{{ message.message }}
{{ button.text }}

Daar is ze dan!

Oh wat duurde het lang voor mijn gevoel. HET moment waar ik zo naar uitkeek na alle ellende van afgelopen tijd. De bevalling!

Afbeelding blog 'Daar is ze dan! '

39+6! Precies 1 dag voor 'due-date' meld ze zich dan eindelijk. En oh wat keek ik uit naar dit moment zeg!
Het is een hele pittige laatste periode geweest en ik was echt bang om VER over tijd te gaan. Terwijl ik er al zo doorheen zat en dat idee mij echt wanhopig maakte. Maar nog net op de valreep begon dan toch eindelijk op 19 augustus om 19:45 mijn bevalling en deze keer met het breken van mijn vliezen. He dat ken ik nog niet. Bij onze oudste dochter werden ze door de verloskundige doorgeprikt bij 9 cm ontsluiting.
Ik vind het maar smerig nu haha. Oh wat voelt dat raar aan zeg. De douche is op dat moment de enige plek waar ik naartoe wil 😜 maar ik wacht eerst even totdat mijn ouders onze dochter opgehaald hebben.
Tjee ik vind dit toch wel spannend hoor. Wanneer beginnen de weeën? Zullen ze gelijk al gemener zijn nu de vliezen al gebroken zijn? Zal ik me er net zo moedig doorheen kunnen slaan als 2 jaar geleden? Allemaal vragen spoken door mijn hoofd. Ik hou niet van onzekerheid en weet graag waar ik aan toe ben. Dat gaat bij een bevalling niet altijd. Niet als je niet ingeleid word of er een keizersnede gepland word.
Al ben ik natuurlijk wel blij dat het bij mij gewoon de natuur is die zn gang mag gaan.
Ietwat gespannen stap ik onder de douche. Op wat kramp in mijn rug na neem ik nog niks waar. Mijn man belt wel al even de verloskundige op om haar op de hoogte te brengen en ze zegt dat ze straks even langskomt om even wat controles te doen. Onder andere uiteraard de check of het inderdaad vruchtwater is. Al twijfel ik daar zelf overigens geen seconde over. Maar ik snap dat ze dat wel even met eigen zintuigen wil bepalen. Een uur na ons telefoontje gaat de bel. We kletsen even wat, zij controleert het 'vruchtwater' en concludeert dat ik de haakjes inderdaad gewoon weg kan laten. Positief!
Tijdens ons gesprek voel ik al af en toe een gemeen krampje in mijn onderbuik maar nog niks noemenswaardig. Als de krampen om de 5 minuten komen en zeker 1 minuut aanhouden moeten we weer bellen. Ook zegt ze dat wanneer ze de hele nacht niks van ons verneemt ze sowieso in de ochtend terugkomt voor de stand van zaken. Op dat moment kijken mijn man en ik elkaar al grijnzend aan en bereiden we haar voor op een telefoontje die wel iets eerder zal komen. Onze oudste dochter kwam na 6 uur bevallen en dat was voor een eerste keer al vrij snel. Daarnaast is eigenlijk elke vrouw uit onze familie redelijk snel geweest met bevallen dus de kans dat ik ook mee doe aan deze traditie is aanwezig. Ook deze 2e keer weer.
Uiteindelijk blijkt het ook daadwerkelijk geen leugen te zijn en in plaats van de volgende ochtend staat ze diezelfde avond, 2 uur later, alweer voor onze deur.
De weeën zijn al vrij heftig. Ze controleert meteen mijn ontsluiting (weeën kwamen ondertussen al om de 1,5e minuut en duurden gemiddeld 52 seconden) en voelt dat ik al op 6 cm zit. Ik wil graag naar de open verloskamers om te bevallen dus we moeten ook meteen vertekken.
In de late late avonduren komen we daar aan en precies om 00:00 zijn de weeën echt niet leuk meer. Dat zijn ze in het begin al niet natuurlijk maar die laatste weeën op weg naar die 10 cm? Mijn hemel. Mijn gepuf en goed ingestudeerde ademhalingstechniek moet ik met nog meer concentratie voortzetten en zodra mijn keel geluiden begint te maken die ik zelf niet bewust eruit laat komen EN ik oncontroleerbaar begin te shaken weet ik het ook gewoon zeker. Ik vraag de verloskundige of ze mijn ontsluiting nogmaals wil controleren want echt...ik vreet mijn schoen op als dit geen 10 cm is. Babymeisje moet er nu echt uit of ik word helemaal gek. Om 00:15 mag ik beginnen met persen en 12 minuten later voel ik gewoon hoe de schoudertjes van ons babymeisje eruit glibberen en mag ik haar zelf vastpakken en op mijn buik neerleggen. Ze opent meteen haar mondje en laat luidkeels aan ons horen dat haar longetjes het heel goed doen. Wat een mooi geluid. Dat klinkt gezond! En dat is ze ook. Na een tijd bij mij gelegen te hebben word ze helemaal gecontroleerd en vanuit mijn bed kan ik alleen maar stralen en genieten van dat mooie uitzicht. Dat je überhaupt zo kan stralen wanneer je er zelf alles behalve charmant bij ligt zou toch eigenlijk 1 van de 7 wereldwonderen moeten zijn. 😉
4 Uur en 3 kwartier...zo lang heeft alles geduurd. Om 00:27 werd ze geboren. De verloskundige had dat niet zien aankomen. Wij iets meer. Maar alsnog niet zooooo extreem snel.
Ondertussen zijn we bijna 48 uur verder en ons meisje doet het super goed! Ik (nouja wij. In deze durf ik ook wel namens manlief te spreken) ben zo extreem trots. Alweer.
Nog zo'n pareltje. Een tweede prachtige dochter. En toch ook weer een voorspoedige bevalling. Toch wel een meevaller na de afgelopen periode. En ons meisje is natuurlijk helemaal de kers op de taart. Wij genieten van elke seconde nu en zijn net aan de kraamweek begonnen. We hebben een hele leuke kraamzorg. Onze oudste dochter kan het ook enorm goed met haar vinden dus er hangt ook gewoon een prettige sfeer in huis.
Ik ben zoooo opgelucht nu. Aan dit moment was ik zo toe. Nu volop genieten van ons gezinnetje. En over een maandje ongeveer mogen we ook nog eens verhuizen maar een nieuw stekje. Na 3 jaar wonen in een appartementje hebben we onlangs een huis gevonden. Samen met onze 2 mooie meiden kunnen we dus lekker fris van start gaan als gezin van 4 in een woning die ook daadwerkelijk geschikt is voor 4 personen. Wat een geluk!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je