{{ message.message }}
{{ button.text }}

Blog 100: Daar is hij dan!

Bij deze mijn 'dagboek' omtrent de bevalling & kraamtijd van ons 2e wondertje.. Wat hebben we enorm naar zijn komst uitgekeken! :)

Afbeelding blog 'Blog 100: Daar is hij dan! '

Woensdag 3 augustus 2016, 22.10 uur:
Morgenochtend is het zover. Onze 2e zoon zal geboren worden via een geplande keizersnede. Mijn vluchtkoffer staat al weken klaar, het fototoestel is opgeladen & ook de logeertas van onze oudste is al geruime tijd gereed. We zijn er klaar voor!

De laatste weken heb ik al een aantal keren ter observatie in het ziekenhuis gelegen. Ik heb veel last gehad van kwaaltjes die ik niet herken van mijn 1e zwangerschap: bekkenpijn, rode/opgezwollen/pijnlijke voeten, pijn rond mijn navel. Om over de welbekende voorweeën nog maar te zwijgen!

Mijn lichaam is er klaar mee. Het is goed zo, hij mag komen. Al zal ik het getrappel in mijn buik vast nog missen na morgen...

Zojuist nog even iets gegeten, want dat mag ik na 00.00 uur niet meer. Drinken mag ik nog wel tot 06.00 uur, maar daar heb ik meestal geen behoefte aan 's morgens.

Mijn zusje stuurt me net nog een Appje. Of ik al zenuwachtig ben? Nee, om eerlijk te zijn (nog) niet. Maar dat komt vast wel op het moment dat ik me moet melden in het ziekenhuis rond 8.45 uur of wanneer ze me naar de OK rijden. 

Donderdag 4 augustus 2016, 08.00 uur:
Onze peuter sliep vannacht nog lekker in zijn eigen bed. Dat vond ik erg belangrijk. Voor het slapengaan nog even flink geknuffeld, hem vertelt hoeveel we van hem houden, hem nogmaals geprobeerd uit te leggen wat er de komende dagen staat te gebeuren en hem voor de 100e keer voorgelezen uit 'Bobbi wordt grote broer'.

Nu is hij nog enthousiast over de komst van zijn baby-broer. Maar is hij dat ook nog als hij ons voorlopig een paar dagen moet achterlaten in het ziekenhuis?!

Zelf heb ik ook redelijk goed geslapen. Ondanks dat ik er een aantal keren uit moest om te plassen (hoera voor zwanger zijn), heb ik toch een paar uurtjes slaap kunnen pakken.

Zojuist hebben we onze zoon bij Opa & Oma gebracht. Zij passen dit hele weekend op onze kleine vriend, zodat mijn man zijn handen vrij heeft en naar het ziekenhuis kan. 

Wat ben ik daar dankbaar voor! Maar wat heb ik het daar ook moeilijk mee, want het jonge leventje van onze zoon staat op het punt drastisch te veranderen en de eerste dagen zullen Papa & Mama er niet veel (kunnen) zijn om hem op te vangen. Ik kan niet wachten tot we als compleet gezin eindelijk thuis zijn. Ik had het dan ook best even moeilijk bij het afscheid nemen. (Heerlijk die hormonen) ;)

Vanaf 15 augustus heeft mijn man 4 weken vakantie & daar kijken we allemaal naar uit! 

Donderdag 4 augustus 2016, 10.45 uur:
Daar lig je dan, in een ziekenhuisbed te wachten tot je aan de beurt bent: operatiehemd aan, CTG scan gehad, aan een infuus, blaaskatheter erin en alle controles zijn goed.

Bloeddruk: 115/80
Temperatuur: 37,7
Pols: 80

We zijn er klaar voor!

Oh.. hee. Ze komen me halen. Ik ben al aan de beurt. Op naar OK3.

