{{ message.message }}
{{ button.text }}

BBQ bij zijn ouders..

Wij kregen een uitnodiging voor een bbq bij de ouders van mijn man. Had er geen goed gevoel over, toch geweest. Ik deed het voor hem.

Afbeelding blog 'BBQ bij zijn ouders..' Achtergrond blur afbeelding

Het was inmiddels augustus en wij kregen een uitnodiging voor een bbq bij zijn ouders. Het was op een zondag en J. moest die dag zwemmen. Na het zwemmen kwamen wij bij zijn ouders aan.

Vandaag had ik mij voorgenomen om J. los te laten, hoe mijn man het wilde. Nadat J. zijn warme maaltijd had gekregen, zat hij op een matje in de tuin te spelen. Ik keek even niet naar hem en hij viel met zijn hoofd op de stoeptegels. Hij schreeuwde het uit. Het duurde 10 minuten voordat J. stil was. Mijn man kwam naar mij toe en zei "het ging per ongeluk, het kan gebeuren." Ik keek hem aan en zei "hoor je mij iets zeggen? Ik heb gedaan wat jij mij vroeg, laat J. een beetje los, doe ik dat valt hij op stoeptegels. Het had ook erger kunnen aflopen." Mijn man keek mij aan en zei, je hebt gelijk, mijn moeder en zusje hadden beter moeten opletten. Kort er na viel J. in slaap.

Ongeveer 2,5 uur later werd J. wakker en wilde de vader van mijn man even met hem wandelen op het binnenterrein. Ik vroeg aan zijn vader of het niet fris was op het binnenterrein want ik heb J. zijn jasje niet mee. Hij zei nee het is lekker warm. Zijn vader liep met de moeder, zusje en een tante van mijn man naar het binnenterrein. Een kwartier later kwam zijn zusje terug en ik vroeg aan haar waar J. en zijn vader waren? Ik kreeg een heel bot antwoord van haar terug. Ze zei "doe niet zo moeilijk, mijn vader loopt trots met zijn kleinkind op het binnenterrein." Ik schrok van haar reactie en ik zei, het is tijd voor zijn flesje. Ik liep het binnenterrein op om tegen zijn vader te zeggen dat hij niet al te lang moest weg blijven, omdat het bijna tijd is voor het flesje van J. Het zusje van mijn man liep ook met mij mee en bleef maar opmerkingen maken dat haar ouders niet alleen met J. mogen blijven. Ik zei tegen haar dat J. zijn pap moet krijgen en dat ik daar heel secuur in ben. Zijn zusje zei "dan geef je zijn flesje toch later? Doe normaal!" Ik bleef staan en keek haar aan en zei "ga jij mij nu vertellen hoe ik mijn kind moet opvoeden en hoe laat ik hem zijn flesje moet geven?" Ik kwam aan bij de vader van mijn man en nog voordat ik wat kon zeggen, maakte zijn zusje dezelfde opmerkingen. Ik nam J. over en liep terug naar de tuin van de ouders van mijn man. Mijn bloed kookte, maar ik probeerde rustig te blijven om escalatie te voorkomen.

Mijn man zag aan mij dat er iets aan de hand was en vroeg het aan mij. Ik zei tegen hem dat ik zo naar huis ga en ik iets met hem wil bespreken thuis. Ik ga dat niet hier doen, want ik wil niet dat het gaat escaleren. Mijn man gunde het mij niet en begon ruzie met mij te maken in de woonkamer. Zijn moeder kwam continue naar binnen en ik zag haar lach op haar gezicht toen ze zag dat wij ruzie hadden. Ik bleef tegen mijn man zeggen dat ik hier niet over wil hebben, maar thuis met hem wil praten. Ik wil niet dat het escaleert. Zijn vader begon er mee te bemoeien en door zijn vader is het geëscaleerd. Ze hielden mij tegen bij de voordeur, ik mocht niet naar buiten of naar huis. Ze stonden voor de deur en ze dwongen mij om te praten over wat er net was gebeurd. Ze haalden van alles aan. Mijn man werd kwaad en dreigde mij dat hij mij in elkaar zou slaan als ik weg zou lopen. Zijn vader en een oom van hem hoorde hem dit zeggen en ze hebben mijn man niet gecorrigeerd. Ik zei tegen mijn man, wil je mij slaan? Hier en ik wees naar mijn wang. Doe het maar, de overige keren heb ik de politie niet gebeld, maar nu zal ik ze zeker bellen. Zijn vader zei hierop, daag hem niet uit. Ik keek zijn vader aan en zei, niet uitdagen? Hij bedreigt mij en dat zie je niet? Ondertussen was zijn zusje er ook bij komen staan en begon te zeggen dat wij geen ruzie moeten maken in bijzijn van J. Dat is helemaal niet goed voor hem. Ik keek haar en zei wil jij je mond houden? Jij bent de veroorzaker van dit alles! Nadat ik dat gezegd had, zag ik kans om naar buiten te lopen en ik liep weg. Zijn zusje schreeuwde naar mij ja ren maar weg gek mens! Je bent al gek van je zelf kom je hier een beetje mooi weer spelen. Mijn man kwam ook achter mij aan en ik zei tegen hem, "kom maar naar huis als je wat rustiger bent, ik voel me niet veilig bij jou en J. is niet veilig bij jou."

