{{ message.message }}
{{ button.text }}

We nemen een kat

Hoe we een bijzondere babysit vonden (1)

Afbeelding blog 'We nemen een kat'

Ik wist al dat er muizen zaten nog voor ik hierheen verhuisde. We ruimden de zolder op. Jaap was er al maanden niet geweest. De muizen wel. We hebben heel wat opgeruimd en geboend dat weekend. Veel weggegooid ook. Een week later zat er een muis in de val die we neergezet hadden. Het was best een zielig gezicht, maar we troostten ons met het feit dat ze snel gestorven was. Einde verhaal.

Een jaar later stond de kerstboom in de woonkamer. Het was trouwens ondertussen ook mijn woonkamer geworden. In de boom hingen zelfgebakken koekjes. Ik voelde me een echte huisvrouw. De volgende morgen was het onderste sterrenkoekje nog maar half zo groot als toen ik het ophing. Weer een muizenval, beneden deze keer. De kerstmuis was een stuk slimmer dan de zoldermuis, maar uiteindelijk moest ook zij er aan geloven. Einde verhaal?

De volgende morgen was het onderste koekje nog maar half zo groot als toen ik het ophing.

Het duurde niet lang voor we weer een muis zagen en deze keer had ik er genoeg van. Ik was zwanger en wilde echt geen risico lopen. De ongediertedienst kwam en enkele honderden euro's later waren we van de muizen verlost. Daar hadden ze me van overtuigd. Tot ik weer een muis zag. Weer het bedrijf over de vloer. De rekening liep ondertussen al tegen de 500 euro, maar ook dat bleek niet genoeg. Een andere firma dan maar. De man kroop de kelder in, maakte elk gaatje dicht dat hij kon vinden en schudde zijn hoofd. 'In dit soort huizen raak je de muizen nooit kwijt.' Nog een rekening.

Het was zomer. Over minder dan een week zouden we op vakantie vertrekken. Onze dochter, ondertussen al vijf maanden, speelde op de grond in de woonkamer. Ik stond in de keuken. Aan mijn voeten zat een muis rustig te eten. Pas toen ik hard met mijn voeten begon te stampen en te gillen, vluchtte ze weg achter de plint. 'We nemen een kat', zei ik resoluut toen Jaap thuiskwam.

Pas toen ik hard met mijn voeten begon te stampen en te gillen, vluchtte de muis weg achter de plint.

We waren amper twee dagen thuis van onze vakantie toen we naar het asiel gingen voor een kat. We kwamen buiten met twee katten, broer en zus, exact twee maandjes jonger dan onze dochter. 'Leuk! Dan kunnen ze samen opgroeien', zei de asielmedewerker. Ik hoopte maar dat deze twee wel al zindelijk waren en niet om de drie uur wilden eten.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je