Donderdag 4 augustus 2016, 20.45 uur:
Om 11.05 uur vanmorgen zijn wij de trotse ouders geworden van een prachtige zoon! Hij weegt 4158 gram en is 56 cm lang. Hij heeft een prachtige bos haar! We zijn zielsgelukkig dat hij het zo goed doet (ook aan de borst). Zeker gezien zijn onregelmatige hartslag. Hiervoor komt morgen de kinderarts nogmaals langs om hem te onderzoeken. 

De keizersnede zelf is mij enorm meegevallen! Alles is keurig en zonder complicaties verlopen (godzijdank). Het was een prachtige ervaring! Ik heb hem zelfs uit mijn buik voelen 'glijden'. En wat waren we opgelucht toen hij direct na zijn geboorte mooi roze werd! Zijn apgar score was 9 / 9 / 9.

Grote broer is vanmiddag langs geweest om zijn kleine broer te ontmoeten. Hij is zeer enthousiast en onder de indruk van hem. Hij kon niet stoppen met hem te aaien, te zoenen en met 'Ah, baby-broer lief!' te zeggen. 
Daarnaast zijn mijn zussen, zwager, ouders, schoonmoeder, oom, tante, nichtje en neefje al langs geweest. Ook zij waren allemaal op slag verliefd op ons kleine wonder.

Helaas op dit moment veel pijn door naweeën die trekken aan mijn wond. Ik krijg pijnstilling, maar die werkt snel uit. Hopelijk ga ik een rustige nacht tegemoet zonder al te veel pijn. 

Vrijdag 5 augustus 2016, 14.30 uur:
Wat een nacht en helse ochtend heb ik gehad zeg!

Vannacht is de kleine constant wakker geweest. Alleen maar kokhalzen en spugen, omdat hij zo misselijk was van het vruchtwater. Arm mannetje! Daardoor ook twee (borst)voedingen gemist gisteravond. Hij kreeg het er gewoon niet in. 
Gelukkig ging het aan het einde van de nacht wat beter en at hij weer wat. Hij is best wat afgevallen en slaapt nu heel veel. Hij weegt nu 3950 gram. 

Jullie begrijpen dat waar 'baby' niet slaapt, Mama ook niet slaapt. Ik ben de hele nacht met hem bezig geweest. Uiteindelijk is hij op mijn borst in slaap gevallen. Hierdoor kon ik wel even wegdoezelen, maar van echt slapen is het niet gekomen. 

En toen werd het ochtend. Na het ontbijt was het tijd om mijn blaaskatheter eruit te halen. Ook werd mijn infuus verwijderd, ik werd even gewassen (op bed) en moest daarna voor de allereerste keer uit bed. Wat is dat vermoeiend zeg! En oprecht ontzettend pijnlijk. 
Rond 10.30 uur moest ik even naar het toilet. Ik dacht te moeten plassen, maar eenmaal op het toilet kreeg ik enorme weeën en kwamen er allemaal grote stolsels los (charmant, i know). 

Laat nou tegelijkertijd op dat moment mijn man, vader en onze peuter voor mijn kamerdeur staan & de kinderarts om onze baby te controleren. Wat een timing! 
Toen ik terug in bed lag, was ik helemaal uitgeput. Ik heb dan ook mijn man verzocht mijn vader en zoon terug naar huis te brengen. Ik wilde niet dat zij mij zo zouden zien. Pijnstilling kreeg ik niet, omdat ik dat vlak daarvoor al had gehad. Daar lig je dan je naweeën weg te zuchten! Niet de blauwe wolk waar je hoopt op te zitten na je bevalling.. :(

Zondag 7 augustus 2016, 15.50 uur:
Er is veel gebeurd de afgelopen dagen. Gisterochtend voelde ik me super! Ik besloot dan ook dat ik een dag eerder naar huis wilde. (Eigenlijk zou ik vandaag pas thuis komen). 

Na eerst nog even gedoucht te hebben, een klysma te hebben gehad en de kleine in bad te hebben gedaan, kwamen we om 11.30 uur weer lekker thuis!

