{{ message.message }}
{{ button.text }}

Babyshower en ondankbaar?

Of misschien is er meer aan de hand, waar niet iedereen weet van heeft.

Afbeelding blog 'Babyshower en ondankbaar?' Achtergrond blur afbeelding

Ik las gister een stuk van een van mijn medebloggers. Zij had heel lief een babyshower georganiseerd voor haar beste vriendin. Helaas kon zij dit niet waarderen en is zij direct weggegaan. Ik zag de betreffende blog via de Facebook pagina van Mamaplaats en heb voor ik het begon te lezen eerst een aantal reacties gelezen. Bijna iedereen vond de genoemde vriendin op zijn zachtst gezegd ondankbaar. Dit kan zo zijn, maar ik ken ook de andere kant van een soortgelijk verhaal. Het zal niet bij iedereen goed vallen dat ik dit schrijf, maar zeker nadat ik het beschreven blogje heb gelezen, moet ik dit even kwijt.

Mijn verhaal..
Vorig jaar stond ik namelijk in zo een zelfde positie. Op 19 april dacht ik dat ik moest oppassen bij mijn schoonzusje. De zwangerschap was allemaal al wat zwaarder dan gehoopt, het liep niet lekker en ik had dus al wat moeite om af en toe nog op te passen. De kinderen zelf zijn super lief, dus met een beetje hulp van mijn vriend moest het wel lukken. De dag zelf ging al raar, een van mijn zussen moest plots wat ophalen met mijn moeder en kwam dus met de jongste vanuit Purmerend. Zij bleven wat langer weg, maar dat gebeurde wel vaker. Ook mijn schoonzus stuurde wat meer appjes over de tijd, maar ook dit was niet heel vreemd. Mijn vriend en zijn zus wonen in dezelfde straat dus eenmaal daar parkeerde ik de auto bij mijn vriend voor de deur. Daar werd het vreemder, want hey was dat niet de auto van een van mijn beste vriendinnetjes? Nouja, zullen vast de hormonen zijn en hup met mijn vriend naar zijn zus.

Na het aanbellen zei mijn vriend dat hij wat vergeten was en zo terug zou komen. Een van de kinderen deed dan ook de deur open en ik ging vast naar binnen. Normaal rennen ze dan zo de huiskamer in, maar nu bleef hij wachten in de gang. Ik had dus al een voorgevoel dat dit echt niet klopte en deed de deur op een kier open. Ja hoor daar stonden ze dan.. 2 van de 3 zussen, moeder, schoonmoeder, 2 schoonzussen en een aantal vriendinnen. Ik was boos en verdrietig tegelijk, kennen ze me dan echt zo slecht? Bah wat voelde ik me slecht en ik wilde weg! Het was dat ik een vriendin zag die van verder moet komen en ik het besef had dat ik dat niet kon maken tegenover de mensen die er waren. Ik wist niet hoe maar moest wel blijven. Op de video is dan ook wel te zien dat ik het niks vond, mijn zus zei al: als blikken konden doden…

Ok dit klinkt misschien raar, maar beeld je dan dit eens in:
- Ik ben de jongste meid van 4, waarbij mijn zussen 8,11 en 13 jaar ouder zijn. Ik was dus altijd het ‘kleine’ meisje.
- Op verjaardagen was/ben ik stil en rustig. Als ik met de kinderen in een hoekje kan spelen dan doe ik dat. Ook op mijn eigen verjaardag. Aandacht? Liever niet.
- Mijn eerste ervaring met een babyshower was bij de zus van mijn vriend. Dit was op zich heel gezellig, maar een week nadat ik ons eerste kindje weg heb moeten halen. Daarnaast was één van haar vriendinnen op dat moment net zo ver als ik geweest zou zijn. Al met al geen positieve ervaring.
- Met het synchroonzwemmen moet je wel aandacht vragen, het oplopen waarbij je iedereen kan zien vond ik dan ook vreselijk. Maar zodra ik met mijn hoofd onderwater was kon ik eindelijk mijn ding doen. 

En ook op andere plekken waar meerdere mensen zijn houd ik mij liever stil/rustig. Als ik me met kinderen of dieren bezig kan houden doe ik dat en zolang ik dus niet de aandacht heb van een groep voel ik me goed.

Waar kwam het idee dan vandaan?
Achteraf hoorde ik dat het idee voornamelijk bij één van mijn schoonzussen vandaan kwam. Toen wist ik genoeg. Ze probeert al jaren met een hoop dingen op mij te lijken en ze heeft ook geprobeerd mijn vriend en mij uit elkaar te krijgen. Vlak nadat wij haar en mijn zwager verteld hadden dat wij in verwachting waren, was het bij hun ook raak. Hoe kon het ook anders.. en of dat nog niet genoeg was, heeft zij blijkbaar vlak nadat zij dit wist bij mijn vader geïnformeerd of ik een babyshower leuk zou vinden. Mijn vader gaf aan dit niet te weten, maar dat de kans aanwezig was dat ik er niet heel enthousiast van werd. Ook mijn vriend heeft gezegd dat ik het niet zou waarderen, toen hij het plan hoorde, maar toch werd het doorgezet. In mijn ogen dus puur eigenbelang, omdat zij ook een babyshower wilde.

Dus hoe lief het ook bedoeld is, het wordt niet altijd als prettig ervaren. De avond van de babyshower heb ik letterlijk bij mijn vriend uit staan huilen van de stress die ik ervan had. Hoewel er een aantal leuke momenten waren, had het van mij niet gehoeven. Wij zijn super blij met ons zoontje en de zwangerschap was iets speciaals, maar ons kleine wondertje was en is genoeg. Al die aandacht is niet nodig en het zij zo als ik dan ondankbaar ben. 

Tags: #Mom life

👋🏼  Heb je een vraag of een suggestie? Werkt er iets niet? Laat het ons weten!
Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je