{{ message.message }}
{{ button.text }}

1 november, de dag dat ons leven totaal veranderde

Afbeelding blog '1 november, de dag dat ons leven totaal veranderde'

De meeste mama's en misschien ook papa's zullen dit herkennen.
De 1e verjaardag van je kind(in ons geval 2)op deze dag blik ik op ieder uur terug van een jaar geleden.het lijkt wel als gisteren. Ieder moment zo helder.

Het is 1 november, 7 uur. De mannen.worden wakker, daardoor wij ook. Ik maak 2 flesjes klaar.
Vorig jaar om dit tijdstip lagen we op de verloskamer. Het is zover! De ontsluiting is genoeg om de vliezen te breken. Dit gebeurt ook. Wat spannend en wat een vreemd gevoel als het vruchtwater stroomt.

Ik breng eerst (al zingende happy birthday) jax naar Jeroen. Dan haal ik jay jay op.(al zingende). Op bed zingen Jeroen en ik samen. De jongens lachen. Wij smelten.Ik word natuurlijk vrij emotioneel haha. De flesjes leeg zoals altijd. We stoeien en lachen nog zeker een uur door. Ze krijgen hun birthday pakkie aan. Jax is superman en jay jay batman. We gaan naar beneden. De avond ervoor hebben we alles versiert. De jongens kijken hun ogen uit en lachen. Ze pakken hun eerste kleine cadeautje uit. Een pino knuffel! Wat zijn ze dol op pino! Inmiddels is het 10 uur. Tijd voor fruit, smikkel smikkel, ze zijn er dol op. Daarna spelen de twins heerlijk. Intussen maal ik de pino smijttaartjes en blik terug.

De weeën komen mooi op gang. Ik voel ze niet. Jeroen en ik lachen en maken grapjes, vol zenuwen. Hij is gelukkig de hele tijd bij me.

Oma komt binnen met een dikke kus en kleinigheidje. De mannen zijn dol op oma en spelen gelijk met hun puzzel en oma. De taartjes zijn ook klaar. Je kunt zien dat het pino moet voorstellen maar ach ik ben ook geen professionele taartenbakker. De mannen mogen in de stoeltjes met de pino's. Ze weten niet zo goed wat ze ermee moeten haha. Jay jay krijgt het door en trekt pino's kop eraf en smikkelt her en der. Jax prikt heel voorzichtig met zn vinger. Aan het einde van de rit is van jay jay zijn pino niks meer over. Die van jax bijna compleet nog. Nog even lekker spelen en daarna een broodje eten. De mannen hebben er weinig zin in dankzij de zoetigheid en zijn moe. Maar een dutje doen.
Het is half 3, ze worden wakker, dik inpakken want het is koud en in de bakfiets een tripje maken. Ik blik weer terug op hoe de paniek ontstond.

Ze komen overal weg gerend, de verpleegsters en verloskundigen, zelfs de gynaecoloog. Ik zat op de po en moest halsoverkop op bed. Ik ga nadenken, ik voel me prima. O nee de jongens!!Niemand verteld iets! Ik begin te schreeuwen! Het word stil om me heen en de gynaecoloog bevestigd mijn moeder leeuw gevoel. Het word duidelijk. Jay jay was geschrokken van de druk op zijn hoofd toen ik ging staan. Pfff, gelukkig maar. Met jax werd het ook spannend. Omdat hij heel vreemd lag en heel veel bewoog kon zijn hartslag niet constant in de gaten gehouden worden. Er werd gesproken over een keizersnede.

We zijn thuis. Tijd voor warm eten. Witlof, de mannen hun favoriet. De bakjes gaan natuurlijk leeg. Wat Griekse joghurt na en weer heerlijk spelen. Ik blik terug.

De weeën werden extreem. Yoga oefeningen hielpen niet meer. Ik wil een ruggenprik! Binnen een half uur is de anesthesist er. Jeroen is al die tijd bij me. Hij steunt me zoveel hij kan. Wat ben ik blij met hem. De pijn trekt weg. Ik moet op mijn linkerkant gaan liggen want zo kunnen ze beide heren goed in de gaten houden. Helaas begin ik de weeën wel aan 1 kant te voelen. Auw.

8 uur. Tijd voor een fles. We knuffelen daarna heerlijk, en ze gaan op bed. Ze slapen heerlijk!
Opa komt jullie ook nog even feliciteren!

Vorig jaar om 21.00 werd het spannend. Ik begon heel veel over te geven en de onsluiting bleef hangen. Shit. Ze gaven het nog 2 uur en dan werd het ok team opgeroepen.
23.00 the moment of truth!
Nog steeds 7 centimeter ontsluiting. Er word gebeld. Binnen een half uur gaan we naar de ok.
We beseffen ons dat als we hier vandaan komen we met ons vieren zijn. Hoe bizar. Geen idee hebben wat je te wachten staat. Jeroen krijgt een chirurgen pakkie aan. En houd mijn hand vast. Er word een beetje van de ruggenprik bij gespoten. Nog steeds ben ik ook aan het overgeven. Geen handige combinatie. Ze beginnen te snijden. Ik vind het best eng. Ik voelde wel getrek maar gelukkig geen pijn. Jeroen roept "daar komen ze!"
Ik durfde niet te kijken maar keek toch. We hoorden gehuil maar zagen nog niks. Daar kwam jay jay! Wat is hij knap! En groot! Ik huil. Ik voel zijn wang tegen de mijne aan. Wat voelt hij zacht, warm en vertrouwd. Jay jay gaat met Jeroen mee en word nagekeken. Ik kon me moeilijk voorstellen dat er nog zo'n mannetje in mijn buik verstopt zat.
Ze trekken vrij hoog. Ik begin het wel te voelen maar voor ik het weet, binnen een halve minuut, is jax daar!wauw! Ik ben euforisch! Ook al zooo knap! En groot! Ik voel ook zijn zachte warme vertrouwde huid tegen mij aan. Wat heerlijk! En ze zijn gezond! De navelstrengen worden geknipt en ze gaan met Jeroen mee.
Mijn buik word nog dicht gemaakt. Wat duurt dat lang! Ik wil naar mijn mannen!. Ik word naar een soort uitslaap kamer gebracht. Trillend vol adrenaline! Slapen lukt niet! Kom op Met mijn mannen! Het duurt maar en duurt maar.
Daar komen ze! De kereltjes willen gelijk al borstvoeding. Hun zuigreflex is al heel goed voor de 37 weken en 5 dagen die ze in mijn buik beleefden. Ik ben intens gelukkig!

Wat is het afgelopen jaar snel gegaan. Dubbele gebroken nachten, dubbel lol. Ik kan me niet voorstellen hoe het eerder was. Jax en jay jay horen bij ons. Ze hebben al het moois van ons in hun en ondeugendheid maar dat mag. Wat hou ik veel van mijn mannen!

Volgende keer de viering met familie en vrienden,
Liefs Miranda

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je