{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ziek maar onmogelijk dat mens, meneer agent waar blijf je

Graag niet op FB plaatsen.... De achtbaan gaat door, gewoon met alles er op en eraan.... alles wat je zou denken wat totaal niet mogelijk is, wordt keiharde realiteit... ze draait volledig door, haar diagnose maakt haar onmogelijk!

Afbeelding blog 'Ziek maar onmogelijk dat mens, meneer agent waar blijf je' Achtergrond blur afbeelding

Ok , ze is ziek. Heel vervelend voor haar. Maar na het verhaal van dat zij haar ziekte trieste verhaal opgehangen heeft... heb ik het boek weer even gesloten, althans..... het blijkt dat ik het hoofdstuk afgeschreven had en een nieuw hoofdstuk open ging. De stilte vanuit mij is ook gekomen door gigantisch veel hectiek.

het winterse weer maakte dat naar buiten gaan niet zo uitnodigde, een ziek kind en zelf verkouden... tijd voor de verwarming, een lekkere bak thee, mijn huispak en gezellige muziek op de achtergrond. De kleine lag op bed... heerlijk even tijd voor mezelf... althans dat was het idee.

Onze huidige woning heeft een vrij lange voortuin, het biedt ons de mogelijkheid om de straat te bekijken maar gelijkertijd te genieten van de privacy. De laatste periode wordt er veel gewaarschuwd voor duistere figuren aan de deur en vandaag heb ik besloten dat ik er geen zin in heb. De gewoonte bij ons in de buurt is dat iedereen achterom komt, gewoon even buurten. Via de voortuin kan je naar de achtertuin maar ook de achtertuin is voorzien van een schutting.

Ik heb de schutting op slot gedaan, gewoon rust even geen buren die langs wippen, geen verkoop van God mag weten wat en geen zin in onverwachts bezoek van vreemde figuren , het is juist me myself en mijn boek tijd... gewoon zolang de kleine slaapt.
in mijn ooghoeken zie ik twee mannen voorbij lopen, kijken naar binnen ... ach niets aan de hand.... ik zie ze terug komen en het erf oplopen... maar goed de vitrage zit dicht dus naar binnen kijken is voor hen onmogelijk, letterlijk en figuurlijk opgesloten in mijn huis...

er wordt geklopt op de deur... ik verwacht geen bezoek.... ik zie de mannen naar de schutting lopen... dit is raar.... wat komen die gasten doen. Onzeker als ik hiervan wordt ga ik richting de hal.... daar weet ik zeker dat niemand mij ziet... mijn hart in mijn keel .... angst overheerst... wanneer ik denk dat de mannen weg zijn ga ik terug naar de woonkamer. Juist wanneer ik lekker weer de bank heb gevonden en tracht mijn rust weer te vinden wordt er KEIHARD op het raam gebonkt... WHAT THE FUCK IS DIT! Paniek blinde paniek lijkt mij te overheersen ... ik kijk door de vitrage heen door het raam... ik schrik, werkelijk is zij het ....

mijn schoonmoeder staat als een of andere losgeslagen stier op de ramen te bonken en te schreeuwen als een viswijf op de visafslag...

JIJ HOUDT MIJN KLEINKIND BIJ MIJ WEG, HIJ IS VAN MIJ HIJ IS VAN MIJ HIJ IS VAN MIJ!

Wanneer ik denk dat ze klaar is begint ze weer... ik vlucht naar boven naar de kleine man. Ze gaat los, werkelijk waar ze gaat los. De kleine is wakker geworden, het gehuil is blijkbaar hoorbaar... ik kijk vanuit de slaapkamer geschrokken voorzichtig de voortuin in, intussen blijft zij op het raam meppen.... hoestend door het gebrek aan zuurstof wat ze heeft, lijkt haar woede haar energie te geven en ergens ademmogelijkheden ... een auto met de twee mannen staat vlak bij het huis geparkeerd...

een van de twee mannen komt naar de plek waar mijn schoonmoeder staat, ik hoop dat hij haar gaat remmen, maar nee ... ik gok dat zij deze mensen van de kermis kent.. niet zulke fijne figuren...

en dan wat ga ik doen wat moet ik doen dit moet stoppen. Mijn man bellen is geen optie, die is niet in de buurt, die kan dit niet op korte termijn stoppen.
Ik besluit te handelen , en pak mijn telefoon....

een appje van de overbuurvrouw... of ik thuis ben... ze heeft de politie gebeld omdat er een vrouw op mijn raam heeft staan rammen.... ik barst in tranen uit... ik word gered... dit gaat stoppen.
Stil kruip ik met mijn kleine in de hoek van een kamer, ik troost hem door mijn stille tranen heen..

dit mens is gek, ze is werkelijk waar helemaal gestoord.... ik bel mijn man... zonder wat te zeggen... ik wil hem laten horen wat zijn moeder aanricht.... ze is door het hele huis hoorbaar...
en ik .... ik ben bang... en de tijd... het lijkt een eeuwigheid.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je