{{ message.message }}
{{ button.text }}

Postnatale depressie en weer zwanger.3

​Na de geboorte van mijn zoon anderhalf jaar geleden een zware postnatale depressie gehad. Hierbij was opname niet te voorkomen. En nu.. nu ben ik opnieuw zwanger.

Afbeelding blog 'Postnatale depressie en weer zwanger.3' Achtergrond blur afbeelding

"Kijk, ik heb wat eten mee genomen, mocht je nog trek hebben" Zegt Bart als hij van zijn ouders terug komt. "Oh dankjewel" ik heb nog niks gegeten, En dat moet natuurlijk wel. Bart gaat naar boven on te douchen. Ik zet het bord in de magnetron en druk de tv naar het nieuws.

Ik neem een aantal happen, maar het is er binnen 5 min al uit. Als ik Bart hoor maak ik aanstalten om naar boven te gaan " wat ga je doen?" Vraagt Bart wanneer ik hem kruis. Ik poets mijn tanden en fris me op. Als ik door de deur kom zeg ik "ik heb geprobeerd te eten, Maar het is er al uit." Even blijft het stil "denk je dat ik de verloskundige moet bellen?" Vraag ik "nu? Op dit tijdstip? Maar als jij denkt dat het moet dan doe je dat" ik pak mijn telefoon en zoek naar het nummer.

Ik doe mijn verhaal over dat ik 3 dagen echt alles eruit gooi "Oké kun je nu naar de praktijk komen? Ik wil de afvalstoffen in je urine meten" zegt ze vrijwel direct . "Ik heb morgenvroeg een afspraak dan kan het misschien ook wel?" En na een beetje overleg gaat ze er mee akkoord om het morgen te doen.

Ik plas over het stickje en hij laat een donker paarse kleur zien. "Oké we moeten je toch doorsturen naar het ziekenhuis" ze belt het ziekenhuis en ik kan direct er heen. Gelukkig is Bart erbij en kan hij me rustig houden. Want opname betekend ook dat b ergens anders heen moet "wahhhhh"

Al snel hebben we alles geregeld. En zit ik binnen de kortste keren op een ziekenhuis bed. Ik voel me er gelijk thuis, genoeg vergelijkenissen met de paaz. Ze nemen bloed en urine af en de verpleegster beloofd me dat de dokter snel langs komt met een plan. Maar nog geen kwartier later staat de verpleegster weer in mijn kamer. De uitslagen van je urine zijn zo duidelijk dat we je nu meteen aan het infuus leggen. Zodra je bloeduitslagen binnen zijn komt de arts.

De arts legt me uit dat ik zo extreem uitgedroogd ben dat het nodig is een paar dagen te blijven en flink vocht krijg toegediend. Ik mag daarbij verder niks eten of drinken 24 uur lang.

Al een paar uur later heb ik mega veel honger. "Zo hou je het nog vol hier?" Vraagt de verpleegster "Ja hoor, alleen heb ik echt honger. Kan ook niet beloven dat ik niet stiekem een snoepje heb gepakt" ze moet gelukkig heel hard lachen.
Een half uur later komt ze de kamer binnen "als je echt wil mag je iets lichts eten, Maar als je weer overgeeft dan is het wel echt 24 uur niks eten en niks drinken"

Je raad al wat ik gedaan Heb, wel in combinatie met medicatie tegen misselijkheid, Maar het is goed gegaan!

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je