{{ message.message }}
{{ button.text }}

Belangstelling of bemoeizucht?

Ik wil me er helemaal niet mee bemoeien hoor, MAAR....................

Afbeelding blog 'Belangstelling of bemoeizucht?'

Na het lezen van deze Blog besloot ik een andere kant van het verhaal met jullie te delen.. 

Bijna iedereen kent ze wel, en zo niet: Good for you! Je mist er niets aan! Ik heb het over de brutale bemoeizuchtige mensen die precies weten te vertellen hoe de wereld in elkaar zit en dit ook niet onder stoelen of banken steken. Sommigen comfronteren je in je gezicht en de ander bespreekt het liever met anderen. Mensen met een gigantisch tekort empathie waardoor ze schaamteloos de meest ongemakkelijke en kwetsende vragen op je afvuren.  Zo ken ik er hier in m'n nieuwe dorp helaas genoeg en heeft dit voor de nodige "Zei ze dat nou echt?!" momenten gezorgd. 

Binnen de eerste week dat ik met mijn zoon verhuisd was naar een prachtige maisonnette woning leerde ik een buurvrouw kennen. Deze kwam al luid schreeuwend aan, deze buurvrouw hoor je vanaf een kilometer afstand al aankomen,  om zich voor te stellen en net even iets te enthousiast in de kinderwagen te hangen met de mededeling dat haar handen vies waren en ze hem dus "helaas" niet kon kroelen.. Helemaal niet zo "helaas" naar mijn idee, maar ach.. Na deze eerste ontmoeting kreeg ik een gedetailleerde beschrijving van iedereen die in onze rij woont. Zo bleek (als ik haar al mag geloven) de buurman een alcoholist te zijn die dronken in zijn auto stapt en sex met zijn ex heeft, een andere buurvrouw een ex-junk is met geldproblemen, de ander leek wel een prostituee zoveel mannelijk bezoek kwam er voorbij en ga zo maar door. Direct bedacht ik me een regel die ik vaak toepas: iemand die mét je roddelt, roddelt ook over je. 

En toen begon het vragenvuur en wist ze precies te vertellen in welke auto mijn ex rijdt, of hij ook blijft slapen, hoe we dat doen met de kleine. Om daarna precies uit te leggen welke fases eraankomen voor m'n kind (zij heeft een dochter uit een vorige relatie die nu bij haar moeder woont, maar wie ben ik om te oordelen) en wanneer ik daar tegenin ging wimpelde ze het af met een "wacht maar" attitude.  

Ook heb ik meerdere keren de vraag gekregen hoe ik het aanpak met een kind en mijn sexleven, vooral door mannen overigens. Pardon?  Ten eerste gaat het je niets aan! En ten tweede, wanneer je net alleen verhuist bent met een kind van nog geen half jaar heb je andere dingen om je druk over te maken! Ik vraag anderen toch ook niet hoevaak ze het doen of welke positie favoriet is, dan word ik ook scheef aangekeken dus waarom is het ineens acceptabel?

Dan heb je de verbitterde vrouwen, die meteen hele tirades over 'kutmannen' en 'honden allemaal!' beginnen. En verwachten dat ik het daar mee eens ben, terwijl ik helemaal geen haatgevoelens of wrok naar de vader van mijn kind heb. Maar de kans om dat uit te spreken krijg je niet aangezien ze vooral druk zijn met hun negatieve verhalen te delen, waar ik overigens ook totaal niet op zit te wachten. 

Om maar niet te spreken over mensen die tijdens leuke gebeurtenissen of uitjes even zout op de wond moeten wrijven en opmerkingen maken als "Lekker op stap met mama, zeker het weekend weer bij papa?!" of tegen zijn vader "Ahhh zeker papadag". Waardoor je toch weer even met je neus op de feiten gedrukt wordt, terwijl je juist even niet met negativiteit te maken wilt hebben.

Uiteindelijk krijg je wel wat meer eelt op je ziel, maar soms zijn zulke reacties erg confronterend of ronduit asociaal zijn en wat zou het fijn zijn als anderen dan iets beter op hun woordkeuze letten of gewoon hun mening bij zich houden. 

Gelukkig zie ik het inmiddels als een gebrek van anderen en weet ik dat ik de goede keuzes gemaakt heb en dat mijn zoon gelukkig is en het heel goed doet!

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je