Wat hebben we een geweldige kraamverzorgster! Echt iemand die voor ons hele gezin zorgt & ons in de watten legt. Zelfs het toiletpapier vouwt ze iedere dag in een mooie bloem. Een schat van een mens die ik zeker nog ga missen over een paar dagen. Ik moet er dan ook nog even niet aan denken dat ze straks weer weg is. 

Met onze kleine gaat het super! Zijn hartfilmpje van 5 augustus liet geen afwijkingen zien, nu hij (sinds gisteren) flesvoeding krijgt valt hij niet meer af en hij is veel minder misselijk!

Grote broer is nog steeds ontzettend verliefd en enthousiast! Hij is blij dat we weer thuis zijn en we weer een 'relatief normaal' gezinsleven kunnen hervatten. Hij heeft Papa en Mama echt gemist de afgelopen dagen. 

Helaas gaat het met mijn eigen herstel nog niet super. Ik kan goed staan en lopen, maar vanaf gisteravond 22.15 uur heb ik last van hele heftige naweeën (weer). Ondanks dat ik gestopt ben met borstvoeding geven. Vandaag kwam de verloskundige langs en in overleg met de gynaecoloog is besloten dat ik nu naast paracetamol ook ibuprofen moet slikken tegen de pijn. Ondanks dat nog steeds veel pijn. En dat terwijl ik vandaag echt helemaal niets (zelf) gedaan heb en tussen de middag ook geslapen heb! 

Hopelijk gaat het vannacht een stuk beter, anders moet ik morgen weer contact zoeken met de verloskundige en waarschijnlijk langskomen in het ziekenhuis. :(
Maar wat heb ik een topper aan mijn man die ontzettend goed voor mij en onze twee kids heeft gezorgd vannacht. Hij heeft echt een gouden medaille verdiend! Hij heeft alle voedingen van de baby op zich genomen, mij uit bed getakeld als ik moest plassen, hij heeft warme kruiken voor mij gemaakt tegen de pijn en onze peuter getroost toen hij een paar keer wakker schrok. Mijn held!

Morgen weer een nieuwe dag. Laten we hopen dat het een betere dag wordt, zonder al te veel pijn. 

Maandag 8 augustus 2016, 12.00 uur:
Vannacht geen weeën meer gehad (godzijdank voor goede medicatie), maar nu heeft onze nieuwste aanwinst onwijs last van kramp! Arm mopje! Tot 01.30 uur bezig geweest om hem wat comfortabeler te krijgen. Daarna zelf een paar uurtjes mijn ogen dicht kunnen doen.

Onze peuter gedraagt zich als een engeltje. Sinds ik ben thuis gekomen slaapt hij (ineens) in zijn 'grote bed' & wordt hij bijna niet meer wakker 's nachts. Heel fijn!

We kunnen ook weer lachen! Zo ging mijn man naar de groenteboer vandaag voor aardappelen (& andere boodschappen).
De dame achter de toonbank vraagt hem wat voor aardappelen hij wil. 'Geen idee', antwoordt mijn echtgenoot.
De dame vraagt verder: 'Is het om te stampen, om te koken, ...?' 'Nee, voor mijn vrouws borsten'. Zo, die winkel weet ook weer dat we zijn geweest. ;)
Gelukkig begreep de dame in kwestie hem en heb ik straks aardappelen voor in mijn beha tegen de stuwing. ;)

Maandag 8 augustus 2016, 16.35 uur:
Vanmiddag wakker geworden uit mijn middagdutje door weeën. Op aanraden van de verloskundige daarom mijn urine ingeleverd bij de huisarts om te kijken of ik geen blaasontsteking heb. Door het blaaskatheter tijdens en na de bevalling heb ik hier namelijk wel een verhoogde kans op. 

De uitslag was niet eenduidig en dus moet ik morgenochtend mijn urine weer inleveren om op de kweek te zetten. Ik ben benieuwd wat eruit komt.

