{{ message.message }}
{{ button.text }}

Van huilen naar lachen

Ik ben niet z'n schrijver, maar zo nu en dan heb ik toch behoefte om het van mij af te schrijven

Afbeelding blog 'Van huilen naar lachen' Achtergrond blur afbeelding

In mijn laatste blog schreef ik dat er tijdens de 20 weken echo van mijn zoon een verwijd nierbekken en klompvoetjes werden gezien. Na wat onderzoeken (vruchtwaterpunctie) was dat gelukkig het enige en was er niets ernstigs met hem aan de hand.

Na een goede en redelijke makkelijke zwangerschap van 40+3 weken kreeg ik woensdag 2 op donderdag 3 maart om 03.00 uur weeën.

Ik lag al een tijdje wakker omdat ik het idee had wat te voelen.

Ik zei nog tegen mijn vriend, ik ga wat rommelen op de babykamer uit de hoop dat ze doorzetten. Ik ben nog geen 5 min op de baby kamer of BAM!!!! HOPPA!!!

Om de 2 minuten.. Ik loop terug naar mijn vriend om te zeggen dat hij de verloskunde moet gaan bellen en dat ik even onder de douche ga staan.

als ineens onze dochter naast mij in de badkamer staat.

'Wat ben jij aan het dooeeeeeennn'

'Oh mama heb je Auw, zal ik er een kusje op geven..' Terwijl ze liefelijk aan mijn tenen staat te friemelen. (Ze is dan 2,10 jaar)

Kind je bent de allerliefste schoot er door mijn hoofd, maar kukel een end op....

(F*ck, ik had gehoopt dat ze door zou slapen en ik niet midden in de nacht mijn moeder moest bellen om haar te komen halen).

Terwijl mijn vriend mijn moeder belt, bel ik snel tussen de weeën door even de verloskundige.

Maar zodra ze opneemt, krijg ik net een wee en is het dus stil aan de lijn.

Waardoor te verloskunde tot drie keer toe vraagt, hallo wie is daar...

Jaaaaaa dacht ik nog, even wachten muts (ze is super lief, maar als je weeën heb, ben je niet meer zo lief ; )

Mijn dochter werd snel opgehaald en ging lief met oma mee, verloskundige was er ook binnen een half uur.

Na 4 uurtjes zat ik al op 9,5 cm. Maar die halve cm had er echt geen zin in en het duurde nog 2 uur voor de halve cm en ik mocht persen.

Na een snelle bevalling werd onze prachtige zoon om 09.05 uur geboren.

Hij was prachtig (maar dat zeggen alle mama's van hun kinderen).

Hij deed het de eerste 2 weken super goed.

Week 3 begon hij ineens veel te huilen. Van de 24 uur huilde hij er zeker 17.

Toen begon onze zoektocht naar allerlei oorzaken.

We begonnen met inflacol omdat wij dachten dat hij gewoon hele erge last had van darmkrampjes. Geen vitamine D meer, Want hij kan vast niet tegen de citrus extract dat er in verwerkt is. Geen vitamine K meer want hij kon vast niet tegen de olie.

Toeschiet reflex afkolven, want hij kreeg vast teveel voormelk binnen. Etc, etc, etc.

Maar het huilen stopte niet en werd ook niet minder.

Na wat Observeren van mijn zoon zag ik de kenmerken van 'verborgen reflux'

(Maagzuur dat omhoog komt en dat hij steeds weer terug slikt, dit veroorzaakt wonden in de slokdarm en doet zeer zodra er opnieuw maagzuur in de wonden brand).

Dus bedje omhoog, box omhoog, kinderwagen omhoog en zoveel mogelijk in de draagdoek. Het hielp wel iets, maar niet veel.

Na 4 weken non stop schreeuwen (want dat was het) en na 4 weken lang maar 3 uurtjes per nachts slapen. Was ik kapot! Gesloopt! Gebroken!

Ik kon niet meer en belde in paniek de huisartsen post.

Gelukkig kon ik gelijk komen, ook daar schreeuwde hij d'r boel bij elkaar.

Het eerste wat mevrouw wijsneus zij was, ja ik zie het al het zijn darmkrampjes.

Nadat ik vertelde wat ik vermoedde keek zij mijn aan alsof haar verteld werd dat de aarde plat is en de maand vierkant.

Ze had er nog nooit van gehoord en ging het opzoeken.

Toch stuurde zij mij door naar het ziekenhuis omdat het ook een blaas ontseking kon zijn vanwege zijn verwijdde nierbekken.

Gelijk doorgereden naar het ziekenhuis, de eerste hulp.

Hij werd aangesloten op de monitoren en na anderhalf uur in een leeg kamertje kwam er eindelijk een arts assistent kijken. Ik vertelde mijn vermoedens maar werd gelijk de mond gesnoerd. Nee mevrouwtje :/ dat is het niet.

Wij denken toch ernstige darmkrampjes, ga maar naar huis.

En start maar met johannesbroodpitmeel.

Wel werd er nog even snel aan mijn moeder gevraagd of zij bang was dat ik mijn zoon iets zou aandoen :/

Daar ga je als doorgedraaide naar huis met een pak zooi en een huilend kind.....

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Tags: #Baby

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je