{{ message.message }}
{{ button.text }}

De bevalling van mijn derde kindje

Razendsnel in een halfgevuld bad

Afbeelding blog 'De bevalling van mijn derde kindje' Achtergrond blur afbeelding

We weten wat het hebben van een baby inhoudt als we besluiten dat we graag een derde kindje in ons leven willen. Met een regelmatige cyclus van 28 dagen was ook op de dag af berekend wanneer ik uitgerekend zou zijn. 05-08-2020, na twee kinderen gemaakt in de bouwvak, zou deze worden geboren in de bouwvak. Een klachtenvrije soepele zwangerschap verloopt, geen kwaaltjes, een beetje bekkenpijn in de laatste weken waar de fysio wel raad mee weet. 

Het is twee dagen voor de uitgerekende dag als ik constant weeën heb. Ze maken me onzeker, het voelt niet krampachtig en ze zijn zeker niet regelmatig en constant. Ik weet van de bevalling van Fionna dat dat niks zegt, zelfs daar geloofde ik niet dat de bevalling was begonnen. We besluiten in de avond het bad vast op te zetten en maken nog gauw een gipsbuik. Ja echt, dat hadden we nog niet gedaan. We besluiten daarna te gaan slapen

De volgende dag heb ik controle van de verloskundige, eindelijk de baby is ingedaald. Dan was dat vast waar de weeën van gisteren goed voor waren. Er is verder niks aan de hand, mocht het gebeuren dan zou ze het wel horen. 

Op de uitgerekende dag sta ik op met wederom wat krampen. Het stelt niks voor en ik heb mijn oudste twee om me heen. .We besluiten 5 km te gaan fietsen, zoon op zijn eigen fiets en dochter achterop bij mij. Tussendoor hebben we nog een koffievisite bij iemand, die roept dat het vast niet lang meer gaat duren. "Ach het kan nog twee weken duren!". In de avond verlies ik wat slijm, zijn er wat krampen die wederom niet sterk en regelmatig zijn. Ik snap er niks van, wordt er licht onzeker van. Ik breng de oudsten op bed en bedenk een zelfgemaakt liedje: "baby, baby, babytje kom maar, baby, baby we wachten op jou." Mijn zoon en dochter kijken gefascineerd toe en willen dat ik het nog een paar keer zeg. 

Rond half twaalf besluit ik niet meer te geloven dat de 'voorweeën' die ik heb echt iets gaan doen. Ik vertel mijn baby dat het oké is, welkom is en de tijd mag nemen die het nodig heeft om te komen. Twintig over 12 word ik wakker van een wee waar je U tegen zegt. Ik time hem in de app en ga weer slapen. Het zal vast niks zijn! 5 minuten later weer zo'n wee waar ik echt even bewust voor mijn ademhaling voor moet controleren. Een belletje gaat rinkelen, bij mijn tweede waren deze weeën die van het laatste uur. Ik moest NU bellen naar de verloskundige (30 min rijden) en de geboortefotograaf (uur rijden) mijn vriend, die heerlijk naast me lag te snurken schrok wakker. Het stond ook echt niet op zijn planning, maar hij moest van mij nu het bad gaan vullen want dit was echt.

Het is half 1 en we moeten de hoes nog in het bad leggen, best lastig met weeën en vele wc-bezoeken. Snel daarna kan het water erin en loopt het bad langzaam vol. Ik bel de kraamzorg en mijn vriend rookt nog een sigaretje. Helemaal alleen stap ik het bad in en kruip mijn bubbel in. Ik weet dat iedereen te laat gaat komen. Die gedachtes beheersen een stukje van mijn bevalling, maar maken al snel plaats voor het accepteren dat dit dan maar zo zou zijn en dat ik het  wel kan. Mijn vriend komt terug en zegt dat de verloskundige er is. Die gooit haar tas aan de kant, pakt de douchekop en laat het warme water over mijn onderrug stromen terwijl mijn vriend mijn rug masseert. ONTSPANNING en overgave is wat volgt. Het kan ook niet anders dan dat de persdrang heel snel volgt. Volledig vertrouwend op de signalen die mijn lichaam aangeven heb ik helemaal op eigen initiatief de baby naar buiten geduwd. In één lange perswee braken de vliezen en dook het kindje het water in. Het bad was nog niet eens op het minimum streepje, ik had deze baby zelf als eerst aangeraakt. Nadat de verloskundige de navelstreng om haar nek had weggehaald legde ik haar op mijn borst. Een meisje! Onze Elynne werd na een bevalling van een uur geboren in bad. Met broer en zus slapend in hun bed, de verloskundigentas nog gesloten in de gang en een dreamteam om me heen die getuige was van dit unieke, romantische moment dat zich in de holst van de nacht voltrok. De fotograaf en kraamhulp kwamen iets daarna, de placenta hebben ze wel geboren zien worden..

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je