{{ message.message }}
{{ button.text }}

Verlof / vakantie

Afbeelding blog 'Verlof / vakantie ' Achtergrond blur afbeelding

De tijd verstrijkt en lichamelijk herstel ik steeds verder, door het vele bloedverlies ben ik nog lang moe maar het gaat beter. Ondertussen krijg ik een oproep van het uwv, omdat mijn werkgever nu een vergoeding ontvangt voor mijn afwezigheid, moet ik daar langs om eigenlijk aan te tonen waarom ik nog niet aan het werk ben. Een vreselijk gesprek volgt waarin de persoon tegenover me vrij koeltjes aangeeft dat een zwangerschap pas na 24 weken als zodanig erkend wordt en ze de vergoeding voor mijn werkgever zullen stop zetten. Iets waar ik me niet druk om zou moeten maken maar de manier waarop het werd verteld deed me enorm veel verdriet, mijn dochter had in wezen niet bestaan. Ik wilde schreeuwen, foto's laten zien van mijn mooie meisje dat al helemaal af was en uitleggen door wat voor een hel je gaat als je een zware bevalling hebt doorstaan met nog een opvolgende operatie maar ik deed het allemaal niet. In plaats daarvan huilde ik in de auto, alleen.. Het ziekenhuis heeft 6 weken voorgeschreven als herstel van de bevalling en niet lang daarna begin ik langzaam met het opbouwen van mijn uren.. In plaats van afbouwen richting mijn verlof moest ik me nu opladen en werken richting 3 weken vakantie. Ik wilde helemaal geen vakantie, ik wilde verlof met mijn kindje. De jaren daarvoor hebben we alles van de wereld gezien wat we graag wilde en we waren dan ook helemaal klaar voor die volgende fase in ons leven. Wat ik echt verschrikkelijk vond was dat er zo veel mensen om mij heen zwanger waren en uitgerekend binnen 2 weken van mijn uitgerekende datum de we besloten om die periode weg te gaan uit Nederland om niet constant geconfronteerd te worden met al die baby's. Ik trok het niet en wilde niks met babys te maken hebben van anderen. Geen huiltje horen, geen kinderwagen of bolle buik zien en al helemaal geen baby vasthouden.

Ondertussen was ik terecht gekomen in een ontzettend fijne contactgroep van de stichting Lieve Engeltjes. Wat een verademing om in contact te komen met mensen die je écht begrijpen en met dezelfde pijn rondlopen als jij. In die groep raakte ook steeds meer mensen succesvol zwanger na de zwangerschap die ze hadden moeten afbreken. Ook wij kregen er weer vertrouwen in en een maand of 9 na het verlies van onze eerste dochter besloten we er weer voor te gaan.. De doktoren hadden ons verzekerd dat we gewoon 'pech' hadden, dus dat zou ons vast niet nog eens overkomen.. Toch?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je