{{ message.message }}
{{ button.text }}

Van thuisbevalling naar spoedkeizersnede..

We waren er helemaal klaar voor; de bevalling! Na 36 weken zwangerschap kwam die uitgerekende datum steeds dichterbij. Met een zwangerschapscursus hadden we ons voorbereid op een relaxte en natuurlijke thuisbevalling. We wisten heus wel dat een bevalling niet te plannen valt en waren flexibel in ons geboorteplan, maar dat het deze wending zou krijgen hadden we nooit voorspeld.

Afbeelding blog 'Van thuisbevalling naar spoedkeizersnede..' Achtergrond blur afbeelding

De dag dat onze zoon geboren werd is de mooiste dag van ons leven. Na maanden in mijn baarmoeder te hebben gezeten, lag hij nu in onze armen. Wat keken we uit naar de geboorte en het moment dat je er dan eindelijk zou zijn. Hoewel het een prachtig moment was, hebben we de uren en dagen ervoor wel anders beleefd.

Met 36 weken zwangerschap ging ik eindelijk met verlof. Ik was er echt aan toe. Ik had genoten van mijn werk en het met veel plezier afgesloten, maar met 33 kinderen in de klas 4 dagen per week ga je wel uitkijken naar je verlof. Op Goede Vrijdag stond een laatste groeiecho gepland. Al die tijd had ons kindje een hele nette gemiddelde groei doorgemaakt. Dat hij nu aan de kleine kant was leek daarom ook niet zo heel bijzonder. Ik was immers net 1 dag met verlof. Als ik nu met de pootjes omhoog zou gaan en me lekker zou laten verwennen zou hij waarschijnlijk nog een flinke groeispurt maken. Met die geruststellende gedachte gingen we ook weer naar huis. De daaropvolgende weken deed ik hard mijn best om zo min mogelijk te doen, maar niks doen als het moet bleek een hele opgave te zijn voor mij. De nesteldrang zorgde ervoor dat ik nog met enige regelmaat de stofzuiger pakte om het hele huis door te sjezen. Ik voelde mij ook nog goed, hij blijft nog wel even zitten, dacht ik.

Anderhalve week later waren we weer op controle bij de verloskundige. Zij concludeerde dat hij toch nog steeds wel aan de kleine kant was. Ze schatte hem op 2800 gram. Daar schrokken we wel van, dat hadden we niet verwacht! Ze adviseerde om toch een extra echo te laten maken, gewoon voor de zekerheid. Gek genoeg hielden we ons er aardig rustig onder de dagen daarna. De donderdagavond die eraan vooraf ging was ik alleen thuis. Ik lag in bed na te denken over de echo die volgende dag zou plaatsvinden. Opeens kreeg ik sterk het gevoel dat we vrijdag zomaar eens doorgestuurd zouden kunnen worden naar het ziekenhuis. Achteraf was dat maar goed want daardoor kwam het nieuws van vrijdag minder rauw op mijn dak. Vrijdagochtend waren we weer op de praktijk voor de extra echo. De echoscopiste zag inderdaad al snel dat hij klein was. Zij schatte hem zelfs op 2400 gram! Maar wat nog alarmerender was, was dat het vruchtwater bijna op was. Dat was reden genoeg om ons door te sturen naar de gynaecoloog. Er werd gebeld voor een kort overleg en een paar uur later waren we in het ziekenhuis.


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je