{{ message.message }}
{{ button.text }}

Mijn "droombevalling"

Droombevalling, de pijn weggelaten..

Afbeelding blog 'Mijn "droombevalling"' Achtergrond blur afbeelding

Ken je dat? Een kort maar krachtige bevalling en daar toch een lang verhaal over kunnen schrijven? Ik heb al een dochter van bijna 3, dus weet een beetje wat ik kan verwachten. Ik wil heel graag thuis bevallen en dit keer ook thuis blijven wat bij mijn eerste bevalling niet is gelukt. Niet zo als bij Fenne, dat stukje hechting die eerste uren die ik heb gemist, ik heb het er nog steeds moeilijk mee..

Donderdag 14 december 2017:
Vandaag ben ik er echt klaar mee (39 weken) Mijn buik zit me in de weg en heb de hele dag door last van maagzuur. Geen pretje meer met een peuter van 2, maar ik geniet nog even van ons dagje samen. Het kan zomaar de laatste dag zijn denk ik nog. Hoe fijn zou dat zijn? Maar ja nog steeds geen tekenen van een beginnende bevalling.. We gaan lekker slapen, weer een dag voorbij zonder baby..

Vrijdag 15 december 2017:
Om 2.20 uur ga ik eruit om te plassen. Terug in bed, voel ik nog wat vocht eruit lopen. Urine dacht ik nog, of toch m’n vliezen aangezien er steeds toch kleine beetjes blijven lopen. Ik twijfel nog steeds. Weer naar de wc. Ja dit ruikt toch wat zoetig, vruchtwater, kan niet missen. Gelukkig is deze helder van kleur! 

Ik ga maar weer in bed liggen. We doezelen samen weer weg, met het idee dat het nu toch wel vandaag gaat gebeuren! Echt slapen doen we niet. Een uur later voel ik weer wat “harde buiken” opkomen, niet pijnlijk. Om 3.50 uur, een half uur later, herken ik toch de weeën weer. Ik pak de weeën timer erbij. Ze komen om de 3/4 min en duren een minuut lang. Tussen de weeën door is het nog prima te doen en maken we nog grapjes. 

Op een gegeven moment is liggen niet fijn meer. Ik ga even plassen en meteen voel ik dat de weeën heftiger worden en vang ze staand op bij de wastafel. Heerlijk die kou van de badkamer vloer en de koude wastafel! Mijn man voelt zich een beetje machteloos en ik geef hem vast de opdracht om de kruiken klaar te maken. Het kan wel is weer zo snel gaan als bij Fenne. Ik merk dat ik behoefte heb om alleen te zijn. 

Na 45 minuten weeën, zijn ze zo krachtig dat mijn man zegt: “jij geeft aan wanneer ik de verloskunde moet bellen” Ik twijfel nog, ik heb pas 45 min weeën, maar uit ervaring bij Fenne, toch maar om 4.50 uur de verloskundige en mijn collega kraamverzorgster die bij de bevalling zou zijn en deze week komt kramen. 

Vanaf nu gaat het allemaal zo snel! Het duurde voor mijn gevoel een eeuwigheid voordat verloskundige er was. Ik wist gewoon niet meer waar ik het zoeken moest. De weeën waren zo heftig, ik kon de buikademhaling niet toepassen, maar m’n lichaam gaf duidelijk aan dat ik mee moest duwen. Waar blijft de verloskundige? Lichte paniek.. Wat als?! Om 5.15 uur komt ze gelukkig binnen. Ik weet niet hoe snel ik m’n bed op moet klimmen. Ze legt haar spullen klaar en wil me toucheren maar ziet aan me dat het snel gaat en mag gelijk persen. Wat een opluchting! Bij de 2e perswee staat het hoofdje, maar de volgende perswee blijft uit.. Voor mijn gevoel heeft zijn hoofdje wel 5 min gestaan, een heel naar gevoel (achteraf waren dit 2 minuten) Zeker als hij ook nog is met zijn hoofdje begint te draaien! Damn au, wat doet dit pijn! Uiteindelijk op eigen kracht wordt (na 7 min persen) om 5.32 uur onze zoon Noud geboren! Wat een opluchting! Mijn collega heeft nog net zijn benen geboren zien worden toen ze de slaapkamer binnen stapte!

Noud had een matige start, de navelstreng zat waarschijnlijk heel strak om zijn nekje, waardoor hij dus met z’n hoofdje aan het draaien was tijdens de uitdrijving. De verloskundige heeft hem direct afgenaveld en goed geprikkeld om hem te laten huilen. Hij kwam er blauw en slap uit, geen geluid.. Eindelijk kwam daar zijn eerste huiltje en kleurde hij mooi roze! Een magisch moment! Onze zoon, de stamhouder!

Vanaf de eerste echte wee gerekend tot aan de geboorte, heeft de bevalling in totaal 1,5 uur geduurd, zo bizar snel. Ik heb het als heel heftig en intens ervaren, zeker het laatste half uur. Gelukkig kwam de placenta dit keer vanzelf en compleet. Bij Fenne ging de bevalling ook zo snel, maar bleef er helaas een placenta rest in m'n baarmoedermond zitten, die we er thuis niet uit kregen. Dus helaas moest ik met de ambulance naar het ziekenhuis om deze onder narcose te laten verwijderen. Voor dit stuk was ik eigenlijk het meeste bang.. Ik wilde niet weer hals over kop naar het ziekenhuis, zonder mijn kind! Maar die paniek was niet nodig. Heerlijk om thuis te bevallen en ook thuis te blijven! En daarna nog zo’n mooi moment, binnen een uur na de bevalling lag Noud aan mijn borst te drinken!! Iets wat Fenne nooit heeft gedaan! Zo’n gelukkig gevoel gaf me dit, ik kan borstvoeding geven!! Ik hoorde hem zelfs gelijk al drinken, 20 min aan beide borsten. Zo trots op mijn kleine mannetje!! We gaan ervoor!

De pijn even weg gelaten, was dit een echte “droom bevalling” Om 8 uur werd Fenne wakker, net het moment dat ik fris en fruitig in m’n schone bed lag. Een bijzonder moment, de eerste kennismaking tussen jullie, broer en zus! 

Inmiddels is Noud al 6,5 maand en geniet nog steeds van mijn borstvoeding. Het gaat zo snel allemaal, zeker met een tweede kindje! Maar die bevalling, die vergeet ik nooit meer!

Afbeelding blog 'Mijn "droombevalling"'

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je