{{ message.message }}
{{ button.text }}

21 oktober 2019, van een gezin van 3 naar een gezin van 5

Inleiding van onze jongens Cas & Mees

Afbeelding blog '21 oktober 2019, van een gezin van 3 naar een gezin van 5' Achtergrond blur afbeelding

Zoals jullie hebben kunnen lezen in mijn vorige blog had ik al 4cm ontsluiting! Mooi begin want die had ik alvast in the pocket! 

05:00 belde ik het ziekenhuis, het rommelde al de hele nacht en eigenlijk moesten we om 6 uur bellen.. ach dat ene uurtje. De assistente nam de telefoon aan en vertelde dat we konden komen! Fien hadden we de avond ervoor al naar mijn ouders gebracht.. 

We zijn nog rustig even gaan douchen, kopje koffie en hupakee op naar het ziekenhuis! 

Gek genoeg had ik er zin in! Die buik zat me gigantisch in de weg en het werd echt heel zwaar. Ook mocht ik het op de natuurlijke weg proberen, de heren lagen allebei netjes met hun koppies naar beneden. Daar was ik zo blij om! (Klinkt gek misschien, maar een keizersnede leek me niks) 

Om half 7 waren we in het ziekenhuis en ik liep zelf naar de verloskamers wat nou rolstoel!? Kan prima! (Eigenwijs). Ik werd aan de antibiotica gekoppeld met een infuus ivm dat ik drager ben van de streptokokken bacterie. Dit moest 4 uur lang in mijn systeem zitten en dan mochten we aan het werk! 

Om 11 uur braken ze de vliezen van Cas. Ik stond erop dat we het eerst aan zouden kijken wat mijn lichaam zelf zou doen. Er gebeurde wat maar ik wist zeker dat dit te makkelijk zou zijn, jammer. Ik kreeg weeenopwekkers na een uur en die sloegen aan. Geloof me, een fijne houding vinden met een infuus aan je arm, een draad tussen je benen (voor de hartslag van Cas) die ook nog eens bewoog als hij bewoog, een ctg op je dinosauriër ei voor Mees en 1 voor de weeen EN rug been buik weeen is niet te doen. Maar he, tis voor een goed doel! Mijn vriend vroeg of hij nog wat kom ophalen... waarom ik het dacht geen idee maar ik moest en zal een magnum hebben. En die kreeg ik... tussen de weeen door heb ik die nog lekker even weg gepeuzeld, die hormonen doen wat met je! 

De weeen waren goed op te vangen en op het moment dat ik dat dacht had ik er direct spijt van, verdorie dit deed zeer. Ik vroeg uit wanhoop om een ruggenprik maar dat mocht niet meer zat inmiddels op 8cm... SHIT! Toen kwamen de persweeen erbij en ik raakte in paniek. Ik ga je helpen zei de gyn... wat? Hoe dan? Wie? Ze zei als je een wee hebt help ik je om te zorgen dat je ontsluiting vordert... oke fijn was het niet maar het hielp! Je hebt 10cm zei ze, je mag persen bij de volgende wee... en toen wist ik niet meer hoe het moest haha. Het duurde ff maar bedacht maar gewoon dat ik moest poepen, een hele dikke keutel eruit moest duwen. Het werkte... 

Cas was na 3 keer persen bijna zover toen de wee wegviel en meneer half met zijn hoofd eruit stak.. FUCK! Waar ik eerst zei die krengen komen echt snel achter mekaar kon het me nu niet snel genoeg gaan! De wee kwam terug en na 2 keer persen lag Cas op mijn buik... ik was verliefd maar sodemieter wat was je GROOT, dit is geen 2600 gram hoor... intussen hielden ze mijn buik in bedwang zodat Mees niet zou gaan draaien... 

de navelstreng was doorgeknipt door mijn vriend en hij werd ingepakt en aan papa gegeven. Zo dat was 1, another one to go! Shit ik moest nog een keer, maar meneer besloot zijn hand op zijn hoofd te leggen nadat zijn vliezen waren gebroken. Tuurlijk... met man en macht probeerden ze zijn handje weg te duwen en na een kwartier zeiden ze NU PERSEN! Ik gaf alles wat ik had en meneer zat in mijn geboortekanaal zonder zijn hand YES! 

Na 2 keer persen kwam Mees ter wereld en ook hij was geen 2600 gram hahaha. Ik mocht zijn navelstreng doorknippen.. zo bijzonder vond ik dat! 

Toen de placenta nog... ik weet nog dat ik riep rop alles er maar uit! Nooit weer! De gyn moest lachen. Ik had een klein scheurtje en nadat ik was opgelapt en was gewassen lagen er 2 kleine mannetjes op mijn borst. Cas 3160 gram en Mees 3050 gram. Dikke boeren jongens! 

Maar oh wat was ik trots, trots op hun, trots op mijn vent maar vooral trots op mezelf! Op eigen kracht 2 prachtige kereltjes op de wereld gezet in nog geen 4 uur. 36 weken lang met liefde gedragen! Trots op mijn gezin van 5! 


En weet je... zou het zo weer doen! 

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je