Morgen moet mijn man voor 4 dagen aan het werk. Vanaf 15 augustus heeft hij 4 weken vakantie. Dinsdag t/m donderdag heb ik nog kraamzorg van 8.00 - 14.00 uur, maar 's middags zit ik dus alleen met onze 2 kids & vrijdag zelfs de hele dag. 

Morgenmiddag komt mijn moeder mij daarom ondersteunen, donderdag staat mijn schoonmoeder standby en ook heeft mijn man gevraagd of hij later in de week een aantal uren vanuit huis kan werken. Om nu alleen te zijn met onze 2 kinderen vind ik nog een eng idee, zeker gezien de klachten en hoeveelheid pijn ik nu nog heb. Wat is het dan fijn dat er mensen zijn waar je op kan/mag terugvallen! :)

Dinsdag 9 augustus 2016, 23.30 uur:
Vandaag was mijn uitgerekende datum, maar inmiddels is ons mannetje alweer 5 dagen oud. Wat is hij zoet & wat doet hij het goed! Wel was hij weer iets afgevallen, dus is het zaak dat we zijn voedingen nog verder blijven ophogen. Dit komt vast goed, we hebben bij onze oudste ook 2x zo'n afvalmoment gehad tijdens de kraamweek & die is ook groot geworden. ;)

Vandaag weer mijn urine ingeleverd. Nog steeds was er geen spoor van een echte blaasontsteking, maar mijn pijn bij het plassen wordt steeds erger. Ik ga op zo'n moment gewoon door de vloer.

Nadat onze erge lieve kraamhulp al langer was gebleven (mijn man moest vandaag voor het eerst weer aan het werk & heeft vanaf 15 augustus weer vrij), kwam mijn moeder om me te helpen. Ik vertelde haar het hele huisarts verhaal en zij besloot actie te ondernemen. Ze is naar de huisarts gereden en eiste een antibiotica kuur voor mij. 

Die kreeg ze niet, maar ze kreeg het wel voor elkaar dat de huisarts nog even om 16.30 uur langs kwam om mij te onderzoeken. Alle controles om andere zaken uit te sluiten waren goed, al mijn beschreven klachten duiden op een blaasontsteking en dus alsnog nu aan de antibiotica. Wat ben ik blij dat er nu eindelijk wat gedaan wordt! Het is moeilijk genieten van je lieve kinderen als je steeds zoveel pijn hebt.

Verder kregen we vandaag een brief van onze gemeente met daarin het burgerservicenummer van onze kleine. Ik heb hem meteen gemeld bij mijn zorgverzekering en uitvaartverzekering, zodat hij kan worden bijgeschreven op mijn polis. Belangrijke zaken die ik zo snel mogelijk geregeld wilde zien. Blij dat dat nu gedaan is.

Morgen komt de GGD voor de hielprik en gehoortest. Ook komt de verloskundige voor mijn nacontrole & om het te korte tongriempje van onze baby te klieven. Het zal dus wel een 'rotdag' worden. Gelukkig is onze lieve kraamhulp er nog & in de middag komt mijn schoonmoeder me helpen. Ze heeft er speciaal vrij voor genomen & wat ben ik dankbaar voor al deze lieve, zorgzame mensen om me heen.

O jee, het is weer flessentijd. Snel weer aan het werk: luier, temperatuur & drinken maar! ;)

Woensdag 10 augustus 2016, 15.35 uur:
Vanmorgen rond 10.00 uur was de verloskundige er voor de laatste nacontrole aan huis. Ze heeft meteen het tongriempje gekliefd van onze kleine lieverd. Iets waar ik erg tegenop zag, maar wat me 100% is meegevallen. Hij heeft er helemaal geen last van en nu hij zijn tong verder kan uitsteken, is hij helemaal zijn tong aan het herontdekken.. ;)

Daarnaast heeft de verloskundige toestemming geven voor 1 dag extra kraamhulp. Ze heeft de indicatie hiervoor ondertekend. Mijn kraamtijd loopt daarom tot vrijdag 12 augustus. Hiermee ben ik enorm geholpen, want aangezien mijn man nu nog aan het werk is heb ik momenteel 's middags mijn moeder of schoonmoeder in huis om me te helpen met mijn twee kleintjes. Voor vrijdagmiddag zal mijn man dus vrij moeten nemen, maar hij kan 's morgens dan in ieder geval nog naar kantoor om de laatste zaken over te dragen voordat zijn vakantie begint. Heel fijn!

