{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ons eerste kindje #2

Afbeelding blog 'Ons eerste kindje #2' Achtergrond blur afbeelding

Op vrijdag 16 oktober 2009 hadden wij opnieuw een afspraak bij de gynaecoloog. Ik was inmiddels 13 dagen overtijd. De gynaecoloog deed zijn standaard controles. Alles was in orde. Nog voldoende vruchtwater en de hartslag van de baby was goed. Fijn om de hartslag even te horen. Helaas had het strippen niks opgeleverd. De gynaecoloog gaf aan dat zij de bevalling de maandag erna wilden inleiden. Wij gingen akkoord.

Maandag 19 oktober...........
Wij werden om 8:00 uur in het ziekenhuis verwacht. Thuis nog even een laatste foto van de buik. Ik was inmiddels 16 dagen overtijd. En dan in te denken dat wij al die tijd dachten dat ons kereltje eerder dan de uitgerekende datum geboren zou worden. Valt dat even vies tegen.

We werden geïnstalleerd in een kamertje. Mijn man en mijn moeder waren beide aanwezig en een gynaecoloog kwam langs om voordat de bevalling ingeleid zou worden een echo te maken. Dit was een andere gynaecoloog dan wij bij de vorige afspraken hadden gezien.
Toen zij de de baby op de echo bekeek, bevestigde zij nog een keer dat de baby niet was ingedaald. Zij kon ook niet vertellen waarom dit zo was. Zij had er op dit moment geen verklaring voor. Maar zij zouden de bevalling gaan inleiden en we zouden er voor gaan. Er werd gel ingebracht welke de weeën op zou moeten wekken. Ik kreeg een band om mijn buik met een apparaat om de weeën te registreren en de hartslag van de baby te controleren.

De uren daarna gebeurde er nog niet veel op het gebied van weeën. Er kwam een zuster bij ons langs. Zij vroeg aan mijn man en moeder of zij hen iets te drinken kon aanbieden. Toen keek ze naar mij en zei dat ik beter niks kon eten of drinken, omdat het beter was voor mij om nuchter te blijven. Voor het geval het nodig zou zijn om een keizersnede uit te voeren. Oké...... ik weet niet waardoor het kwam. Of het kwam omdat dit ons eerste kindje was, door de spanning of omdat we gewoon ontzettend naïef waren, maar wij hebben ons op dat moment niet afgevraagd waarom zij dit tegen mij zei.

De gel deed inmiddels wel zijn werk en rondom een uur of 12:00 uur begonnen de eerste krampjes te komen. De weeën werden steeds sterker en vanaf een uur of 15:00 begonnen de weeën echt op gang te komen. Ik had twee centimeter ontsluiting en had buik- en rugweeën. Ik merkte dat het te heftig werd en wilde graag pijnbestrijding. Ik kreeg een injectie in mijn bovenbeen welke de scherpe kantjes wat van de weeën zou halen. Dit hielp.... De zuster stelde voor of ik even in een warm bad wilde. Dit wilde ik wel en daar heb ik een poos mijn weeën in weg liggen puffen. Mijn man zat naast me en probeerde mij te steunen waar hij dit kon.

Eenmaal terug in de kamer had ik 5 cm ontsluiting.... Na een poosje merkte ik dat ik moest gaan persen. Toen ik dit tegen mijn man zei wist hij niet hoe snel hij op de bel moest drukken. De zuster controleerde hoeveel cm ontsluiting ik had en ik was in korte tijd van 5 cm naar volledige ontsluiting gegaan. Het zal rond een uur of 20:00 uur zijn geweest. Ik werd van het bed in de rolstoel geholpen en mocht naar de verloskamer.............


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je