{{ message.message }}
{{ button.text }}

Oops!

Wat nu?!!!

Afbeelding blog 'Oops!' Achtergrond blur afbeelding

Fuck wat nu????
Staat het er echt? Zie ik nu echt 2 streepjes of verbeeld ik het me?
Het 2de streepje kleurt licht roze maar niet heel donker genoeg om het duidelijk te kunnen zien.
Hmmm, zou het nog komen omdat er nog hormonen in mijn lichaam zitten? Kan toch Niet? Of wel??
Snel pak ik mijn telefoon en maak een foto en stuur die de Whatsapp groep in met nog 3 andere meiden. Zien jullie wat ik zie?
Uiteraard zagen ze het ook en de reacties waren ook net zo verbaasd als ik... snel belde ik naar Chris die aan het werk was. Hij wist wel dat ik voor de zekerheid een test zou doen maar ook hij had het niet zien aankomen. Ik heb hier wel vaker grapjes over gemaakt dus zijn eerste reactie was dan ook: ja ja zeker weer een geintje?
Hij hoorde al snel genoeg dat het menens was en ook hij wist even niet wat te zeggen. Hij haalde diep adem en was net als ik in shock.
We hingen op en zouden het er later wel over hebben als hij thuiskwam.

17.00 uur en hij kon er elk moment zijn. De test lag klaar. Het streepje was inmiddels duidelijk genoeg.
We besloten om nog een test te doen en ook de volgende ochtend nog een keer. 100% dat ik weer zwanger was. Mijn man vond alles prima als ik maar achter de keuze stond welke dat ook moge wezen.
We zijn alles na gegaan wat er moest gebeuren in huis wat we moesten afbetalen aan schulden
We hebben alles door genomen en kwamen tot de conclusie dat het ontzettend zwaar zou worden zo zwaar dat ik wist dat onze relatie er onder zou lijden. En we hadden 2 prachtige gezonde meiden wat nou als dit kindje niet gezond zou zijn? We wilden het risico niet lopen en eerst alles op een rijtje hebben voor er überhaupt nog een baby zou komen. We hadden immers al gekozen voor sterilisatie we waren er toch zo 100% zeker van?!!! En zo maakte ik de afpraak bij de kliniek. Had al mijn twijfels en toen de afspraak eenmaal stond was het een naar idee om nooit te weten of het een jongen of meisje zou zijn. Hoe ons leven er uit zou zien zonder dit kindje. En ineens voelde het leeg en niet compleet. Ja het zou verdomd zwaar worden maar dat is toch niet voor altijd? Ik lichtte mijn man in dat ik het niet over mijn hart kon verkrijgen om de zwangerschap af te breken en hoe moeilijk het ook zou worden dat we er maar voor moesten gaan. Er kwam een glimlach op zijn gezicht en ook hij voelde dat dit gewoon zo had moeten zijn! We moesten echt even het idee laten zakken en al snel volgde de eerste afspraak bij de verloskundige. Helaas gingen we met minder leuk nieuws weer naar huis. Ze zagen geen kindje
Geen kloppend hartje alleen een leeg vruchtzakje... misschien was het nog te vroeg? Ik moest 2 weken later terug komen en als het zakje dan nog leeg zou zijn kon ik afwachten tot het een miskraam zou worden of kiezen voor curretage. Had het dan toch niet zo moeten zijn? Ik voelde me verschrikkelijk leeg ineens.
Ondanks alles wist ik het zeker.
Ik wil nog een kind!!!!


*Mamaplaats faciliteert een open en voor iedereen toegankelijk social platform. Zij is niet verantwoordelijk voor inhoud en authenticiteit van posts. Algemene voorwaarden.

Login bij Mamaplaats
Login

Nog geen account bij Mamaplaats?
Registreren
profiel aanmaken

Ik heb al een account.
Ja, dat wil ik

Nee, dank je