{{ message.message }}
{{ button.text }}

Vreugde en verdriet in 1 minuut

Wanneer blijdschap en verdriet zo ontzettend dicht bij elkaar komen..

Afbeelding blog 'Vreugde en verdriet in 1 minuut' Achtergrond blur afbeelding

Het was maandagmiddag 20 augustus 2018, 16.30 uur. De voor iedereen toch wel spannende 20-weken-echo stond gepland. Ik had net mijn eerste werkdag na de zomervakantie erop zitten en ging ietwat gespannen weg. Mijn collega's zeiden nog; ben je daar echt zo zenuwachtig voor? Alles gaat al die weken toch al goed.

En dat klopt, alles verliep volgens het boekje. Een prima zwangerschap zou je zeggen, op de bekende ochtendmisselijkheid na. Toch blijft het een belangrijke echo, een waarop, wanneer er afwijkingen zichtbaar zouden zijn, je deze nu grotendeels zou kunnen zien. Voor ons was ook dat geen keus, dit kindje was welkom en zou er komen. 

De minuten in de wachtkamer waren slopend, want o wat wilde wij graag horen dat ons gevoel klopte en dat ik een kerngezond mannetje bij mij droeg. Geen enkele reden om te denken dat er iets mis zou zijn.

Maar toen, eenmaal in de echo ruimte sloeg het noodlot toe. We begonnen met de echo en het bleef stil, akelig stil... Ik dacht alleen maar; als ze nu niets zegt, is het mis. Het bleef stil... tot de keiharde woorden door de ruimte galmden " het hartje klopt niet meer. Jullie zoontje is overleden."

Schreeuwen, ik kon alleen maar schreeuwen in die veel te kleine, gehorige ruimte. Schreeuwen en huilen meer kon ik niet. Waarom? Waarom wij? En " ik moet hier wel van bevallen, hoe dan?!". 

Direct werd de verloskundige gebeld om mij bij te staan. Ik stapte in een rollercoaster die niet meer tot stilstand bleek te komen. Binnen een uur moest ik mij melden in het ziekenhuis om nogmaals een echo te laten maken en de eerste onderzoeken te laten doen om te kijken naar de eventuele oorzaak. 

Maar toen, het besef dat ik ook ieder moment tante kon worden, want ik wist dat mijn zus in het ziekenhuis was voor een inleiding. Ik voelde op dat moment zo sterk dat dit wondertje geboren was en dus wilde ik niet naar het ziekenhuis voordat ik daar zeker van was. Ik wilde niet naast hun op de kamer komen, in de wetenschap dat zij nog niet wisten van onze nachtmerrie. En dus belde de verloskundige het ziekenhuis. 

Enkele minuten later komt ze terug, ik zit nog aangeslagen op de onderzoekstafel. Je hebt gelijk, je bent weer tante geworden van een kerngezond neefje. De tranen van geluk maar ook van extreem verdriet rolden over mijn wangen. En toen ik hoorde dat dit wondertje in precies dezelfde minuut geboren is, als dat wij hoorden dat ons wondertje niet meer leefde, kwamen vreugde en verdriet wel heel dicht bij elkaar....

20 augustus 2018, 16.30 uur het verwelkomen en verliezen van een wonder. 


Wordt vervolgd....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je