{{ message.message }}
{{ button.text }}

Bedankt! Voor de liefde voor onze kindjes.

​Mijn zoon was uitgerekend op 13 augustus 2012. In de nacht van 19 op 20 juli werd ik wakker van het breken van mijn vliezen. Shit! dacht ik

Afbeelding blog 'Bedankt! Voor de liefde voor onze kindjes.'

Mijn zoon was uitgerekend op 13 augustus 2012. In de nacht van 19 op 20 juli werd ik wakker van het breken van mijn vliezen. Shit! dacht ik nog. Ik moet nog een week werken. Met mijn baan was het prima mogelijk door te werken tot 4 weken voor de uitgerekende datum. Dat had ik dus niet gehaald.

Snel heb ik zelf de verloskundige gebeld. Kom maar snel naar het WKZ was het antwoord. Dat kan niet. Ik ga volgende week pas naar de info avond. Ik weet niet waar het is. Gelukkig konden we ook naar het Diak. In de tussentijd was mijn lieve wederhelft al aan het laden. Tas stond in de auto. Ik werd in kleding gehesen en met een kwartier waren we binnen.

Ik was in 5 uur bevallen. Van begin tot einde. Al de kleine eruit is, verwacht je een huil. Die was zo minimaal. Toen pas had ik het besef dat hij te vroeg is geboren. Hij mocht heel even bij me en ging daarna door naar de couveuse afdeling. Hij heeft daar uiteindelijk 2.5 week doorgebracht.

Wat heb ik daar al van hem kunnen genieten. Zelf voor hem kunnen zorgen. Liefdevol en goed behandeld en gesteund door de verpleging. Artsen die dagelijks op de afdeling waren waar je vragen aan kon stellen.

Toch was het afscheid nemen na 2.5 week erg makkelijk. We mochten namelijk naar huis! Eenmaal thuis ging het zo goed met onze kleine prins. Met 3 maanden had hij zijn ‘achterstand’ al ingehaald. Ondertussen een spring in het veld van bijna 4!

Zijn zusje was uitgerekend op, jaja, 13 augustus 2015. Zij is in de nacht van 28 op 29 juli geboren. Weer te vroeg, maar dit keer wel thuis! Wat was ik blij dat ik thuis kon blijven. Dat het allemaal goed was. Het idee om in het ziekenhuis te moeten bevallen, was mij flink tegen gaan staan. Mede doordat een tweede altijd sneller zou komen dan een eerste. En dat was in ons geval zeker. Van begin tot einde 2.5 uur. Pfff.

En toen pas kwam het besef. Het had met mijn zoon best anders af kunnen lopen. Dan was mijn dochter de oudste geweest. De spanning van die 2.5 week in de zomer van 2012 kwam er nu pas uit. Gelukkig heb ik het heel snel een plekje kunnen geven. Mede, omdat ik toen zo vreselijk goed begeleid ben. En mijn partner ook. Beiden zijn we redelijk nuchter. Wat moet, moet en ‘wat als’ spelen we niet. We hadden vertrouwen in het ziekenhuis. En nu hadden we vertrouwen in onze verloskundige.

Met deze blog wil ik al deze mensen zo graag nog een keer bedanken voor hun kennis en kunde. Voor de begeleiding en liefde voor onze kindjes. Verloskundige praktijk Zeist, Diakonessehuis Utrecht dank jullie wel!

 

1

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je