{{ message.message }}
{{ button.text }}

De ideale bevalling

Het persen kon beginnen; gezien de drang die ik had, had ik het gevoel alsof ik ons kind zo tegen het plafond aan zou schieten

Afbeelding blog 'De ideale bevalling ' Achtergrond blur afbeelding

Benthe kwam 10 dagen te vroeg, ik had extreme rug weeën, 20 minuten perstijd en na afloop 2 hechtingen. Je zou bijna zeggen een ideale bevalling voor zover een bevalling ideaal kan zijn (voor het hele verhaal lees bevallen is topsport). Nu 10 dagen voor de uitgerekende datum zat ik er helemaal klaar voor. Ook al wist ik dat de kans groot was dat ik vandaag niet zou bevallen, hoop je het niet alleen, nee je stelt je er stiekem ook op in. De minuten kropen voorbij en er gebeurde maar niks. De dagen daarna schoten ook maar niet op. Je probeert er niet mee bezig te zijn maar tegen het einde van de zwangerschap wil je het zo graag dat je het ook niet meer uit je hoofd krijgt. Althans ik niet, het wachten duurde ontzettend lang. De uitgerekende datum was inmiddels ook voorbij en nog steeds geen enkel teken. Totdat Benthe op dag 2 van de 40e week om 2 uur ’s nachts wakker werd. Ze was helemaal overstuur en ging lekker tussen ons in liggen. Ik voelde lichte krampen in mijn buik en rug wat aanhield; de weeën waren begonnen!

De volgende ochtend bracht Bart Benthe naar opa en oma en ging zelf naar het werk. Gelukkig is zijn kantoor 5 minuten rijden vanaf ons huis. We hadden de afspraak gemaakt dat als ik zou bellen hij direct zou komen. De weeën waren nog niet heel heftig maar ze kwamen wel al redelijk vlot achter elkaar, zeker om de 7 minuten. Helaas allemaal rug weeën. Ik draai nog snel een nieuwe was in de wasmachine, vouw de andere 60 en 30 graden was nog even op. Ik wil absoluut niet dat de kraamzorg denkt dat ik mijn zaken niet op orde heb. Ik stofzuig snel nog even beneden, haal er een doekje door en poets de wc. Tussendoor hang ik telkens aan de box (die klaar staat in de woonkamer) om mijn weeën op te vangen waarbij ik telkens de timer aanzet op mijn telefoon om ze keurig te klokken. Ze komen steeds vaker en worden langzamerhand steeds heftiger. Ik ben al bekaf van het schoonmaken en de bevalling moet nog beginnen. De badkamer laat ik maar even zoals hij is. De kraamzorg zal het best oké vinden aangezien ik hem gister nog voor het laatst heb schoongemaakt. Heerlijk die nesteldrang, ons huis is in lange tijd niet zo schoon geweest.

Om 12 uur ‘s middags worden de weeën zo heftig dat ik Bart bel dat hij gelijk moet komen. Het duurt een kwartier. EEN KWARTIER! We hadden 5 minuten afgesproken, hij zou meteen zijn spullen pakken en komen maar nee hij moest eerst iets afmaken. Het kwartier duurde zo ontzettend lang dat ik dacht dat er al een uur voorbij was. Hij moest snel van mij lunchen want de eerstvolgende uren zou hij niet meer aan eten toe komen. De weeën kwamen inmiddels om de 3 minuten maar aangezien ik nog steeds kon praten en mezelf redelijk fit voelde dacht ik dat het nog wel eens lang kon gaan duren. Ik ging onder de douche en pats, mijn vliezen braken! Wat een opluchting! Wat een heerlijk gevoel. Bart belde de verloskundige want het kon nu wel eens heel snel gaan. De verloskundige was er binnen 5 minuten en in die tussentijd had ik mezelf afgedroogd en was ik op bed gaan liggen. Op zich nog steeds redelijk fit.

Maar toen, de pijn in mijn rug werd zo heftig dat Bart weerstand moest gaan bieden door erop te drukken. Het kon mij niet hard genoeg. Dat ik de dagen erop die volgde het gevoel had alsof mijn hele onderrug zwaar gekneusd was, voelde ik toen totaal niet aankomen. Heerlijk die tegendruk. Al snel had ik het gevoel dat het (we wisten nog niet of we een zoon of dochter zouden krijgen) eruit moest. Het was inmiddels exact 20 minuten over 2 en helaas had ik nog maar 4 cm ontsluiting (dit wordt allemaal bijgehouden in het bevallingsverslag). Bevallen zat er nog lang niet in. Ik moest ze maar weg puffen zei de verloskundige. 2x “Heerlijk Helder Heineken” verder en ik schreeuwde dat ik het niet langer op kon houden. Er werd weer wat gewroet en gewriemeld down under en gelukkig waren de overige 6cm nu ook weg. Jezus wat een pijn! De weeën, nog altijd alleen in mijn rug, kwamen zo snel op elkaar en waren zo heftig dat ik ondertussen Bart zijn hand heb fijn geknepen en als dat al niet genoeg was zette ik ook even flink mijn tanden erin. Hoe had ik ooit kunnen denken dat ik nog voor een tweede keer wilde bevallen? Dat ik dit wel weer even zou kunnen doen!? Hoe haalde ik het in mijn hoofd!

Het persen kon beginnen, gezien de drang die ik al had dat het eruit moest had ik het gevoel alsof ik ons kind zo tegen het plafond aan zou schieten. Na 4 minuten persen en heel veel rugpijn kwam dan eindelijk, na 40 weken wachten en zonder enkel scheurtje, onze prachtige dochter Tess ter wereld. Dit gevoel zou ik zo graag willen beschrijven maar is onmogelijk. Ik zou de hel van een bevalling in ieder geval zo weer heel graag mee willen maken om dit gelukkige en intense gevoel weer te kunnen beleven. Wauw! Zo’n mooi meisje, zo ontzettend mooi ligt nu op mijn borst. Ze is helemaal gezond, ze doet het goed en ze is echt prachtig, zo mooi en zo puur! Helemaal van ons en voor altijd samen. Het was alle pijn dubbel en dwars waard. 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je