{{ message.message }}
{{ button.text }}

Ouders zijn, ouders hebben...

Wat is het toch verdomde moeilijk!

Afbeelding blog 'Ouders zijn, ouders hebben...
' Achtergrond blur afbeelding

Eerst de verliefdheid, het vertrouwen groeit, de band wordt steeds dieper, de volgende stap, samenwonen, trouwen, een verbintenis voor het leven.
Samen neem je de volgende stap, de liefde vermenigvuldigd zich, een droom wordt werkelijkheid. Een kleintje...en in de toekomst misschien wel meerdere kleintjes ;)
Je zit op een roze wolk (of in sommige gevallen helaas niet)

Een totaal ander ritme waar je inkomt, een wervelstorm. Zoveel informatie vergaar je. En als je de 1e bent in je omgeving heb je nog niet zoveel herkenning en is het een ware zoektocht hoe je de dingen wil gaan doen en hoe je die doet. Lang leve google, 101 mama sites of en natuurlijk social media niet te vergeten! Oh en ook alle mama's jong en oud waar je ineens zomaar mee kan praten in de supermarkt of drogist.
Zij helpen je op weg maar het kan ook zoveel onzekerheid brengen want ieder doet het weer anders of help...
Laat je hoofd niet op hol slaan ik zeg volg je gevoel en als je het gewoon even niet weet neem je tijd, sta even stil dan komt het vanzelf.

Na een tijdje werkt jouw ritme (maar dit veranderd regelmatig) en krijg je vertrouwen en is jullie kleintje een onderdeel in jullie leven. Je kan je bijna niet meer voorstellen hoe het was voordat je in deze rollercoaster terecht kwam. Steeds meer mensen om je heen komen in dezelfde fase als waarin jullie zitten. Wat een gesprekstof heb je ineens ook met mensen waarbij je dacht daar heb ik geen klik mee... maar hé pas op ook met manlief heb je het heel vaak over jullie kleintje.
Tijd om erop uit te gaan samen. Oppas regelen. Zo gezegd zo gedaan en dan is het zover, jullie 1e avondje uit en dat zonder baby...
Maar oh wat is het fijn om samen te zijn! Eerst is het wat onwenning, zelfs wat eng, want gaat alles wel goed? Hebben we alles goed uitgelegd?
Je raakt niet uitgepraat over jullie kleintje maar HO STOP!
Nee we zijn ook gewoon nog man en vrouw! Kom we bestellen nog een drankje en al gauw kletsen jullie erop los en hebben jullie een heerlijke avond samen. Je gaat te laat naar bed om vervolgens de volgende ochtend gebroken op te staan want ja er vraagt een kleintje om jullie aandacht.
Bij de koffie kletsen jullie nog na over de vorige avond en willen dat met regelmaat erin houden. Maar ja de werkelijkheid is toch anders weken of zelfs maanden vliegen voorbij...
En ja oppas dat is nog even een dingetje... je wil niet zomaar iemand, niet een buurmeisje hoe lief ook, en een oppas centrale ja die ken je ook niet, misschien als ze wat ouder zijn. Dan blijven bv opa en oma over maar ja die wil je ook niet altijd vragen.
Want zodra er een kleinkind is dan zijn je (schoon)ouders toch met enige regelmaat over de vloer en hoe lief en goed bedoeld ook, zit je daar niet altijd op te wachten of zelfs helemaal niet!
Ineens komen allerlei herinneringen en gevoelens omhoog hoe het bij jullie thuis ging. Bij de een gaat het fijn en is er een goede band maar wat als dat er niet is... Of wat als jij het anders hebt ervaren dan je ouders...
Voordat jullie kleintje er was bespreek je allerlei senario's en hoe zal je gaan reageren, wat voor gevoel heb je erbij. En nee bijna iedereen zegt het anders te gaan doen dan zijn of haar ouders. Allemaal mooie ideeën maar in de praktijk is het moeilijk, verdomde moeilijk!
Je denkt voordat jullie de volgende stap beginnen dat je los bent van je ouders maar zodra er kleinkinderen komen kom je in een volgende fase (en nee niet iedereen zal het (gelukkig!) niet zo ervaren) Helaas wij wel...
Eerst is alles nog leuk en nieuw maar dan langzaam merk je aan kleine dingen/opmerkingen dat dat lijntje met je ouders toch nog wat dikker is dan je dacht dat het was. En hoe sterk ben jij dan en hoe sterk ben je samen. Wij zijn al jaren samen en onze kids zijn nu wat ouder, de jongste is net naar school. En in al die jaren zijn er fases dat dit proces omhoog komt en nu na mijn tweede burnout weet ik er is echt werk aan de winkel is!

Realiteit is loskomen van je ouders maar ook je ouders moeten jou gaan loslaten en waarschijnlijk zijn zij ervan overtuigd dat zij dat al lang hebben gedaan. Alleen jij voelt anders...

Weet je ouders zullen waarschijnlijk niet meer veranderen dus aan jou deze moeilijke taak om dit aan te gaan. Om te blijven staan voor jouw overtuigingen. Doorbreek de cirkel en weet dat je ouders de beste intensties hebben gehad voor jou. Net als jullie voor jullie kleintje(s) hebben...

Conclusie...er is werk aan de winkel, iig voor mij ;)









*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je