{{ message.message }}
{{ button.text }}

#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)

Ik had mij eigenlijk al ingesteld op de inleiding, hoe graag ik ook een natuurlijke bevalling wou. Een volledig natuurlijke bevalling zal het wel niet meer worden toch?

Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'

Dinsdag 23 april had ik nog een strip poging, de verloskundige zei dat ze in ieder geval vrijdag mijn vliezen konden breken. Dit gaf voor mij veel rust het einde kwam echt in zicht. Die middag en nacht had ik nergens last van terwijl ik al weken last had van oefen weeën en nachten doorbracht in bad. Het enige andere was dat ik heel onrustig was.

Woensdag 24 april, De hele dag was ik alleen met de boys, ik was zo onrustig en kon mij nergens op concentreren. Ik had steeds het gevoel dat ik in mijn eigen bubbel wou kruipen. Ik appte mijn man nog het kan vanavond wel eens gebeuren. Voor ons middagdutje (ik sliep lekker ‘ s middags samen met mijn jongens) schreeuwde onze oudste nog tegen mijn buik “zusje kom eruit”. Wij hebben heerlijk geslapen en mijn man was rond 15.00 thuis, ik vroeg of hij met de jongens even weg wou gaan zodat ik even tijd voor mijzelf had. Dus hij kleedde de jongens aan en zou boodschappen gaan doen.

Ze waren nog geen 10min weg toen ik probeerde uit bed te komen om naar de wc te gaan, ik stond op en voelde en hoorde een “knak” met het gevolg dat er wat vloeistof langs mijn benen liep. Ik dacht wat is dit nou? En daarna dacht ik zou dit dan vliezen breken kunnen zijn? Dus die vloeistof maar eens onderzoeken, gelijk een heftige wee! Oké dit is best duidelijk! Zal het dan nu echt natuurlijk gaan beginnen. Het was toen 16.00 ik belde gelijk mijn man, hij vroeg of hij thuis moest komen en ik zei ach het zal vast wel niet zo vlot gaan. Hij zei ik kom toch, oké prima. Opgehangen en weer een wee, “dit is positief”.

Verloskundige maar even bellen want zoveel vloeistof was het niet maar wist zeker dit is geen urine of afscheiding. Onder het gesprek weer een wee en die was alweer een stuk heftiger. Ze zou overleggen en belde straks terug. Inmiddels kwam mijn man met kids ook weer terug, nog een wee, ik wil nog even douchen. Oké die weeën lopen goed op. Ondertussen mijn moeder en zus ingelicht en die zouden voor de zekerheid alvast deze kant opkomen. Inmiddels belde de verloskundige weer en mijn man sprak met haar.

Zullen we rond 17.45 afspreken in ziekenhuis afspreken zei ik, prima! Dan zijn mijn zus en moeder hier ook voor de boys en mijn zus zou bij de bevalling fotograferen. Door naar de bank want die weeën werden wel wat heftiger hoor en kwamen achter elkaar. Ik zat op mijn knieën voor de leuning. Wat een heerlijke houding en ja hoor weer een wee. Mijn man zag het goed! Dit gaat snel we moeten nu naar het ziekenhuis, ik was nog helemaal chill. Mijn man belde Grietje (past wel eens op) zij stond ook beschikbaar mocht het zover zijn. Kun je nu komen want wij gaan nu naar het ziekenhuis. Ik had weer een aantal weeën.

Toen hoorde ik mijn man “ben je er weer” ik lag knock out op de grond. Fijn! Bij mijn eerste bevalling ging ik ook een keer knock out bij de weeën. Dit is zo raar je wordt wakker en weet even niet meer waar je bent en al helemaal niet dat je met je bevalling bezig bent.

Grietje arriveerde en chady ondersteunde mij naar de auto echt niet fijn met die weeën en duizeligheid. De jongens speelden onder al dit gewoon lekker in de tuin. De reis naar het ziekenhuis had mijn man weer contact met de verloskundige die ook op weg was naar ziekenhuis. Het ziekenhuis is 10 min rijden. Ik probeerde mij op de weg te concentreren maar toch ging ik weer knock out. Mijn man had zijn arm voor mij zodat ik niet voorover zou vallen. Het beangstigde mij dat ik het niet voelde aankomen en zomaar knock out ging.

Bij het ziekenhuis stond de verloskundige al klaar met de rolstoel, en gingen we door naar de verloskamers. 17.30 waren we op de kamer en had ik 5cm ontsluiting. Omdat ik flauwviel moest ik op bed blijven. Maar wat was dat een hell ik kon de weeën niet opvangen. De verloskundige zei dat ze dacht dat het zeker nog wel 2 uur zou duren tot ik op 10cm zou zitten. Ik dacht dáág dat ga ik niet volhouden ik wil pijnbestrijding (wat ik eigenlijk ook weer niet wou) want tussen de weeën was het prima te doen. Toch voor de zekerheid maar aan de ctg want als ik pijnbestrijding wou moest ik daar eerst een halfuur aan. De ctg wou maar niet goed blijven zitten en halverwege zat ik al op 7cm, dus dit gaat snel! Dat gaat mij misschien wel lukken dacht ik! Ik ben toen rechterop in bed gaan zitten en chady is in mijn rug gaan duwen bij elke wee. Zo kon ik het veel beter opvangen. Toen waren we echt een team. En ik dacht gelijk dit gaan wij natuurlijk doen.

Inmiddels was mijn zus om 18.00 gearriveerd.

Daarna ging het snel, Chady en ik waren echt een team en mijn verloskundige zei ik laat het aan jou over. Volg je lichaam en als je meer begeleiding wilt geef dit dan aan. Inmiddels kreeg ik een beetje drang maar het waren nog niet die persweeën die ik kende van de boys, ik verlangde naar die weeën ik wou wat doen. Ik duwde wel een beetje mee maar ik kon hier zo weinig mee. Inmiddels was het 18.40 en ik zei voor 19.00 is ze eruit. De hele kamer moest hier om lachen maar ik dacht “watch me”. Toen kwamen de echte persweeën en de verloskundige en kraamhulp kwamen bij het bed. Ik heb 2 persweeën gehad en de tweede pers wee perste ik haar er helemaal uit terwijl ik halverwege even moest wachten van de verloskundige, (achteraf weet ik dat dit deel van bed nog omlaag moest anders kon ze er niet uit, ze hadden niet verwacht zo snel zou gaan). Ik pakte haar samen met de verloskundige aan die haar gelijk losliet en ik haar naar mij toe tilde.

Daar was onze mooie gezonde dochter (ja dat controleerde ik nog even voor de zekerheid) en wat een bos haar heeft ze!

De placenta liet al snel los en ik lag heerlijk te genieten van onze prachtige dochter. Waar ik in de zwangerschap al het meeste naar uitkeek was compleet te zijn met mijn gezin, dus na heerlijk te genieten, haar aan de borst te laten drinken, wou ik al snel douchen. Ik wou naar huis! Mijn zus appte mijn moeder dat ze de jongens nog niet naar bed hoefde te brengen. Na het douchen belde ik mijn mama en hoorde ik de boys op de achtergrond. Dàylano was door het dolle heen toen ik vertelde dat wij zo thuiskwamen met zijn zusje “ECHT?”

Dus zogezegd zaten wij een uur later in de auto naar huis hihi.

24-04-2019

Chanoya Fadia Celeste

3170 gram en 49 cm

Ik kijk echt terug op een droombevalling en ik heb geen enkele pijn down under gehad daarna. 

Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'
Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'
Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'
Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'
Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'
Afbeelding blog '#9 mijn bevallingsverhaal (DDC)'

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je