{{ message.message }}
{{ button.text }}

Het ging allemaal zoals ik wilde, totdat ...

Mijn verhaal over de bevalling van onze eerste kindje, na een probleemloze zwangerschap.

Afbeelding blog 'Het ging allemaal zoals ik wilde, totdat ...'

Het was december 2014, mijn vriend en ik staan tegenover elkaar, gaan we het doen of niet..?! Ik was voor het laatst ongesteld geweest en nu maalden we over "stoppen met de pil of niet.

Hij zei doen! Ik twijfelde nog, het komt zo dicht bij nu! Zijn we er wel klaar voor? Willen we nog niet wat meer van de wereld zien voor we niet meer met z'n tweeën zijn?! Vragen vragen vragen, schieten door mijn hoofd.

Nee, ik ga het gewoon doen dacht ik. En ja, vanaf nu geen pil! Spannend!

Het is Januari 2015, toch ongesteld geworden... Ach ja, volgende keer beter. Februari weer ongesteld, hier en daar toch een kleine teleurstelling, maar we laten het achter ons. En hierbij zijn we verder gegaan en vergeten waar we mee bezig waren..

Het is midden Maart 2015, wanneer ben ik voor het laatst ongesteld geweest eigenlijk? Mijn vriend kijkt me aan met een smile, je bent toch niet ...?! Mijn hart gaat te keer, ach nee ik wacht het wel af.. Toch voelde ik me er niet prettig bij en koop een test. Je weet het maar nooit!

Test dan zegt hij, dan weet je zeker! Nee, ik durf niet! En ik wacht nog wel even, tot het toch begint te knagen..

Mijn vriend wacht op de slaapkamer, ik zit op de badkamer. De test, ja die gaf meteen aan, je bent zwanger! Met een smile loop ik de kamer op en mijn vriend kijkt op van z'n telefoon, en ben je zwanger? Ja, je bent zwanger, ik zie het aan je gezicht! Wij waren zo blij, onze harten bonsden van geluk!

En zo begint mijn leven als zwangere, als aanstaande moeder van ons eerste kindje. de zwangerschap verliep zo goed, perfect eigenlijk! Geen last van kwaaltjes, ik was wat meer moe, maar dan ging ik wel wat eerder op bed liggen of tussendoor middags slapen. Om mij heen werd iedereen zwanger, en 1 voor 1 kwamen de verhalen binnen van hoe vervelend ze het wel niet hadden, hoe zwaar het was om zwanger te zijn. Hier was ik dan, zo gelukkig, en nergens last van! En zo liep ik, met mijn hoofd omhoog de zwangerschap door.. Tot November 2015, nog een paar weken voor mijn verlof.. Het werd me allemaal wat zwaar nu, begon last te krijgen van dikke voeten, op laatst kon ik geen schoen meer aan.. Ik begon last te krijgen van mijn bekken, maar het was dan ook zo dichtbij de uitgerekende datum, dus maakte mij dat allemaal niet uit.

3 december, de uitgerekende datum.. De laatste 2 weken voel ik af en toe wat actie, maar verder geen vorderingen, en ook ik ga de uitgerekende datum voorbij. Helaas ik ben over tijd, maar ik bleef positief alhoewel ik het nu toch gehad heb met mijn BUIK! Het was letterlijk eerst de buik en dan zag je mij! 

Maandag 7 december besluit ik toch te bellen naar de verloskundige, om te vragen of ze iets voor mij kunnen betekenen. Ik had een afspraak voor de donderdag erna voor te strippen, maar zag het niet meer in om nog te wachten. Ik kon maandag meteen langskomen, ze zou proberen om te gaan strippen, helaas had ik nog geen ontsluiting, dus de afspraak voor donderdag bleef staan. Alvast had ze ook voor mij een afspraak gemaakt op de vrijdag bij de gynaecoloog, voor een extra controle of alles in buik nog goed is.

Het is donderdag 10 december, ik ga langs de verloskundige voor de 2e keer strippen. Ook vandaag lukte het niet, al was er wel wat veranderd, ik had namelijk nu "iets" meer ontsluiting, maar niet genoeg om te gaan strippen. dat betekent dat ik vrijdag weer verder moest, maar ik bleef de hoop erin houden dat ze toch nu snel wat voor mij konden betekenen. Ik had namelijk nu toch echt veel last van mijn rug en bekken, ik kon bijna niet lopen..

Vrijdag 11 december, we zijn in het ziekenhuis, na een vlugge controle kon ik weer niet gestript worden! Nu begon ik toch wel echt de hoop op te geven dat ik nog een week verder moest voor ze iets gingen ondernemen. Ik kon bellen op zondag van de gynaecoloog, voor een afspraak om die avond dan een ballonkatheter te laten plaatsen. Maandag 14 december zal ik dan worden ingeleid. Uiteindelijk hebben we dat ook gedaan, nadat ik zondag opnieuw had gebeld met de verloskundige, die alsnog weer ging proberen te strippen.

Maandag 14 december, ik ben zondag blijven slapen natuurlijk in het ziekenhuis. De ballonkatheter heeft zijn werk gedaan, ik zit nu op 3cm ontsluiting! Ze hebben om 9u de vliezen gebroken, en tegen 10u begonnen ze met weeënopwekkers. Alles verliep prima, ik kon de weeën nog goed opvangen. Mijn vriend en mijn moeder hebben de hele tijd mij bijgestaan, op een gegeven moment had ik constant weeën, en ging de dosis omlaag en zo ging dat door tot in de avond. Vanaf toen wilden ze het op maximaal laten, want ik bleef op 5cm ontsluiting zitten. Tegen 9u savonds had ik het helemaal gehad, ik wilde een ruggeprik! Ja ik vroeg om een ruggeprik, ik wilde een bevalling op de natuurlijke wijze zonder enige pijnstilling, en nu vroeg ik om de ruggeprik. Mijn vriend zag dat ik achteruit ging, en mijn moeder voelde dat ik koorts kreeg, vanaf dit moment had ik het helemaal gehad. Ik was kapot, mijn vriend kon het niet aanzien dat ik zoveel pijn had, mijn moeder zag dat ik niet goed werd, en ik begon te ijlen. Dus hebben ze gauw de gynaecoloog terug geroepen dat ze nu meteen een keizersnede moesten gaan plannen. Eerst draaiden ze er nog om heen dat ik het nog wel kan proberen en dat ze dan daarna alsnog een keizersnede konden uitvoeren, maar gelukkig stond mijn moeder erop dat ze heel gauw met de ruggeprik kwamen en de keizersnede gingen inplannen. Eindelijk was het einde inzicht! Ik had een pompje gekregen tussendoor, omdat ik moest wachten op de ruggeprik die werd klaargemaakt. En toen was het eindelijk zover, we gingen naar de OK! Vol zenuwen kreeg ik de ruggeprik, waar ik overigens niks van gevoeld had. Shakend lag ik daar op de operatietafeltje, mijn vriend hield mij vast. En dat moment duurde een eeuwigheid, en opeens na het wrikken en doen, was ze er! 23.55u onze kleine meid is er dan eindelijk! Op dat moment stond alles stil...

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je