{{ message.message }}
{{ button.text }}

Bijzondere mensen, bijzondere manieren...

Soms verbaas ik mij weleens over hoe sommige mensen met bepaalde situaties omgaan. Zo ook net in de McDonalds.

Afbeelding blog 'Bijzondere mensen, bijzondere manieren...' Achtergrond blur afbeelding

Aangezien het valentijnsdag is en wij erg houden van lekker culinair uit eten gaan, zijn wij heerlijk gaan eten bij de McDonalds. We gingen al redelijk vroeg, zodat het er niet stamp druk zou zijn, want wij zouden vast niet de enige zijn op deze dag die dat ingenieuze plan hadden.

Aangekomen bij de McDonalds, viel de drukte gelukkig erg mee. Ik moest wel even 3x kijken hoe het bestellen werkte, want schijnbaar hadden ze een nieuw systeem. Gelukkig kon mijn brein dit nieuwe systeem, zelfs op zondag, wel aan, dus had ik snel besteld. In de tussentijd had de rest al een mooi plekje uitgezocht en uiteraard was dat plekje dicht bij het speeltoestel dat ze daar hebben.

We hadden afgesproken dat de kinderen eerst zouden eten en daarna nog even mochten spelen, dus zo gezegd zo gedaan. Alle drie de kinders aten netjes hun happy meal op (okee, niet helemaal, maar ver genoeg). Daarna mochten ze lekker gaan spelen, terwijl vaders en ik nog even door aten. In het happy meal hadden ze allemaal een bril gekregen, mijn dochter van my little pony en de boys van transformers. Uiteraard werden deze gelijk gedragen.

In het speeltoestel waren ook andere kinderen, ik hield alles goed in de gaten, want je weet maar nooit. Ik merkte dat het spel iets ruiger werd, aangezien ze ‘transformers’ waren, maar het bleef nog binnen de perken. Toen mijn man en ik waren uitgegeten, was het tijd om de schoenen aan te gaan trekken en naar huis te gaan. Op het moment dat ik de kinderen wilde halen, hoorde ik de jongste ongelooflijk hard huilen. Zo erg, dat hij amper adem kon halen.

Toen ik hem uit het speeltoestel haalde, vloog een ander jongetje mij hard voorbij. Dat jongetje (zeker 2x zo oud) scheen mijn jongste zo hard geslagen en geduwd te hebben, dat hij een gigantische kapotte bult op zijn hoofd had. Mijn man had inmiddels gehoord dat het zusje van dat jongetje hem ‘verlinkt’ had, waarop ouders zeiden: “Dan is het nu tijd om te gaan”. Er werd totaal niet omgekeken naar mijn zoon en er kwam geen enkele vraag vanuit hen hoe het met hem ging. Mijn man maakt nog een ‘net iets te harde’ opmerking toen ze langsliepen en dat was het. Ik was te perplex en wilde geen scene maken in de McDonalds, maar eigenlijk had ik er wat van willen zeggen.

Ligt het aan mij of is dit heel raar? Ik zou mijn excuses zeker gemaakt hebben als mijn kind dat had gedaan, sterker nog, ik zou mijn kind zelf excuses laten maken!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je