{{ message.message }}
{{ button.text }}

Daar is ze!

Charmée Adriana Johanna

Afbeelding blog 'Daar is ze!'

Ik had 1 oktober 2020 een afspraak bij de verloskundige we zouden gaan praten over de inleiding omdat ik het echt niet meer trok.

De verloskundige wou nog geen inleiding inplannen maar me wel strippen, prima dacht ik!

Ik ben toen gestript en vervolgens naar de stad geweest met mijn moeder, “pfff het wekt helemaal niks op mam” zei ik tegen me moeder. 

We zijn terug naar huis gegaan, hebben samen avond gegeten en mijn moeder is blijven slapen. 

In de nacht had ik heel veel last van harde buiken, ik werd wakker en er was nog niks gebeurd.

Ach het zal wel, dit zal nog wel even duren dacht ik.

We besloten om naar de winkel te rijden voor broodjes, op de parkeerplaats kreeg ik opeens hele erge steken ik wist het het is begonnen!

Ik kon niks anders dan alleen puffen dus de winkel in heb ik maar niet gedaan, “mam haal jij maar ff wat broodjes ik wacht wel”.

De pijn kwam in vlagen en ik ging timen het duurde 2/3 minuten tot de andere vlaag weer kwam, ik besloot de verloskundige te bellen.

Eenmaal thuis aangekomen is de verloskundige er ook, ze voelt en ja hoor! “Je hebt al 3 cm ontsluiting, je mag naar het ziekenhuis” 

De ziekenhuizen lagen bom en bom vol, dus het ziekenhuis wat mijn voorkeur had is hem niet geworden, we moesten naar Utrecht. 

Uit eindelijk waren we er, het leek wel 2 uur te duren terwijl de rit maar 25 minuten was. 

Mijn ex en zijn moeder zijn ook aangekomen, heel fijn dat hij er bij wilde zijn hij heeft me enorm goed gesteund.

Ik mocht de beval kamer in en ben gelijk in bad gaan zitten, hier werd ik echt ontspannen door. 

Tussendoor kwamen ze kijken of mijn ontsluiting was gevorderd, ik bleef maar hangen op de 5 cm dus besloten ze mijn vliezen te breken. 

Toen ging het heel snel, ik had 7 cm ontsluiting en daarna kreeg ik erge pers drang.

Ik kreeg een TENS apparaatje aangesloten op me rug maar dit werkte averechts, uit eindelijk besloot ik lach gas te gebruiken maar ook dit werkte voor mijn gevoel bijna niet.

Ons dochtertje lag in een soort sterren-kijker houding dus we moesten haar draaien, dit deed ik met een grote bal tussen mijn benen.

Ik kon echt niet meer ik had 9 cm ontsluiting en het leek alsof er een of andere grote drol uit moest 

“Ik ga dooooood, ik kan dit niet meeeer” riep ik.. 

Na dit een uur/half uur vol gehouden te hebben mocht ik eindelijk persen! 

Na 25 min persen is ons dochtertje geboren, om 17:56 en ze woog 3290 gram. 

2 oktober 2020 , na 40 weken zwangerschap

Haar naam is Charmée Adriana Johanna. 


Welkom mini mensje, ga de wereld maar verkennen. Ik zal je tijdens je avontuur met onvoorwaardelijke liefde verwennen.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je