{{ message.message }}
{{ button.text }}

Stilte na de storm

Afbeelding blog 'Stilte na de storm'

Het gebeurde eigenlijk onopgemerkt, het moment waarop ik ben gestopt met bijhouden hoeveel weken oud Benthe is. Ruim 15 maanden is momenteel mijn antwoord als men ernaar vraagt. Het lijkt ook niet meer noodzakelijk om te weten, haar leeftijd in weken. En dat terwijl het in haar eerste levensjaar juist heel belangrijke informatie was, vooral als het op de ‘Oei, ik groei’ kalender aankwam. Nu heb ik het desbetreffende boek niet in huis maar als ik het gevoel had dat ze weer aan het rommelen was, dan kon ik de klok erop gelijkzetten dat ons mevrouwtje richting een sprong ging of er reeds middenin zat. Stiptheid heeft ze met de paplepel meegekregen, héérlijk.

Storm
Nu zijn er over het algemeen wel meer redenen waarom Benthe op bepaalde momenten onrustig kan zijn. Doorkomende tandjes of kiezen, buikkrampjes, snottebellen, karakter… noem het maar op en iedere moeder kan zich er wel in vinden. Het hoort er allemaal bij. Gevoelsmatig lijkt het alsof wij vanaf oktober non-stop aan de gang zijn geweest. Van rollen, kruipen, staan en leren lopen naar nog meer zelfstandig willen doen, ondertussen wat buikgriepjes doorstaan en vier kiezen gekregen. Nu heeft Benthe niet snel ergens last van en hoewel het niet persé fluitend is, komen we er met z’n allen zonder al te veel kleerscheuren redelijk doorheen. Meestal komt de eerste waarschuwing dat er een storm op komst is, als er opeens ’s nachts gerommeld wordt. Benthe is een goede slaper, moeiteloos houdt ze het 12 uur vol. Als ze midden in de nacht wakker wordt en huilt, dan is daar áltijd een reden voor. Ook dat hoort erbij, denk ik dan. ‘ Het is maar een fase’ , herhaalde ik voor mezelf terwijl ik voor de 10e keer mijn warme bed verliet toen ze last had van doorkomende kiezen. En inderdaad, tot dusver is ze er niet in blijven hangen.

Rust
Geen paniek, bovenstaand klinkt lekker dramatisch maar het viel allemaal best wel mee hoor. In alle eerlijkheid: ik heb écht geen reden tot klagen. Benthe is een heerlijk kind dat goed groeit, ontwikkelt, eet en slaapt. Alleen wanneer er iets verandert, merk ik het aan haar. Maar jongens, de afgelopen week was pas écht wat. Er was namelijk juist he-le-maal niks aan de hand. Geen sprongetje, geen krampen, geen tanden of kiezen: niks. Met als resultaat dat ik intens heb genoten van een dreumesmeisje die heerlijk in d’r vel zat en ongestoord zichzelf kon zijn. Dit is oprecht een genietmoment die nu al dagen duurt. Als moeder – en als mens – wil ik altijd het beste voor een ander maar soms kán ik er simpelweg niets aan doen om dingen beter of verdraagbaarder te maken. Naar mijn beste kunnen probeer ik er dan voor Benthe te zijn, haar te troosten, te begeleiden of juist even te laten als ze daar behoefte aan heeft. Ongeacht haar leeftijd kan ze haar emotionele behoeften al vrij goed duidelijk maken en ondanks dat het soms tegenstrijdig is met mijn intenties, geef ik er gehoor aan. Maar momenteel heerst er rust in haar, in mij en in huis. Deze rust creëert ruimte voor haar karakter, haar verhalen en haar fantasieën. Hoewel ze bijna net zo pittig is als een Mexicaans 12-gangen menu, wat het soms een uitdaging maakt om haar overweldigende hoeveelheid energie te kanaliseren, geniet ik van iedere seconde. Deze week heb ik mijn dochter weer een stukje beter leren kennen, heb ik een nieuw deel van haar eigen ik mogen ervaren. Zelfs als ook dit een fase is, of een stilte voor een nieuwe storm, niemand pakt mij dit plezier meer af.

Hoe is/was jouw kind als dreumes? Hoe heb jij de sprongetjes ervaren?

www.debloggendemoeder.nl

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je