Ik ben niet meteen naar huis gegaan. Ik heb wat rondjes in de wijk gelopen en ben uiteindelijk bij een familie-lid beland. Zij heeft mij opgevangen en ik kon een beetje rustig worden. Na een uur liep ik naar huis en ik zag dat mijn man inmiddels ook al thuis was. Hij negeerde mij. Ik nam J. mee naar boven, deed zijn pyjama aan. Maakte zijn flesje en ik ben hierna gaan slapen.

De dagen er na deed mijn man heel afstandelijk en sliep sindsdien ook op de bank. Zelfs voor J. deed hij helemaal niks meer. Hij was ook elke avond aan het drinken en al het geld ging op aan drank. Ik wist niet meer wat ik  moest doen en was heel erg aan rust toe. Ik besloot om naar mijn ouders te gaan zodat ik tot rust kon komen en er ook goed voor J. kon zijn. Nu had J. niet veel aan mij, ik was te verdrietig om alles wat er was gebeurd. Mijn man had dan ook de kans om even na te denken over wat er was gebeurd en had hij ook een beetje rust. Ik stuurde mijn man een e-mail dat ik voor een paar dagen naar mijn ouders ga om op te laden. De spanning die nu heerst in huis is niet goed voor ons en ook niet goed voor J. Ik maakte mijn man duidelijk dat het niet mijn intentie is om bij hem weg te gaan. Mijn man vatte dit helemaal verkeerd op en wilde een regeling met J. Ik bleef maar uitleggen dat ik niet bij hem weg ga, maar alleen wat rust wil.

Mijn broertje haalde mij op en ik ben naar mijn ouders gegaan. Later in de avond zag mijn moeder dat dit helemaal niet goed was voor J. en zei dat ik beter naar huis kan gaan. In de tussentijd heb ik contact gezocht met mijn man, maar kreeg hem niet te pakken. Ik ben uiteindelijk naar huis gegaan.

Hierna ging het wat beter tussen ons, maar niet hoe het moest gaan. Ik was inmiddels begonnen met het lezen van een boek en dat boek liet mij zien hoe je alles positief kon benaderen. Het hielp ook echt om rustig te worden.

Mijn man had zich ziek gemeld en wilde nergens naar toe omdat hij controle van zijn werk kon krijgen. Later op de dag belde hij naar een tante van hem, zij was jarig. Zijn tante nodigde ons uit om langs te komen. Mijn man vroeg aan mij, zullen wij gaan? Ik zei en je controle dan? Dat maakte toen niet meer uit. Ik zei tegen mijn man nee, ik heb niet zoveel zin en bovendien ben jij ziek. Mijn man sprak met zijn ouders af dat hij met hen meereed naar zijn tante. Ik bleef thuis. Mijn man kwam aardig dronken thuis en wilde met mij naar bed. Op alles wat ik zei deed hij negatief en ik sprak hem daarop aan. Dat viel niet goed bij hem en hij schold mij uit voor hoer. Hij zei verder dat hij mij zal betalen voor een potje sex. Hij is die nacht weer op de bank gaan slapen en is de dag er na niet gaan werken.

Ik voelde mij verdrietig en wist niet wat ik elke keer weer verkeerd deed. Ik deed alles hoe hij het wilde, waarom is het dan niet goed? Waarom ziet mijn man dat niet?

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags:

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je