{{ message.message }}
{{ button.text }}

Bijna honderd hobby's!

Ik heb Dunya uitgelegd dat een hobby niet perse een activiteit is die ze elke week doet. Het is wat ze leuk vindt om te doen. Dat is véél!

Afbeelding blog 'Bijna honderd hobby's!'

'k Heb 100 hobby's, 100 hobby's
Ik goochel en ik schilder en ik zoek de bonte fuut
Ik heb 100 hobby's, ik heb 100 hobby's
Ik spring graag trampoline maar ik spring ook parachute
'k Heb 100 hobby's
En ik verveel me geen minuut

Liedje

Dit liedje van Kinderen voor Kinderen, dat gezongen werd door Paul de Leeuw, doet me een beetje aan Dunya denken. Honderd hobby’s, alles is leuk, als ik het zou toestaan zou ze nog veel meer dingen doen buiten schooltijd, dan ze nu al doet. Op woensdagmiddag na musicalles is ze vrij. Vaak gaat ze dan naar de bieb, waar ze weer vriendinnetjes tegenkomt uit de buurt. Door de vele activiteiten na schooltijd en door de vele jaren zwemles die ze gehad heeft, kent ze ook veel kinderen uit de buurt. Als we naar school fietsen, horen we geregeld haar naam over straat, of ze roept zelf de naam van een kind dat langsfietst. In de supermarkt zie ik twee kindjes stiekem naar ons kijken. Ik groet ze vriendelijk, met het idee dat het vast kinderen van mijn school zijn. De oudere kinderen ken ik wel, maar kleuters en groep vier niet allemaal. Even later zegt de vader: “Dag Dunya”. Oeps, het is toch een kennisje van haar. Dan zit ze dus niet bij mij op school. Maar er gaat niet meteen een lichtje branden, dus vraagt Dunya toch maar wie ze is. “Sofie, van zwemles” zegt vader. Aaaaah ja, het lichtje is aan.

Glas verven

In de Kinderboekenweek is er een activiteit in de bibliotheek. Kinderen mogen glas schilderen. Het begint om half drie, dus ik geef aan via de mail dat ze iets later komt in verband met musicalles. We vertrekken snel na de les, Dunya parkeert haar fiets en roept: “Zet jij m even op slot mama?” en rent weg. Als ze thuiskomt vraag ik of ze niks meegenomen heeft wat ze heeft gemaakt. Haar handen onder de verf, haar kleren, raar maar waar, niet eens! Het geverfde glas moest nog drogen en halen we op vrijdag op. We lopen langs de bieb en Dunya wijst op de ramen: “Dit hebben de kleintjes geverfd. Ik wilde dit ook wel doen, maar ik wilde ook iets maken wat ik mee kon nemen. Dus heb ik dat gekozen!” Slimme keuze.

Kindernevendienst

In de kerk zit ze na de dienst nog vaak te knutselen. De leiding van de kindernevendienst is dan al vertrokken, maar Dunya weet precies waar ze alles moet opruimen en waar ze de sleutel van de knutselkast moet laten. Het leuke is dat de leiding haar lekker haar gang laat gaan en vertrekt in het vertrouwen dat Dunya het netjes achterlaat en de sleutel aan het haakje hangt. Het nadeel van de Dominicus is dat ze nog geen vast vriendinnetje heeft gevonden. In de Ekklesia had ze natuurlijk Rosa, die was er elke week, net als wij. Maar hier komen de kinderen minder frequent. Sommige één keer per twee weken, andere nog minder vaak. Wel zijn er altijd kinderen om mee te spelen en dat vindt Dunya leuk, maar toch mist ze een vast vriendinnetje zoals Rosa. “Je had beloofd dat we nog een keer op visite zouden gaan in de Rode Hoed!” zegt Dunya als ze weer eens boos is. Dan zucht ik eens. “Ja lieverd, dat doen we ook nog een keer, maar pas als we echt gewend zijn en dat duurt iets langer dan ik dacht!” Ik moet zeggen dat ik wel begin te wennen. Dat neemt niet weg dat ik een aantal van mijn oude koormaatjes mis.

