{{ message.message }}
{{ button.text }}

De achtbaan raast verder

De avond van mijn eerste verlofdag werd ik opgenomen in het ziekenhuis wegens een achterstand in de groei van de kleine. Nu uitrusten en dan zou het wel goed komen dacht ik..Maar onze achtbaan raasde maar verder en was nu niet meer te stoppen

Afbeelding blog 'De achtbaan raast verder ' Achtergrond blur afbeelding

Na een korte nacht werd ik wakker in het ziekenhuisbed, al snel kwam er een verpleegkundige en iemand van het eten langs. Rustig at ik mijn boterhammen toen de Gynaecoloog binnen kwam. "Goedemorgen, ik wil even met u het plan doorspreken. U wordt 2 keer per dag aan ctg gelegd om te kijken hoe het met de kleine gaat, daarnaast zullen we ook regelmatig een echo maken of we kunnen zien dat de kleine door rust toch gaat groeien. Dit willen we zo doen tot de 37 weken. Op dat moment gaan we bekijken of het beter is dat de kleine komt of nog even kan blijven zitten maar in het ergste geval zult u worden ingeleid. U moet volledige bedrust nemen dat betekend dat u alleen uit bed mag om naar het toilet te gaan of om te douche. De verpleegkundige komt zo meteen ctg al aansluiten en vanmiddag doen we dat nog een keer heeft u verder nog vragen voor mij?" Nee, het was duidelijk genoeg. De gynaecoloog nam afscheid en de verpleegkundige legde mij meteen aan het ctg.
Ik lag wat weg te doezelen toen ineens een alarm af ging. Binnen een paar seconde stond de gynaecoloog en de verpleegkundige weer aan mijn bed. Het hartje van onze kleine Fred bleek steeds weg te vallen, het herpakte zich uiteindelijk wel weer. "waarschijnlijk ligt hij op de navelstreng, blijft u maar op uw linkerzijde liggen dan heeft hij de meeste ruimte. Eenmaal op mijn linkerzijde was zijn hartslag weer goed in beeld en niks meer aan de hand.

Manlief kwam de kamer binnen wandelen met wat spullen en boeken voor de geboortekaartjes. Dit hadden wij helemaal nog niet uitgezocht en nu had ik toch tijd zat. Al snel vonden we ons kaartje. Nu konden deze al besteld gaan worden bij de drukker zodat we alleen nog maar de gegevens hoefde aan te leveren hiervoor. Manlief ging in de middag even naar huis om wat bij te komen want ook die had niet geslapen van alle zorgen daarnaast moest hij ook nog een heleboel nog regelen thuis en kon ik even rusten. Ik kreeg een berichtje van mijn zusje op welke kamer ik lag. Dit doorgegeven kreeg ik kort daarop een telefoontje dat ook mijn schoonvader in het ziekenhuis lag inmiddels met een flinke long ontsteking. Ging allemaal goed ! De verpleegkundige kwam samen met een andere verpleegkundige de kamer op om te vragen of wij misschien de couveuse afdeling wilde zien voor het geval dat dit nodig mocht zijn. Hoewel ik prima wist hoe dit eruit zag, leek me dit een goed idee voor mijn vriend die toch wel wat gespannen was door zijn zieke broertje. Nu kon hij zelf zien hoe het er was. Helaas was er pas 's avonds tijd om te komen kijken samen want het was nu erg druk. Was niet van plan om er snel te komen hoor antwoorden ik en de verpleegkundige zei dat ook zij dit hoopte en zou een afspraak maken voor de avond

Het was half 2 toen mijn zusje de kamer binnen kwam, ze was zo geschrokken van het nieuws dat ik opgenomen was dat ze graag even wilde komen kijken hoe het ging. Om 2 uur zou ik weer aangesloten worden aan het ctg dus na een half uur kwam de verpleegkundige twijfelend de kamer binnen lopen, ik wilde u eigenlijk aansluiten aan het ctg maar ik zie dat je bezoek hebt. Oh maar dat is geen probleem, het is mijn zusje en die heeft wel vaker mn blote buik gezien grapte ik. De verpleegkundige glimlachte en sloot mij aan op het ctg. Ik zag mijn zusje kijken toen ze het hartje van haar petekindje hoorde kloppen. Dat maakte het moment wel bijzonder. We kletste rustig verder toen weer het alarm af ging automatisch ging ik weer op mijn linkerzijde liggen en kwam het hartje weer op gang. Ik keek op het scherm en zag dat de kleine na een half uur nog amper bewogen had. Na 3 kwartier kwam de verpleegkundige weer binnen. Goh die kleine heeft geen zin om wakker te worden, maar dat willen we wel graag zien op de ctg dus ik moet je nog even aan het ctg laten. Ze keek naar mijn tafeltje waar nog fruit en een glas appelsap op stond. Eh, ik zou even wachten met dat op te eten en te drinken zei ze nog vluchtig. Die 3 kwartier werd anderhalf uur, mijn zusje ging inmiddels naar huis en op het moment dat zij de deur weer uit liep ging weer het alarm af. De opmerking van de verpleegkundige spookte nog door mijn hoofd. Het alarm dat af bleef gaan ookal lag ik op mijn zij, onze fred die niet meer bewogen had sinds gisteravond,de opmerking van de verpleegkundige,langer aan het ctg...Wat was er toch aan de hand ?? Toen er weer een verpleegkundige binnen kwam en kwam vertellen dat ik nog even moest blijven liggen aan het ctg was ik het even zat. Ik moest plassen en mijn rug deed zeer van het liggen, ik voelde de spanning die de verpleegkundige steeds meebrachten door de kamer. Moet ik mijn man gaan bellen vroeg ik toen ik losgekoppeld werd aan het ctg om te kunnen plassen. Misschien is dat wel fijn duurt het even voor hij hier kan zijn ? minuut of 20 denk ik. Oh nou dan is hij vlug genoeg hier. Eenmaal in bed en weer aangesloten aan ctg belde ik mijn man.."kom maar deze kant op en doe maar rustig aan"sprak ik nog... Maar ik dacht, kom als de sodemieter hier heen want het gaat niet goed !!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je