{{ message.message }}
{{ button.text }}

Beauty and the Beast, here we come!!

In december kreeg ik een prachtige mail van Stage Entertainment. Amber had mij opgegeven voor de adventkalender en zo wonnen we de prijs!

Afbeelding blog 'Beauty and the Beast, here we come!!'

In één van mijn eerdere blogs was te lezen hoe één van mijn besties, Amber, mij had opgegeven voor de adventkalender bij Beauty Beast NL, hier terug te lezen. 6 December hadden ze een leuke prijs in de aanbieding; Twee kaarten voor de musical Beauty and the Beast, inclusief overnachting en ontbijt in het Amrath Kurhaus. De verbazing was dan ook ontzettend groot toen we de volgende dag allebei het nieuws kregen dat haar opgave uitgeloot was. En zo wonnen wij deze prachtige prijs. 

13 Januari is het dan zover. De dag dat Amber en ik naar Scheveningen gaan om onze prijs te verzilveren! Wat hebben we hier naar uitgekeken. En wat hebben we veel mails gestuurd en gebeld met Stage Entertainment! Ik kreeg maar geen bevestiging van mijn prijs en was er dan ook erg bang voor dat dit uiteindelijk op niets uit zou lopen. Toch werd ons lange wachten beloond en zijn we dan nu toch echt onderweg naar Scheveningen!

Onderweg zijn we veel in gesprek, luisteren we Disney liedjes en als laatste de liedjes van de vorige show van Beauty and the Beast, de show waar Chantal Jansen nog de rol van Belle vertolkt. Ik probeer me er een voorstelling van te maken, maar dit lukt me niet goed. Ik weet totaal niet wat me te wachten staat en hoe het er uit zal zien. 

'Oh Amber, we moeten hier echt zoveel mogelijk van gaan genieten!' Ik ben overenthousiast. 'Kun je het je voorstellen dat het nu echt werkelijkheid gaat worden?' vraag ik haar.

'Nee, maar hoe dichter we bij Scheveningen komen, hoe meer het door dringt. Wij gaan echt wel genieten!' Amber lacht zichtbaar en ik lach met haar mee.

'Het lijkt net of we nog zoveel voor ons hebben om naar uit te kijken, maar ik ben zo bang dat de tijd voorbij gaat vliegen.' De teleurstelling weerklinkt door mijn stem. Ik kijk naar buiten, naar de weg, de lucht en gebouwen die we  snel voorbij razen en probeer er nog niet aan te denken dat we over 24 uur waarschijnlijk op de andere weghelft zullen rijden, op de terugweg naar huis. 

Eerst rijden we naar Den Haag, waar mijn moeder woont. Daar laten we de auto achter en zal zij ons naar het Kurhaus brengen. 

Het is een uur of vier wanneer we het immens grote grote klassieke hotel binnen wandelen. Mijn God, dik 15 jaar terug stond ik hier ook in dezelfde entree omhoog te kijken naar het kunstig beschilderde plafond van de eetzaal. We mochten de trap niet op om verder te kijken. Die was toen keurig afgezet met een rood lint. En nu sta ik hier weer en slaap ik aankomende nacht notabene in dit prachtige hotel! Ik kan het nog niet geloven....

We krijgen onze pasjes die we nodig zijn voor de lift om naar onze verdieping te kunnen en die tegelijktijd ook de sleutel is van onze hotelkamer. We hebben gewoon een prachtige kamer met zeezicht en een klein balkon. 

Amber opend de deur. Wanneer we de kamer binnen lopen kunnen we onze ogen niet geloven! Op bed staan twee prachtige zwanen gevouwen van handdoeken, daar tussen staat een fles champagne, gekoeld in ijs en er ligt een welkomstkaartje. Daar staat op geschreven dat ons een prettig verblijf wordt gewenst.

'Somebody pinch me! Ik leef geloof ik in een droom!' Amber begint te lachen en samen trappelen we met onze voeten op de grond en slaken we een vreugdekreet. Amber pakt de fles champagne die ze op prachtige wijze open plopt. De kurk zou zowat door het plafond schieten naar de kamer boven ons, zo hard dat ze de fles ontdoet van zijn kurk. Ze schenkt de glazen vol. 'Laten we toasten op dit prachtige verblijf, dat we hier maar een mooie herinnering van mogen maken!' We nemen allebei een slok van onze champagne, gevolg door een hoop geproest en een flinke schaterlach, want eerlijk, de champagne is niet te zuipen! Maar ook dat geeft niet. We drinken dapper door, want wij zijn zo dankbaar voor alles dat het niet uit maakt hoe de champagne smaakt.

