{{ message.message }}
{{ button.text }}

The Excorsist

So you're saying: I just cry, and boobs appear?

Afbeelding blog ' The Excorsist'

Goed, borstvoeding. Leuk. Nou ja, niet altijd. Bij Caithlin en Indy heb ik beide borstvoeding gegeven. Tot ze m’n tepel er bij af beten, ik borstontsteking kreeg, er een heuse lactatie deskundige bij moest komen, ik me niet meer kon vertonen op openbare plekken met andere kinderen in de buurt. Want ja, van baby huiltjes ga je lekken en zit je nieuwe shirtje onder de zooi.

Oh en niet te vergeten, negen lange maanden van je favo wijntje afgebleven. En dan moet je dat nog langer doorzetten? Hell no!

Ik neem jullie mee naar de meest bizarre dag na de geboorte van Carmen. Vroeg in de ochtend werd ik wakker door enorme brandende, opgezwollen uiers. Tijd om te melken. . Ik was op dat moment even alleen, dus op de bel drukken dan maar. Staan ging nog niet vanwege de keizersnede.

Verpleegster kwam binnen. Een wat oudere vrouw, heel keurig. Net gekapte haren, brilletje, lippenstift en een smetteloos wit pakje aan. "Goedemorgen mevrouwtje (ahhhhhh!!!! Neeeeeee!!!!), we zullen het kolf apparaat even halen. Dan kunnen we uw witte goud weer fijn bij uw kindje brengen (kippenvel) Goed vast blijven houden hoor!"  Zo gezegd, zo gedaan. Kolf apparaat op beide uiers aangesloten. De verpleegster vertelde dat ze na 15 minuten terug zou komen om de zuignappen weg te halen. Daarna zou ze me helpen met douchen en iets te eten mee brengen

Na 15 minuten te hebben gekolfd, kwam er niemand. Na 20 minuten nog niet. Na 40 minuten nog niemand. Pas na een uur (!!!) kwam ze binnen stappen!

Oh meid, ik was je helemaal vergeten...

De tranen rolden over mijn wangen. Ik was nog niet gedoucht na de bevalling, mijn haar nog niet gewassen, ik had honger en kramp ik mn armen door het kolven. “Waarom heb je niet op de bel gedrukt?” Nou mevrouw de verpleegster, omdat ik mijn handen allebei vol had en ik NIET los mocht laten.. Ze pakte de zuignappen van de uiers, plop, alle melk over me heen. Mijn God, serieus?! Mijn witte goud, opgezogen door een paar lakens van het Radboud UMC.

Maar goed, gelukkig had ik genoeg.

De verpleegster kwam me nog even een smoothie (bosbessen) brengen. En zou me daarna helpen met douchen. Ik moest zelf maar ‘even’ gaan staan. Zonder gekheid, ik hing als Youri van Gelder aan de papegaai aan het bed. Huilend strompelde ik van het bed naar de douche. De verpleegster stond er bij en zei af en toe: kom op meid, even doorzetten. Je bent er bijna.

Ja ik was er bijna, bijna zover om haar een trap te verkopen. Maar goed, we zetten door.

Ein-de-lijk zat ik op de stoel in de badkamer. Bibberend, lijkbleek en huilend. De douche met net iets te koud water werd aan gezet. En voor het gemak, kneep mijn vriendin nog een fles shampoo boven mijn hoofd leeg. Het zeep liep in mn ogen, in mn mond. En ik huilde maar. Toen de sproeier recht in mn gezicht. Zachtjes zei ik naar haar: mevrouw, ik voel me niet lekker. Echt niet. Antwoord: ja, jij wilde douchen. Ok, *zucht* Ik wilde douchen. 

Maar ik voelde mijn maag omdraaien en de paarse smoothie wilde naar buiten. Geen houden aan. The exorcist was er niets bij. Ik kotste de verpleegster van top tot teen onder met paarse troep. Ze was van haar middel tot haar tenen paars.

Karma zullen we maar zeggen.

Op dat moment begon ik alleen nog maar harder te huilen. Gelukkig mijn reddende engel, Ramona ( een andere verpleegkundige), kwam binnen. Och lieverdje, wat zie je er uit! En wat stink je verschrikkelijk, hahaha! Waarom is alles hier paars? Ze moest zo hard lachen, dat ik ook moet lachen. Tranen van het lachen dit keer. Ze heeft me rustig gedoucht, lekker ingesmeerd, maskertje op gedaan, kamertje opgeruimd en mij naar Carmen gebracht. Kolf apparaat mee. En maar weer melken.

Maanden lang heeft Carmen mijn borstvoeding kunnen drinken. Toen ze 34 weken was (zwangersschapsweken) mocht ze voor het eerst proberen bij mij te drinken. En dat ging heel goed. Maar ook bij haar wilde ik mijn lichaam terug na een aantal maanden. En daar is niets mis mee. Het blijft bijzonder dat je je eigen kindje kunt voeden. Maar via een fles voel je net zoveel liefde hoor!

Laat je niet gek maken! En doe waar je je goed bij voelt❤

 



*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je