{{ message.message }}
{{ button.text }}

Een negatieve draai.

Dit gaat over de liefde die ik voelde en niet voelde en de zoektocht naar de liefde voor mezelf.

Afbeelding blog 'Een negatieve draai.' Achtergrond blur afbeelding

Donderdag 28 juli 2016,

Dit was de uitgerekende datum, de dag waar wij zó enorm naar uit hadden gekeken.

Dinsdag 26 juli 2016,

Laatste keer controle bij de gynaecoloog, geen opening en zeker nog geen baby op komst. We hebben samen een datum geprikt om ingeleidt te worden en deze zou plaatsvinden op donderdag 04 augustus 2016.

Toen stond de wereld heel even stil, ik zou dus sowieso een week later mama zijn, DAN AL? Maar die 9 maanden kunnen toch nog helemaal niet voorbij zijn ging er in mijn hoofd om. Na de laatste afspraak die dinsdag ben ik vol goede moed naar huis vertrokken. Eenmaal in de auto begon ik een pijn te voelen die vrij onbekend was, ongeacht ik al last had van "oefenweeën" vanaf mijn 25e zwangerschapsweek. Toen ik bij mijn ouders thuis aan kwam besloot ik dan maar weer voor de zoveelste keer in bad te kruipen en dan zou de pijn wel weggaan,... dacht ik. 

50 minuten waren verstreken, de pijn kwam elke 6 minuten weer terug en werd er helemaal niet minder op. Na een uur in bad te hebben vertoeft toch maar weer naar mijn telefoon gegrepen en heb ik mijn gynaecoloog gebeld en verteld over de klachten die ik ervaarde. Zij wist me te vertellen dat ze een poging tot het zogenoemde "strippen" heeft gedaan maar dat dat niet zo goed ging aangezien mijn baarmoederhals nog veel te ver naar achter lag. 

Prima, geen idee wat ik daarvan moet verwachten maar het had wel iets op gang gebracht. Naarmate de uren verstreken, betrapte ik mezelf erop dat ik de pijn moest wegpuffen wanneer ik deze voelde opkomen. Ik weer de telefoon genomen en het ziekenhuis gebeld om te vragen wat ik kon doen. Hun antwoord " pijnstiller en proberen te slapen. " prima, dacht ik. Niet meteen het gewenste antwoord dat ik op dat moment wou horen maar het was niet anders, zij zullen het wel weten.. toch?

Pijnstiller ingenomen en naar bed dan maar.. inderdaad, want slapen was die nacht niet van de orde. Eenmaal ochtend (27 juli 2016) bleek de pijn weg te zijn en heb ik me maar lekker op de bank gegooid met mijn vriend die later die dag moest werken. 15u00 heeft hij me weer naar mijn ouders gebracht want hij wou niet dat ik in die situatie alleen thuis bleef,.. daar aangekomen kwam de pijn terug in een tweede versnelling. Ik kon niet meer staan, zitten, ademen, ..ik kon alleen nog maar puffen.

Maar weer het bad in, in de hoop dat de pijn weer wat minder werd. In plaats van elke 6 minuten kwam de pijn nu elke 3 minuten dus heb ik álweer het ziekenhuis opgebeld,.. Hun exacte woorden " Het zijn voorweeën, het is nog veel te onregelmatig, neem maar een pijnstiller."

Ik was het kots!!!moe om zo nog een dag verder te moeten gaan dus heb ik mijn vader geroepen en hij heeft me naar het ziekenhuis gebracht. 16u00 aangekomen in het ziekenhuis en de klachten voor de zoveelste keer uitgelegd, vroedvrouw heeft uiteindelijk mij weer vastgekoppeld aan het monitorapparaat. Deze gaf duidelijk aan dat er iets aan de gang was, en na een halfuur monitor heeft ze een inwendig onderzoek gedaan waaruit bleek dat ik op 1cm opening zat, en omdat ze het hoofdje van mijn zoontje kon voelen heeft ze samen met mijn gynaecoloog besloten dat ik mocht blijven. Kamer in orde gemaakt, vriend gebeld, proberen te eten en ik voelde voor het eerst in mijn leven geen angst. Ik heb nog een aantal meter proberen te lopen om de zwaartekracht zijn werk te laten doen en ben daarna met mijn vriend naar de kamer gegaan om al mijn kleren te ordenen en de geboortegeschenkjes klaar te zetten. Om 20u00 is er in mijn hoofd een knop omgedraaid, ik heb mijn vriend naar huis gestuurd en ben zo misselijk geworden. Vanaf dat moment is het begonnen.

De weeën bleven aanhouden elke 3 minuten dus zoonlief was nog zo aardig om mij een beetje adempauze te gunnen. Ik kreeg de weeën goed onder controle en had nog wat afleiding door de TV, e.d.

