{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ben ik nou zo'n uitzondering?!

Mijn zoontje gaat sinds 2 maandjes met mij samen naar Samenspel op de peuterspeelzaal (zie mijn vorige blog voor meer info). Maar ik loop tegen veel vragen aan en ik vraag me af hoe andere (thuisblijf) moeders dit doen?

Afbeelding blog 'Ben ik nou zo'n uitzondering?!' Achtergrond blur afbeelding

Sinds begin september is mijn zoontje 2 jaar en gaat hij met mij naar Samenspel op de peuterspeelzaal. Het leek me zooo leuk, lekker spelen met andere kindjes en nieuwe moeders ontmoeten die ook nog eens in de buurt wonen!

De eerste keren moest mijn zoontje erg wennen. Het waren wel erg veel indrukken in een keer... Allemaal kindjes, zoooo veel speelgoed en dan moest hij ook nog bij binnenkomst eerst stil gaan zitten op een stoeltje en gingen we liedjes zingen.... Het werd hem teveel en hij ging een beetje door het lint.. Ik was heel erg verbaasd, mijn normaal zo super enthousiaste, -nooit ergens bang voor- en bijdehante mannetje was niet te hanteren! Gillen, krijsen, huilen, om zich heen schoppen enzovoorts... Ik voelde me erg machteloos! Maar ik heb hem de hele tijd uitgelegd dat we eerst bij binnenkomst in de kring moeten zitten, een liedje zingen en de 'juf' verteld wat we gaan doen die dag. Na een paar keer ging het gelukkig beter, maar nog steeds is stilzitten niet zijn hobby...

Maar dat terzijde... De eerste keer dat we een activiteit gingen doen; verven, leefde hij helemaal op. Want als hij IETS leuk vindt, is het verven! Hij ging heel enthousiast aan de slag met de kwasten en had 3 a4'tjes vol geschilderd haha. De andere kindjes keken heel raar om zich heen en hadden werkelijk geeeen idee wat ze ermee moesten doen... Oke, dacht ik nog, dat kan. Maar nu elke week als we beginnen met een activiteit zijn dat weer dezelfde kindjes en moeders die erbij zitten alsof ze voor het eerst een tekenvel zien. Tot nu toe hebben we ook getekend, thema's uit speelgoedboekjes geknipt en geplakt en kleien. En elke keer is mijn zoontje de enige die enthousiast aan de slag gaat.

Alle peuters in het groepje zijn tussen de 2 en 2,5 jaar (daarna stromen ze door naar de psz, zonder de ouder erbij natuurlijk) en het zijn allemaal 'thuisblijfmoeders' die in het groepje zitten. Ze gaven al aan deze dingen nooit te hebben gedaan thuis. Ook toen we vorige week naar het bos gingen met de groep en daar gingen spelen, ging er een wereld voor iedereen open. (Bos is echt om de hoek en we wonen allemaal in die buurt).

Ik vraag me serieus af; wat doe je dan met je kind? Ik liep vlak na zijn geboorte al met de wandelwagen in het bos, heerlijk ontspannen in de buitenlucht en als kleine baby sliep hij er lekker van in de wagen. We bleven die dingen doen, veel buiten spelen, naar de speeltuinen, lekker ravotten in het bos en thuis ben ik regelmatig met hem aan het verven, plakken en tekenen. Heerlijk toch?! Het is toch heel normaal, zeker als je thuismoeder bent en veel tijd hebt, om die dingen aan je kind mee te geven?

Ik voel me op de peuterspeelzaal echt een uitzondering op de regel (groepje van 6 kindjes)... De andere moeders komen nooit eens met een leuk idee (zo had ik bijvoorbeeld brood voor de eendjes mee naar het bos, vonden ze heel bijzonder..) en er komt bijna nooit een leuk gesprek uit.

Zijn er nou echt zo weinig (thuisblijf) moeders die zo lekker bezig zijn altijd?!

Tags: #Kids & Zo, #post

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je