{{ message.message }}
{{ button.text }}

Kraam"zorg", letterlijk

Kraam"zorg", kraam"hulp", voor sommigen misschien fijn, ik vond het een verschrikking. Wisten jullie dat er wijkhulp bestaat?

Afbeelding blog 'Kraam"zorg", letterlijk '

Van te voren dacht ik al dat een kraamhulp niets voor mij zou zijn; de hele tijd iemand in huis, kreeg er bij voorbaat al de zenuwen van. Maar van meerdere mensen gehoord dat het super fijn zou zijn, iedere dag een schoon bed, en toilet. Nou vooruit dan maar, ik geef me eraan over. 

Dat eraan overgeven ging denk ik 5 minuutjes goed. De dame in kwestie begon te vragen of wij een matje hadden. Een matje? Waarvoor dan? Om mij te temperaturen? Hoe dan? Waarom moet ik op een matje liggen? Ooohhhhhhh, hell no. Ik ben net bevallen, weliswaar van een keizersnede, maar toch. We gaan geen thermometer in m'n hol stoppen, het is 2017, meet het naar lekker in m'n oor, deden ze in het ziekenhuis ook. De toon was dus gezet... Met tegenzin heeft ze m'n temperatuur via m'n oor gemeten. 

Vervolgens moesten we een ellenlange vragenlijst beantwoorden en dat terwijl we net met z'n 3en thuis waren gekomen uit het ziekenhuis. We wilden even alleen zijn, en genieten, thuiskomen! 

Dag 2 ging verdorie al om 8.30 de deurbel, wel verdraaid, we lagen nog te slapen! Dat was maar raar, dus zijn we maar opgestaan en werden we meegesleurd in het ritme van de kraamhulp. Om 12 uur waren we het zat en wilden we wel een keer ontbijten! 

Ook de kleine meid wilde wel wat eten en hapte uit haar gulzigheid niet in 1 keer goed aan waardoor de kraamhulp binnen 2 seconden bij me in m'n tiet stond te knijpen. Het zal vast goed bedoeld zijn, maar ik kreeg er de zenuwen van. 

Daarnaast leken we een soort entertainmentbureau om haar uren vol te maken. Minuten lang zat ze te kletsen, over haar eigen kinderen, haar eigen keizersnede, haar man, etc, om gek van te worden. Een kraamvrouw hoort toch rust te hebben? 

Over rust gesproken... Ik had met de kleine meid mijn eigen ritme. Om 6.30/7.30 werd ze wakker voor een voeding en daarna bleven we lekker tot half 11 slapen. Ja slapen, allebei. Heerlijk! Ik wilde geen middagdutje doen, ik wilde bijslapen. En dat was maar vreemd, want ja, alle controles moesten voor 11 uur 's ochtends gedaan zijn, wat dus betekende dat wij een wekker moesten gaan zetten, kan dat de bedoeling zijn?

Meerdere malen hebben wij onze verwachtingen uitgesproken en aangegeven dat we het teveel uren vonden. Dit werd afgedaan met een verhaal dat ze niet minder uren kon komen vanwege een landelijk gemiddelde en dat ze haar uren moest maken (grote onzin volgens de verloskundige, maar wisten wij veel?).

Op dag 5 kwam de verloskundige langs en werd mijn bloeddruk gemeten; te hoog! Hoe dat kon? Dat waren ze niet van me gewend... Ik heb meteen een boekje opengedaan over de kraamhulp. Dag 6 en 7 zou ze nog maar 3 uurtjes komen, alleen voor de controle van mij en de baby én om 13 uur 's middags. Heerlijk! M'n bloeddruk was gelijk weer normaal. Dit hadden we véél eerder moeten doen! Sterker nog, we hadden er nooit aan moeten beginnen; er blijkt ook wijkhulp te bestaan. Die komt minder uur per dag op een zelfgekozen tijdstip voor de controles van moeder en kind én licht huishoudelijke taken, nooit geweten! 

Het scheelde misschien dat mijn partner alle dagen gewoon thuis en dat het huis helemaal op orde was; wij hadden een geplande keizersnede dus vooraf tijd genoeg voor een schoon huis en een lieve moeder die tijdens ons ziekenhuisverblijf nog eens door het huis is gegaan. Voor de kraamzorg was er dus weinig te doen behalve mij en ons dochtertje controleren. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je