Dubbel gevoel

Ik kan me goed voorstellen hoe dubbel het voor Dunya is. Ze is nog steeds wel verdrietig, opstandig en soms boos. Dat is over zodra we in de kerk zijn. Dan geniet ze van de vrijheid, de leuke dingen, de groep kinderen bij de kindernevendienst. Ze vindt het fijn om lekker te mogen knutselen, om geen commentaar te krijgen, om lekker haar eigen gang te kunnen gaan. Ik laat het maar even zo. Over een poosje de touwtjes maar weer iets aantrekken, want als ze meer achter zit te kleuren dan dat ze bij de dienst is, mist ze de sfeer en de muziek. Ik wil graag dat ze daar iets van meekrijgt. Maar over het algemeen is ze wel aan het kleuren en knutselen voor anderen. Dat past dan wel weer bij waar we als kerk voor staan.

Huiswerk

Honderd hobby’s dus. Tv kijken hoort daar ook bij. Ze vindt zoveel leuk, dat ik af en toe echt op de rem moet trappen. “Ga even naar buiten” of “Ga je armbandje maar afmaken voor je vriendin”.Vorige week kwam er een mail van de juf dat de kinderen van groep vijf, minimaal twee keer per week een half uur spelling moeten oefenen. Plus de tafels 1 t/m 5 zijn huiswerk voor de Herfstvakantie. Tjonge, jonge. “Dunya ga even spelling oefenen met bloon” zeg ik als ze een zondagmiddag thuis is. “Maar ik had nul fouten op mijn toets!” roept ze verbaasd. Mooi zo. Elke week een keer oefenen is prima, maar twee keer per week is blijkbaar niet nodig, want ze heeft een goede score gehaald met totaal één keer oefenen sinds de zomervakantie. De tafels heeft ze in groep drie geleerd maar die zijn een eind weggezakt. Daar gaan we onze energie in steken. Gelukkig kan ik op internet leuke spelletjes vinden om de tafels te oefenen. En tussendoor maar vaak opzeggen. Als het lukt. Dunya heeft er niet zoveel zin in om in de vakantie te oefenen voor school, maar ik doe mijn best. Hopelijk zitten ze er na de Herfstvakantie in en kunnen we verder met de overige tafels. Het is wel heel handig om ze goed te kennen.

Tun Fun

In de Herfstvakantie gaan we naar Cinekid. Daarover later meer. Er is in elk geval genoeg te doen en…. het is bijna om de hoek! Zowel the Movies als het festivalterrein zijn voor ons binnen vijf minuten te bereiken. Ik baal er een beetje van dat ik er niet eerder ben geweest met Dunya. Maar nu maken we volop gebruik van de activiteiten hier in het park. Het is superleuk dat we er nu wel zijn en dat we ook bekende acteurs ontmoeten. Daar schrijf ik natuurlijk nog een uitgebreide blog over. Uiteraard in de vakantie ook een dagje Tun Fun, met een vriendje deze keer. Ik probeer er wat variatie in te brengen wie we meenemen, omdat ik denk dat het goed voor haar is om met verschillende kinderen te spelen. Ik heb deze keer helemaal aan haar overgelaten wie ze zou vragen en dat werd Yostinn. Heel leuk en weer eens wat anders. We hebben geluk dat Samantha, onze oppas, in Tun Fun werkt. We mogen gratis naar binnen en we krijgen ook gratis eten en drinken. Dunya gaat een ijsje halen als Sam met pauze is. Ik zeg tegen Dunya dat ze niet moet wachten, omdat ik vind dat we ook best wat mogen betalen. Maar het meisje achter de bar zegt: “Jij hoort toch bij Sam?” en geeft de ijsjes gratis mee.

Opruimen

Het bevalt me best deze Herfstvakantie. Nog een dagje met de pannenkoekenboot en verder zullen we meestal in het park te vinden zijn voor Cinekid. Ondanks dat de gratis voorstellingen van de Stadspas op zijn, zijn er genoeg activiteiten buiten te doen, waar we niet voor hoeven te betalen. En als Dunya achteraan sluit bij de schmink, is ons dagprogramma al bijna gevuld.... De wachtrij is best lang. Maar in zo’n geval heeft Dunya veel geduld en kan ze ook rustig blijven zitten. Heerlijk zo’n vakantie zonder teveel afspraken en drukke dingen of gereis. Gewoon dichtbij huis en tussendoor huiswerk doen en werk in huis doen. Mijn huis moet echt weer een beetje toonbaar worden, dus ik probeer deze week nog een doorbraak te forceren bij mezelf. Dan ziet het er binnenkort voor mijn doen, weer best gezellig en redelijk opgeruimd uit.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je