We verkennen de kamer en de minibar. De balkondeuren gaan even open. Het waait ontzettend hard en het is vreselijk koud, maar ook dat drukt de pret niet. Ik laat de wind mij omarmen, ik adem eens diep in en sluit mijn ogen. In de verte hoor ik de golven rollen over de zee. Ook de zeemeeuwen laten van zich horen en samen met het rollen van de zee en de frisse wind is het een aangename sensatie voor de zintuigen. Ik zink weg in mijn gedachten. Wat ben ik een dankbaar mens! Ik laat alles op me inwerken, neem de omgeving, de geluiden, alles in mij op. Dan maken we ons klaar voor ons uitje naar het sushi restaurant.

Na het eten vertrekken we naar het Circustheater. Amber heeft er zichbaar zin in. Binnen halen we onze tickets. De dame achter de balie haalt een envelop tevoorschijn met mijn naam er op. Er zitten twee tickets in voor de eerste rang. Ja ja, het houdt niet op. We zijn helemaal in onze nopjes, maken even een selfie bij de ingang en bewegen dan langzaam richting de zaal waar we plaats nemen op de eerste rang. Wat een voorrecht om dit zo mee te mogen maken. Ik krijg mijn lach dan ook niet van mijn gezicht. De hele voorstelling zit ik met een grote grijns te genieten van alles dat ik zie. Het is allemaal zo goed voor elkaar en we mogen genieten van de originele cast van de voorstelling. Alles is zo prachtig in elkaar gezet. Ja, Amber en ik genieten zichtbaar. Ze geeft me na de voorstelling een prachtige mok van Beauty and the Beast. Daarna keren we terug naar het Kurhaus. 

We besluiten niet op de hotelkamer te blijven, maar vertrekken naar de boulevard. Het grootste gedeelte is natuurlijk gesloten. Het is nu ook niet het seizoen waar alle tentjes open zullen zijn. We besluiten bij één tentje naar binnen te gaan. Het is er rustig en achter in het pand treed een bandje live op. Wij gaan op het overdekte terras zitten, bij de terrashaarden. Weer kletsen we wat af en hebben we weer enorme lachbuien. Wanneer de tent sluit besluiten we weer terug te gaan naar onze hotelkamer.

Ik neem nog gauw een bad. Amber klimt in haar pyjama op bed en kijkt tv. En zo laat ik de dag even afspelen in mijn gedachten. Het heeft allemaal zoveel indruk op me gemaakt dat ik niet weet of ik zo wel kan slapen. Uiteindelijk val ik na mijn gebadder rond een uur of drie in slaap op bed.

We genieten de volgende dag van het ontbijt. We zijn extra vroeg uit bed gegaan om nog zo lang mogelijk te genieten van het ontbijt en de tijd die we nog hebben voor we moeten uitchecken. Ik loop na het ontbijt in mijn eentje over het strand. Amber blijft op de hotelkamer. Op het strand sta ik weer even stil bij alles en kijk ik even achter me naar het Kurhaus. Weer ben ik dankbaar dat ik dit allemaal mag beleven. Ik neem de geur van de zee in me op. Ondanks de korte nacht voel ik me een opgeladen mens. Zoveel geluk in 24 uur tijd. Ik kan haast niet geloven dat de tijd er bijna op zit.

Om twaalf uur checken we uit. Mijn moeder pikt ons even buiten het Kurhaus op. We drinken bij haar thuis nog wat voordat we terug gaan en dan is het tijd om weer te vertrekken naar het hoge noorden.

We luisteren onderweg weer naar de muziek van de musical. Dit keer kan ik me er wel een voorstelling van doen. In gedachten zink ik weg en zit ik weer in het Circustheater met een grote lach op mijn gezicht. De liedjes hebben er beeld bij gekregen. Ik sluit mijn ogen, geniet in gedachte voor de tweede keer van de voorstelling. Onderweg stoppen we even om een broodje te eten in een restaurantje. We zijn stil. Gewoon omdat de tijd zo snel is gegaan. Daarna vervolgen we onze weg naar huis en zingen uit volle borst mee met de Disney sing-a-longs. En dan zijn we plots weer thuis.

s'Avonds appen we elkaar. We zijn ook van die emo-trippers die zich soms iets teveel laten meeslepen in onze emoties, maar we kunnen het niet laten om elkaar even te laten weten hoe graag we eigenlijk nog weer even terug in de tijd willen gaan.

2016-03-28%2021.52.31_1459195012.png

2016-03-28%2021.55.23_1459195041.png

De tijd is ontzettend snel gegaan, maar gelukkig hebben we de foto's nog! En de video's niet vergeten. Vanmiddag heb ik een mini film in elkaar geknutseld van nog geen twee minuten. De meeste hoogtepunten zijn er in verwerkt. Nog steeds ben ik dankbaar dat we dit mee mochten maken. Ik geloof dat ik nog steeds aan het nagenieten ben.

Benieuwd naar hoe het was? Klik dan hier om het filmpje te bekijken.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je