{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 48: Help! Hij past niet meer..

Iedere mama-to-be herkent het: het moment dat je 'normale' spijkerbroeken niet meer passen. Helaas is het nu (al) zover voor mij.. ;)

Afbeelding blog 'Blog 48: Help! Hij past niet meer.. '

Het moment is iets sneller gekomen dan ik gehoopt en/of verwacht had, maar desalniettemin is het hier: mijn 'normale' spijkerbroeken passen niet meer!

Ik weet nog ontzettend goed dat ik zwanger was van onze zoon in 2013. Toen kon ik niet wachten tot ik me echt zwanger zou voelen, dat mijn buik zou groeien en dat ik mijn zwangerschapsbroeken aan mocht. Ik was vlak voor mijn eerste zwangerschap 13 kilo afgevallen en dus had ik ook nog aardig wat kleding bewaard uit mijn 'dikkere' periode, zodat ik deze tijdens mijn zwangerschap weer kon gebruiken. Na ongeveer 13 weken besloot ik mijn zwangerschapsbroeken te gaan dragen. Gewoon, omdat deze lekkerder zaten. Maar eigenlijk had ik dit moment toen waarschijnlijk nog makkelijk zo'n 2 weken kunnen rekken.. 

Na mijn zwangerschap van onze zoon wilde ik eigenlijk meteen weer van die zwangerschapsbroeken af. Ik was veel zwaarder geworden tijdens mijn zwangerschap dan ik gehoopt had (20 kilo) en ook na mijn bevalling waren die kilo's zeker niet verdwenen: zo'n 16 kilo zou ik mogen houden. Al met al was ik dus nog zwaarder dan toen ik voor mijn zwangerschap op dieet ging. 
Mijn oude broeken pasten niet meer. Mijn lichaam was door de zwangerschap en keizersnede veranderd. Ik voelde me na een paar weken nog in mijn zwangerschapsbroeken te hebben gelopen bijna depri. Dus was het tijd om te shoppen. Ook al voelde ik me rot over het feit dat ik nu een maatje groter had, het was heerlijk om weer 'normale' broeken te kunnen dragen.

Nu ben ik zwanger van de tweede. Voor deze zwangerschap ben ik 7,5 kilo afgevallen. Ik had dus aan de start van deze zwangerschap nog steeds 8,5 kilo extra van mijn eerste zwangerschap. Toch was ik dolblij dat het weer gelukt was! We zouden weer een wondertje mogen ontvangen. Ditmaal in augustus 2016.

Ondanks mijn extreme blijdschap over de zwangerschap, had ik toch stille hoop dat ik voorlopig nog niet in die oude zwangerschapsbroeken zou hoeven. Ik wilde nog even genieten van mijn 'normale' spijkerbroeken. Maar daar dacht mijn lichaam duidelijk anders over. Rond 10 weken was ik 's avonds al zo opgezwollen, dat ik mijn broek los of uit moest doen zodra ik thuis kwam. Afgelopen zaterdag heb ik er daarom maar aan toegeven: mijn zwangerschapsbroeken liggen weer in de kast.
Ik was toen 11 weken en 4 dagen zwanger.

Stiekem voelt het als een enorme opluchting. Ze zitten echt als een soort comfortabele pyjamabroek! En wat een opluchting dat mijn buik nu meer ruimte heeft en ik mezelf niet meer in de oude spijkerbroeken hoef te proppen. 
Maar toch ben ik bang. Bang dat ik nu sneller groei (wat bij een tweede meestal zo is, heb ik begrepen). En nu bedoel ik niet groeien als in omvang, want ik kan niet wachten op mijn lekkere grote zwangerschapsbuik en het getrappel van ons tweede wondertje. Maar meer is het het groeien in kilo's waar ik nogal zenuwachtig over wordt.

Na twee maanden ben ik nu 1 kilo aangekomen. Waar ik destijds bij mijn zoon toch zeker al wel 3 à 4 kilo was aangekomen, omdat ik acuut moest stoppen met streng diëten nadat ik zwanger bleek te zijn. Laten we hopen dat ik nu na 9 maanden geen 20 kilo extra meer hoef mee te zeulen.. 

Daar doe ik dan ook mijn best voor! Zonder mezelf uit te hongeren, want dat ben ik echt niet van plan hoor.. Ik eet regelmatig kleine porties verdeeld over de dag. En oké, dit zijn niet altijd de gezondste keuzes (ivm mijn extreme misselijkheid), maar ik probeer er wel degelijk aan te denken!  ;)

We gaan het zien waar deze zwangerschap mij aan het einde van de rit gaat brengen.. 

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je