Elke 2uur werd er gecontroleerd op opening maar dit schoot niet op, donderdag 28 juli 2016, 2u00 's nachts zat ik pas op 2cm opening maar ik was klaar voor de ruggenprik want dit was al de 2e slapeloze nacht en ik wou gewoon even niks meer voelen en slapen. Natuurlijk geven ze niet zo snel een pijnverdoving en hebben ze me geassisteerd naar de jacuzzi in het ziekenhuis, dit was enigzins verlichtend maar het werd er naar verloop van tijd echt niet beter op.

5u00 's morgens kwamen ze me uit het bad halen en weer monitor aangekoppeld en na afloop weer inwendige controle.. 3 cm, .. dit schoot dus voor geen meter op. Vriend kwam pas om 8u30 en dit leek dus een eeuwigheid te duren. 7u00 's morgens gesmeekt om ruggenprik, ging niet want ze moesten wachten op goedkeuring van mijn gynaecoloog. 9u00 's morgens was mijn vriend uiteindelijk aangekomen en heb ik nogmaals gevraagd om de ruggenprik maar ik zat alsnog pas op 3 cm opening dus als het op dat tempo bleef gaan zou de pijnstilling uitgewerkt zijn voordat we überhaupt die 10cm bereikt hadden. 

11u00 's morgens zijn ze me komen halen en kreeg ik eindelijk mijn ruggenprik, bij inwendig onderzoek bleek ik al op 5cm opening te zitten. Eenmaal ik de ruggenprik heb gekregen ben ik één keer flauwgevallen maar dat was snel weer oké, toen ik weer bij positieve was hebben ze mijn vliezen gebroken wat een zodanige shock was voor zoonlief dat zijn hartje weg is gevallen, dit heeft 15minuten geduurd voor dit weer op orde was en hebben ze daarna weeën opwekkers gegeven. Normale dosis gaan ze tot 120 maar aangezien hij uitgeput was zijn ze maar tot 30 kunnen gaan. 

Buiten dat is het vanaf dan enigzins vlot gegaan, om 15u00, 28 juli 2016 kreeg ik de drang om te persen of het gevoel dat ik erg naar de toilet moest.

Ik dit gemeld en toen ze kwamen controleren was ik klaar om te mogen persen. 

15u08 binnen in de arbeidskamer, ik voelde wanneer ik moest persen en deed ik dit ook maar. Na 7 keer persen / 18 minuten ben ik bevallen van onze lieve, prachtige diamant Luca Salvatore Hartog.

Maar toen dat allemaal achter de rug was leek het alsof er een blok op mijn schouders viel, alsof ik tegen een gigantische muur ben gelopen. Dit kindje was vanaf die dag mijn verantwoordelijkheid en ik kwam er nóóit meer van af. Ik weet niet of ik dit nog wel wil, kan iemand mij wakker maken aub?

Zo heb ik mij vaak de nachten in slaap gehuild, heimwee naar mijn vorig leven, het voelde wel als een rouwproces en zo mag het toch helemaal niet voelen? Waarom voel ik me niet blij? Waarom voel ik geen liefde voor mijn zoon? Waarom doet mijn vriend in mijn ogen niks meer goed? Waarom heb ik het gevoel dat ik wil wegrennen, en niemand vertellen waar ik naartoe ga?

Al deze, en nog duizenden vragen spooktte dagelijks door mijn hoofd, het enige wat ik wist is dat ik dit leven helemaal niet wil en NIEMAND die mij ooit verteld heeft dat je je zo ook kan voelen, ze vertellen alleen het feit over de roze wolk en dat zie je dan als de realiteit. Ik voelde mij een monster.

10 weken waren verstreken en de liefde voor mijn zoon voelde elke dag sterker.. ik raakte aan het leven met ons 3 gewend, maar als ik toch alles heb wat mij gelukkig hoort te maken, waarom voel ik mij dan nog altijd ongelukkig? We hebben een dak boven ons hoofd, we zijn gezond en mogen werken, geen idee wat er dan nog ontbreekt maar iets zorgt ervoor dat ik mij nogaltijd dood ongelukkig voel en die zoektocht gaat beginnen vanaf volgende week.

Ik ga zorgen dat ik de mama kan zijn die mijn zoontje verdiend en de vrouw die mijn man verdiend. 

Ook ik verdien het om gelukkig te zijn, en ten volle van mijn gezin te genieten want dat is immers wat je moet van de mensen om je heen. Genieten & geen moment missen, en daar ben ik nu mee bezig.

Niemand zal mij de eerste 10 weken van mijn zoontje terug geven maar ik beloof mezelf en hem, dat ik die schade weer zal herstellen. 

De liefde voor hem is nu sterker en intiemer dan ooit tevoren, nu alleen nog de liefde voor mezelf.


Love, a hard working mother.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je