{{ message.message }}
{{ button.text }}

Weeën op oudejaarsdag en bevalling op nieuwjaarsdag

Een bijzonder oud en nieuw! Oudejaarsdag zwanger, nieuwjaarsdag bevallen van onze zoon.

Afbeelding blog 'Weeën op oudejaarsdag en bevalling op nieuwjaarsdag'

Met 34 weken kreeg ik ineens mega buikpijn. Wist niet zo goed wat me overkwam maar had vooral veel pijn aan me buik maar meer mijn buikwand. Kon het niemand uitleggen had eerste gehoest en toen was het in me buik geschoten denk een buikspier verrekt tenminste zo voelde het. En nu had ik mega buikpijn maar de pijn van de verrekte buikspier was nog het ergst. Uiteindelijk naar de verloskundige en daar bleek ik 2 cm ontsluiting te hebben en moest ik door naar het ziekenhuis. Daar had ik wat weeën activiteit en moest ik een nachtje blijven. Gelukkig nam het na een paar uur af en was mijn buik weer rustig. Geen blaasontsteking of andere gekke waardes in me bloed gevonden en mocht naar huis. Wel sinds dien continu een erge druk gehad van onderen en last van me buik. Ik dacht nog volhouden tot week 37 dan is het meeste gevaar geweken. Die redde ik makkelijk en toen was ik er toch wel aardig klaar mee nou mocht die wel komen maar dat duurde nog ruim twee weken.

Oudejaarsdag had ik nog controle bij de verloskundige. Ik voelde hem wat minder en voor de zekerheid toch een ctg laten maken. Hier zagen ze weeën activiteit zelf had ik dat niet in de gaten. Had al weken pijn in me buik en een mega druk van onderen. Maar goed om te weten kon ik het nu in de gaten houden. En inderdaad het bleef de hele dag rommelen en werd steeds wat minder verdraagzaam. Dat zal toch niet dachten we nog. Gelukkig hadden we besloten lekker thuis te blijven en dat was maar goed ook! 

De weeën werden pijnlijker en zwaarder en rond etenstijd moet ik toch wel af en toe onder de douche voor mijn rug. Uiteindelijk was ik alleen nog onder de douche te vinden of in bed met de TENS op mijn rug. Om 23:00 uur kwam de verloskundige langs en had ik 4 cm ontsluiting. Afgesproken dat ze om 02:00 uur zou terugkomen om te kijken of er vordering in zat. Ik had toen bijna 6 cm ontsluiting en toen zijn we naar het ziekenhuis gereden dan kon ze daar mijn vliezen breken.

Nadat mijn vliezen waren gebroken had ik na een weeënstorm binnen 3 kwartier 9 cm ontsluiting. Eindelijk dacht ik en iedereen dacht nou gaat het snel. Ik was al aardig op wilde geen pijnstilling maar had veel pijn. Ik dacht nog even doorzetten. Toen overgedragen aan de verloskundige van het Ziekenhuis. Maar de laatste cm kwam maar niet. Uiteindelijk is er geholpen met het verstrijken van mijn baarmoedermond wat een ellende elke het voelen daar binnen. Maar nu mocht in gaan persen als ik weeën had. Ik heb ruim 3 uur geperst maar hij kwam gewoon niet verder en ik kon ook echt niet meer. En het persen deed ook zo verschrikkelijk pijn. Ondertussen kreeg ik al weeënopwerkers want me weeën waren niet krachtig genoeg maar dit mocht helaas ook niet helpen. Uiteindelijk een gynaecoloog opgeroepen en is die met spoed met een cupje gehaald. De navelstreng zat om zijn nek maar gelukkig niet strak en in het laatste beetje vruchtwater zat nu ook meconium want de kleine was het onderhand ook aardig zat en had het natuurlijk ook heel erg zwaar! Toen was die er eindelijk om 06:25! Heerlijk even bij mama al weten ik het laatste deel van mijn bevalling niet eens meer was helemaal in mezelf gekeerd. Had veel bloed verloren maar nu kwam de placenta ook niet. Ook dat nog. Na veel duwen en trekken en wrikken trokken ze uiteindelijk de placenta eruit en toen ging het nog meer bloeden. Wat bleek er was nog een kleine placenta tegenover de grote placenta en die zat nog vast in me buik en die miste ook een stukje en ja die zat nog in me buik. Dus voordat die gewogen en gemeten werd was ik al naar de OK. Ik wist niet eens of alles goed was, hoe groot en zwaar die was.