Rond 12.00 uur kwam de dame van de GGD binnen voor de hielprik en de gehoortest. Het rechteroor van onze kleine is prima, links kreeg ze niet getest. Waarschijnlijk door teveel oorsmeer of vocht achter het trommelvlies. Daarom zullen ze nog een keer terug (moeten) komen voor een herhaling van deze test. Hopelijk is alles dan gewoon goed en is verder onderzoek niet nodig. De test zal over ongeveer 2 à 3 weken worden herhaald. 

Ook het intakegesprek met het consultatiebureau staat gepland. Hier werd ik vandaag ook over gebeld. Dit gesprek staat gepland voor na mijn kraamtijd, namelijk op 17 augustus. Ik ben benieuwd.. ;)

Vrijdag 12 augustus 2016, 19.55 uur:
Gisteren was een heerlijk relaxed dagje. Weinig daarover te melden dus.

Vandaag was onze allerlaatste kraamdag. Wat ga ik onze geweldige kraamverzorgster missen, maar wat vind ik het heerlijk dat mijn man nu 4 weken vrij heeft. Nu kunnen we echt gaan genieten (& wennen) als gezin. 
Ik merk nu al zo'n 2 dagen dat onze peuter ook behoefte heeft aan rust en regelmaat. Al die vreemde mensen in huis maakt hem nu erg onrustig (lees: baldadig). We gaan er nu dan ook alles aan doen om hem die rust te geven, zodat hij samen met Papa & Mama aan zijn nieuwe baby-broer kan wennen. 

Onze baby doet het uitstekend. Hij is weer aangekomen en weegt nu 4060 gram. Nog niet zijn geboortegewicht, maar hij begint in de buurt te komen. Verder is vandaag zijn navelstrengetje eraf gevallen, dus was dit echt een mooi symbolisch einde van de kraamtijd.. ;)

Helaas ben ik zelf nog niet helemaal hersteld. Sterker nog, de pijn bij het plassen wordt steeds erger. Daarom is de huisarts vandaag weer op bezoek geweest. Het vermoeden bestaat nu dat het helemaal geen blaasontsteking is, maar dat er tijdens het verwijderen van mijn blaaskatheter iets is beschadigd. Niet ernstig, want anders had ik nu allang koorts gehad. Maar wel vervelend genoeg om deze pijn te veroorzaken. 
Ik moet mijn antibiotica kuur afmaken, uit voorzorg. Ook heb ik nu een iets sterkere pijnstiller gekregen (Tramadol). Ik moet mijn temperatuur goed in de gaten houden en mocht de pijn maandag nog niet zijn verminderd, moet ik me weer melden bij de huisarts. Dan gaat zij in overleg met de gynaecoloog en moet er waarschijnlijk een echo gemaakt worden. Hopelijk is dat allemaal niet nodig. 

Update maandag 15 augustus 2016:
De uitslag van de (urine)kweek kwam terug. Er blijken twee soorten bacteriën in mijn blaas te zitten. Wel degelijk door de blaaskatheter. De antibiotica kuur die ik vorige week voorgeschreven heb gekregen is de juiste, maar zal met een week worden verlengd. Inmiddels ben ik pijnvrij, maar moet ik wel mijn kuur afmaken. Na de laatste pil moet ik 24 uur wachten en dan weer urine opvangen & inleveren voor een nieuwe kweek. Hopelijk zijn de twee bacteriën dan verdwenen! 

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je