordig niet alleen worden 'opgevoed', maar ook 'digitaal opgevoed'. Geef jij het voorbeeld dat het oké is om tijdens het avondeten met een telefoon in je hand te zitten, dan zal je kind ook denken dat dit normaal is. Wees daar bewust van en bepaal voor jezelf welke normen en waarden jij je kind mee wil geven. 
Hier staat de laptop, tv of mijn gsm soms inderdaad overuren te draaien. Tijd om meer naar buiten te gaan met mijn kind en vaker écht met hem te spelen. 

* De tijd gaat snel en we moeten tegenwoordig zoveel: werken, huishouden, zorg voor de kinderen, onderhouden van je relatie, me-time, enz. Hierdoor raken ouders ongeduldig en snijden we onszelf eigenlijk in de vingers als we het bijvoorbeeld hebben over het bevorderen van de zelfstandigheid van onze kinderen. Een kind die net leert om zijn eigen jas en/of schoenen aan te trekken, zal daar snel gedemotiveerd voor raken als je maar blijft zeggen dat zo'n kind moet 'opschieten' of het 'niet goed doet' of wanneer je het als ouder maar zelf doet, omdat het dan sneller gaat. Zo'n kind denkt dan ook: ik stop er wel mee, lekker makkelijk. Mijn moeder/vader doet het toch wel voor me. 
Eerlijk gezegd maak ik me hier ook wel eens schuldig aan, er is zoveel te doen. Ik voel me dan ook vaak erg gehaast. No more!

Was ik het met alles eens wat onze spreker te zeggen had? Nee!
Zijn bovenstaande zaken 'wereldvernieuwend'? Nee! 
Maar het heeft toch mijn ogen geopend voor wat er eigenlijk écht belangrijk is. 

Mijn voornemen is dan ook om meer tijd te nemen voor mijn kind, geduldiger (proberen) te zijn en hem meer te helpen in zijn weg naar zelfstandigheid. Als ik daar nu namelijk meer tijd in steek en mijn kind regelmatige succeservaringen geef, dan pluk ik daar straks de vruchten van. Het is handig als hij straks dingen zelf kan. Zeker met een tweede kleine onderweg!

Maar nog belangrijker: mijn zoon leert dat hij er mag zijn, dat hij goed is zoals hij is en dat Papa & Mama hoe dan ook van hem houden. En dat is natuurlijk nog wel het allerbelangrijkste!

Tags:

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je