{{ message.message }}
{{ button.text }}

Sterilisatie dag

D day

Afbeelding blog 'Sterilisatie dag' Achtergrond blur afbeelding

11.00 uur.
Melden bij de opname.
11.30 uur het liep een beetje uit...ik wordt opgenomen. Inmiddels barst ik vd honger ook al heb ik vannacht een beschuitje gehad.
Tijdens de opname wordt me verteld dat ik om 12.30 aan de beurt ben. Dus ik hoef niet lang te wachten. De verpleegkundige verteld mijn man over het verloop van de dag. Ik zal na de operatie enige tijd moeten blijven ivm de pijn.
Ik haat het woord pijn, ook al ben ik echt wel een sterke tante, maar vooral niet weten hoe verdraagzaam de pijn zal zijn maakt me ineens heel nerveus.
De tranen zitten hoog...spanning

12.40 uur wordt ik weggebracht naar de prep kamer.
Daar wordt ik klaargemaakt voor de operatie door een erg vriendelijke verpleger. En wat ben ik blij dat dit een man is.
Na meerdere prikfouten bij mijn zoon (verpleging die in de arm gaat breien op zoek naar de ader) heb ik hem gezegd dat een man dit veel beter kan..(mij is opgevallen dat veel vrouwelijke verpleegkundigen die prikken weigeren te luisteren naar de patient) de keren daarna werd mijn zoon door mannelijke verpleegkundigen geprikt en dat ging prima.

Ik vertel de verpleger dat ik bang ben voor het plaatsen van het infuus omdat dit bij mij op de een of andere manier nooit goed gaat...
Hij luistert naar me en gaat op zoek naar een ader op mijn hand.
Nou zegt hij, ik begrijp je...ik ga niet liggen klieren en plaats het infuus in de holte van je arm want daar kan het bij jou makkelijker...
Hallelujah wat viel me dat mee..

Daarna op naar de ok.
Gynaecoloog en anesthesist leggen uit wat ze gaan doen. En de operatie kan beginnen.
Anesthesist verteld me dat het slaapmiddel wat kan prikken aan mijn arm...ik voel niks en merk niks... Wordt ook niet moe...hij voegt nog wat toe. Krijg een kapje zuurstof en denk: jullie krijgen me echt niet in slaap..
En dan ineens...is het licht uit...

Om 14.30 uur wordt ik wakker op de recovery.. Ik wil echt wakker worden.. En naar de afdeling terug... Ik zal niet meer in slaap vallen zeg ik tegen mezelf...
Ik hoor een verpleegkundige naast me... Ze praat met een ander en zegt, veel vrouwen hebben na deze operatie heel veel pijn...en alsof dat woord triggert....ineens komt er hevige pijn... Mijn rug en mijn benen. Mijn buik...net alsof ik weeën heb.. Ik kan geen houding vinden en kronkel door het bed...
Hoe gaat het mevrouw? Klinkt het naast me..
Ja gaat wel..hoe gaat het met mijn kinderen?? Lekker groggy..
Die heb ik niet gezien krijg ik als antwoord... Maar ik zie aan je gezicht dat het niet gaat...ik val weer in slaap nadat ik blijkbaar een shot morfine krijg..
Om 15.00 wordt ik weer wakker...mijn keel doet pijn. Voelt als schuurpapier. Tijdens de operatie wordt er gas in je buik geblazen en zelfstandig ademen is niet mogelijk. Dus de keelpijn kwam door de buis vd beademing.. Ik krijg een ijsje..het smaakt niet... Ik doe moeite om niet in te doezelen..ieder halfuur wordt ik wakker en check de monitor...wat doet mijn saturatie? Van 98 gaat hij naar 84.....nee niet wegdoezelen wakker blijven, ik wil naar de afdeling....uiteindelijk rond 16.30 uur mag ik terug naar de afdeling. Waar mijn buurvrouw ook al terug is..
Ik bel mijn man om te zeggen dat alles gelukt is..ipv 2 klemmetjes zijn er 3 geplaatst omdat de gyn twijfelde of er 1 wel goed zat... Omdat ik morfine heb gehad mag ik niet voor 20.00 uur naar huis.. Daar baal ik wel van. Maar aan de andere kant..zoals ik me op dat moment voel wil ik helemaal niet naar huis...
Ontzettend duizelig en mijn bekken en been lijken bekneld te zitten..
Ik wil slapen..

Om 17.30 wordt ik weer wakker. Mijn buurvrouw ziet dit en begint te kletsen....non stop....ik heb hier echt geen zin in nu...maar maak toch een praatje met dr..
Ik drink wat en krijg bouillon..na een half kopje ben ik er klaar mee, krijgt de buurvrouw bezoek en gaat het gordijn tussen ons dicht...eindelijk rust..en ik ga weer slapen.

Om 19.00 wordt ik wakker gemaakt.. Mevrouw de schone slaapster...wat dacht u ervan? Zullen we even rechtop gaan zitten en naar het toilet proberen te lopen? Ik ben nog steeds duizelig maar het lukt ..
Het infuus mag eruit, en ik mag naar huis.. Mijn man en oudste 2 kinderen komen me ophalen.
Onze oudste is zo zorgzaam...helpt me mijn schoenen aandoen en zet me in de rolstoel.
De weg naar huis is hels..ik kan geen pijnloze houding vinden in de stoel...
Thuis ga ik op de bank liggen...maar de oudsten moeten naar bed... 2 trappen op..... Dat doen we wel ff...eenmaal beneden ben ik doodop...

Om 22.30 mag ik paracetamol en tramadol en ga ik naar bed.
De nacht verloopt erg goed..

Vanmorgen echter heel stijf en buikpijn. Weer aan de pijnstilling en op de bank netflix kijken.

De pijn viel en valt me tegen, maar ik ben blij dat ik het gedaan heb..

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je