Toen ik terug kwam van de OK zag ik eindelijk mijn mannetje weer. Hij woog 4298 gram en was 51 cm lang inderdaad een flinke jongen! Hij was de eerste geboren in 2016 in het ziekenhuis en de eerste nieuwe burger van onze gemeente! En ik de eerste op de OK. Alles leek verder goed. Ik mocht gaan douchen maar viel helaas flauw. Ik had teveel bloed verloren en moest uiteindelijk twee bloedtransfusies. Maar werd ook gelijk aan me bed gekluisterd met een katheter. Ik kon hem dus niet verschonen of pakken door het infuus en de katheter echt heel frustrerend. Maar toen bleek eind van de dag dat zijn temperatuur te hoog bleef en moesten we een extra nachtje blijven. Nu bleek ook dat die te hoge ontstekingswaarden had. Ook dat nog. De volgende dag weer bloedprikken en nog hoger. Nu moest die naar de kinderafdeling maar eerst nog een ruggenprik bij me kleine mannetje omdat ze het hersenvocht wilde controleren. Nu hadden ze bloed gevonden in het hersenvocht maar ze wisten niet of dat was ivm een hersenvliesontsteking of omdat ze verkeerd hadden geprikt. Daarom kreeg die 3x per dag twee soorten antibiotica. Ik mocht nog niet gelijk naar de andere afdeling omdat ik nog bloed kreeg en een katheter maar gelukkig kon ik ze overhalen dat het goed met me ging en toen het bloed klaar was is de katheter eruit gehaald en mocht ik ook naar de andere afdeling op zaal. Mijn kleine mannetje lag met alle toeters en bellen op de kinderafdeling. Gelukkig is het  me gelukt om elke voeding dag en nacht naar de kinderafdeling te lopen en zelf te voeden. Al waren ze daar niet blij mee want ik had rust nodig en vonden het gevaarlijk alleen over de gang. Maar mij hielden ze echt niet tegen!

Na 2 dagen kinderafdeling mocht die eindelijk weer bij mij komen. Hij had nog steeds wel infuus en de antibiotica en omdat die overprikkeld was mocht ik hem nog steeds niet zelf pakken als die huilde of onrustig was! Dat is echt zo erg om te moeten bellen of je hem vast mag houden. Ook had ik hem nog steeds niet verschoond. Ik was het helemaal zat in het ziekenhuis. Eerst was ik alleen, mijn mannetje alleen op de kinderafdeling en mijn man alleen thuis. Toen was ik uiteindelijk weer samen met me mannetje maar werd bepaald wanneer ik hem oppakte en vast hield en nog steeds zonder mijn man. Maar uiteindelijk is ze vochtinfuus eraf gehaald en hoefde die alleen nog 3x per dag zijn antibiotica. En op 5 januari de uitgerekende datum mochten we eindelijk naar huis!

Heerlijk thuis! Maar met de borstvoeding liep het nog niet lekker en bleef die spugen hele bogen 1x zelfs een meter ver! Nu bleek het uit me borsten te spuiten en ben ik gaan kolven. Ook nu bleef die spugen. Uiteindelijk bleek die ook nog reflux te hebben en ben ik nutriton gaan gebruiken in de borstvoeding en raakte die ook nog verstopt. Dus uiteindelijk een mannetje die heel de dag spuugde, huilde en ook nog verstopt zat en krampen had. Alles ging nog steeds moeilijk. Nu gestopt met de borstvoeding wat ik echt heel erg vindt maar is niet anders en op de nieuwe voeding van Hero Nutrasense comfort + tegen spugen, krampjes en moeizame ontlasting. Het spugen is gelukkig heel erg verminderd en voor de ontlasting hebben we lactulose. Hopen dat ons mannetje zich nu snel beter gaat voelen! Je voelt je zo machteloos je wil gewoon dat het goed gaat met je kind en dat die gezond is en zich goed voelt. Maar het gaat gelukkig de goeie kant op!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je