{{ message.message }}
{{ button.text }}

Postnatale depressie en weer zwanger..

Na de geboorte van mijn zoon anderhalf jaar geleden een postnatale depressie gehad, waarbij opname niet te voorkomen was. En nu opnieuw zwanger..

Afbeelding blog 'Postnatale depressie en weer zwanger..'

"Schat heb je tijd om vanmiddag te komen lunchen?" Vraag ik over de telefoon aan bart. Hij heeft een belangrijke meeting, maar ik moet toch iemand bellen.

"Dat moet ik in mijn agenda bekijken" zegt hij heel correct. "Ja maar het moet echt!" Schreeuw ik bijna. "Het zal wel lukken" zegt hij netjes. "Oké hoe laat kun je hier zijn?" Vraag ik. "Is het goed als ik je daar binnen een uur over terug bel?" Zegt hij afstandelijk. Ik zucht hardop "nee ik moet weten of je komt en hoe laat" zeg ik dan. "Is er iets ergs aan de hand?" Vraagt hij ineens. "Jaaaaa verdomme ik wilde je verrassen, MAAR IK BEN ZWANGERRRRRRRRR" "ik bel je in een moment terug"

"Ohnee ik heb het verpest" En gelijk gaat de telefoon. "Hoiiii" zeg ik vrolijk. "Ja schat ik zit met 20 hoge mensen aan tafel, voor de belangrijkste cijfers van het jaar" zegt hij nog licht geschrokken "Jaaa Jaaa Jaaa ik weet het." Zeg ik schuldig "maar schat wat een nieuws zeg!" Zegt hij blij. Hij belooft om nog naar huis te komen tijdens de lunch en hij gaat weer naar zijn meeting.

"Oké, hier zit ik dan, met een dreumes en zwanger" ik ren de badkamer in en doe nog een test. Ja hoor, weer 2 strepen komen er op te staan. Maar ik kan het ook niet delen met iemand. Stiekem app ik toch een foto door naar een vriendin. KIJKKKKKK!

Ondertussen zijn alweer een paar weken verstreken. En gaan we het vertellen aan familie en vrienden. Zenuwachtig ben ik wel, voor de gevreesde reactie "Ben je niet bang voor een postnatale depressie?"

Maar het gaat goed, enthousiasme uit alle hoeken. Tot dat hij dan echt komt "Nou we mogen hopen dat het beter gaat dan vorige keer" en al is dit natuurlijk niet verkeerd bedoeld, maar ik kan niks anders dan mijn nep smile opzetten en boos zijn.

"Even voor de duidelijkheid, mocht iemand beginnen over mijn postnatale depressie. Ik ben er niet bang voor, de kans is nu gewoon weer net zo klein als normaal." Zeg ik streng door de telefoon tegen mijn ouders en schoonouders "en daarnaast, mocht ik het weer krijgen, dan weet ik ook dat ik mega snel weer op de been kan zijn." Hier probeerde ze in te haken. "Nee nee ik ben nog niet klaar, En mocht het tot opname komen, Ja ach dan zit ik daar een week of 6 en dan gaan we weer door" zo. En nu is het tijd om voor mijn gesprekspartner te zeggen. "Nee het gaat ook zo goed met je, het gaat je echt niet nog een keer gebeuren. "Ho ho. Ik kan net zo goed weer die 1 op de 10 zijn. Maar mijn hele doel van dit gesprek. Ik ben niet bang en ik hoop dat Jullie dat willen doorvertellen wanneer mensen iets zeggen over mijn depressie. DANKJEWELLLL"

"Oh wist je dat ik voortaan ook op facebook ben te vinden" zeg ik tegen mijn volgers. "Mocht je meer willen zien volg dan mijn pagina Sandrabart" knipoog ik.

*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je