{{ message.message }}
{{ button.text }}

13. Little rainbow

Maandag 6.11.17, de vruchtwaterpunctie. We moesten ons al vroeg melden. Er zit bij een vruchtwaterpunctie een kans dat je vliezen breken, in mijn geval met 36 weken maakte dit niet heel veel uit. De punctie was niet heel prettig want mevrouw duwden de naald er telkens met haar billen uit waar door het lastig was om er vruchtwater uit te halen.

Afbeelding blog '13. Little rainbow'

We moesten een aantal uur in het ziekenhuis blijven. En we moesten wachten op de uitslag, en ik moest aan het CTG om te monitoren hoe ons meisje er op reageerde. Gelukkig was dit allemaal goed en bleek de uitslag ook goed te zijn. Dit hield in dat ons meisje de volgende dag gehaald zou worden. Helaas kregen we een uur nadat dit besloten was te horen dat het niet door ging omdat er geen plek was. Flink balen.

Eenmaal thuis baalde ik flink en had dit ook in het ziekenhuis gezegd. Uiteindelijk werd ik gebeld dat ze wat geschoven hadden en ik toch de keizersnede kon krijgen. Er moest plek op de OK zijn maar ook op de mediumcare ivm ons meisje omdat ze wat eerder gehaald werd en er van uit gingen dat haar suikers niet goed zouden zijn.

7.11.17
Mooie datum vond ik zo. We moesten ons al vroeg melden. Er werd een CTG gemaakt en ik moest wachten tot ik gehaald werd. Twee uur later kreeg ik te horen dat de keizersnede niet door ging omdat ze een drukke nacht hadden gehad. Ik moest wachten op de afdeling voor het geval een plekje vrij kwam.

Heel de dag hebben we moeten wachten, moeten vragen, moeten prikken, nuchter moeten blijven. Deze dag was zo ontzettend slopend. Zoveel spanning en zoveel hoop dat we eindelijk ons meisje zouden ontmoeten. Maar rond 18.00 kregen we te horen dat het vandaag niet meer door ging. Ik werd naar huis gestuurd met de mededeling ik me de volgende ochtend weer moest melden.

Helamaal gesloopt, vooral emotioneel. We waren beide kapot, even wat gegeten en ik denk dat we rond 21.00 al in bed lagen! Wat een dag.

8.11.17

Weer moesten we ons vroeg melden. We kwamen in het ziekenhuis met de instelling dat we het eerst maar eens moesten gaan zien of het nu wel door gaat. Een paar keer kwamen ze kijken, CTG maken, en er werd meerdere keren gezegd, vandaag gaat het echt gebeuren. Nog vermoeid, emotioneel en naïef zat ik daar.. Jaja, we zien het wel.

Niet veel later kwam het moment dat ik me moest omkleden, de katheter en het infuus werden ingebracht. En nog niet veel later waren we ineens op weg naar de OK.. Manlief mocht mee, en mijn moeder moest wachten in de gang. Ineens werd alles wel heel echt en ging het snel, en hoe emotioneel.

Toen we bij de OK kwamen ging het ineens snel. De ruggenprik ging niet zo makkelijk, na 3x zat die eindelijk goed. Ik voelde me niet zo goed, mijn suiker zat rond de 4. Opzich netjes natuurlijk maar door alle spanning leek het of ik compleet in mijn eigen wereld leefde. Er werd een aantal keer wat gevraagd maar het ging allemaal langs mij heen.

8.55
Huilend werd onze dochter geboren door middel van een keizersnede. Wat.een.opluchting.
Maar ook wat een emotie, wat een tranen, een liefde, een gemis, zoveel gevoelens door elkaar. Ze werd even nagekeken en toen kreeg papa haar in zijn armen. Gelukkig mocht ze ook even bij mij liggen. Ze scoorde perfect op de apgar score en mocht dan ook heerlijk bij mij liggen. Ik kon alleen maar huilen, ik kon het niet geloven. Eindelijk mocht ik na veel wensen, veel verdriet dit kleine meisje bij me houden.

F is geboren met 36 weken en 2 dagen, ze woog 3415 gram en was 50 cm. 🌈

In mijn volgende blog vertel ik over de eerste nacht en de dagen in het ziekenhuis.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je